90869
24/01/2021 19:03
24/01/2021 19:03
ชาวบ้านเหมืองทองเลยเบรกหัวทิ่ม!แผนฟื้นฟู'ฉบับกพร.' จี้เพิ่มสัดส่วนฝ่ายชุมชนไม่น้อยกว่าครึ่ง
<p style="text-align: center;"></p>
<p>24 ม.ค.64- มีความเคลื่อนไหวการฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมในพื้นที่เหมืองทอง จ.เลย ภายหลังจังหวัดมีการแต่งตั้งคณะทำงานติดตามปัญหามลพิษและการฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมภายในและบริเวณโดยรอบเหมืองแร่ทองคำภูทับฟ้า ที่ตำบลเขาหลวง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย ซึ่งเกิดจากการผลักดันของชุมชนตำบลเขาหลวง 6 หมู่บ้าน ตำบลเขาหลวง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย ที่ได้รับผลกระทบจากการทำเหมืองแร่ทองคำมากว่าสิบปี โดยล่าสุดมีการประชุมคณะทำงานฯดังกล่าวขึ้นที่ศาลากลางจังหวัดเลย
</p>
<p>นายโสภณ สุวรรณรัตน์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดเลย กล่าวว่า กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ (กพร.) ได้แต่งตั้งกรรมการพิจารณา (ร่าง) แผนการฟื้นฟูเหมืองแร่ทองคำจังหวัดเลย ประกอบด้วยทั้งหมดมี 13 คน ซึ่งมาจากหน่วยราชการส่วนกลางทั้งหมด ไม่มีคนในจังหวัดเลยเข้าร่วม พร้อมทั้งมีนักวิชาการจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่หนึ่งคน ซึ่งชุมชนก็ไม่ยอมรับ โดยภายหลังจากนั้นทาง กพร. เองมีหนังสือขอให้เสนอชื่อเพิ่มเติมมาเป็นกรรมการอีก 3 คน แต่ทางภาคประชาชน นักวิชาการ ก็ยังเห็นว่าสัดส่วนของการมีส่วนร่วมจากฝ่ายชุมชนไม่สมสัดส่วน แต่เมื่อ กพร.มีหนังสือมาเช่นนี้ ทางจังหวัดก็ต้องมาพูดคุยกันว่า จะทำอย่างไร เพื่อให้คนที่เราเสนอได้รับการบรรจุให้เข้าไปเป็นกลไกตามคำสั่งกพร. ซึ่งได้รับมอบหมายจาก คณะกรรมการควบคุมมลพิษ ให้จัดทำแผนฟื้นฟู </p>
<p>ขณะที่ น.ส.กิติมา ขุนทอง อาจารย์คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร หนึ่งในคณะทำงานฯ กล่าวว่า ความเป็นมาของคณะทำงานฯนี้เกิดขึ้นจากการที่ชุมชนที่ได้รับผลกระทบได้ผลักดันให้ได้มีการเสนอร่างแผนการฟื้นฟูการปนเปื้อนของชุมชน ในขณะที่กรมควบคุมมลพิษ และกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ ก็มีแผนของหน่วยงานตัวเองเช่นกัน โดยในการประชุมก่อนนี้ ที่ประชุมได้เสนอให้ทำหนังสือขอให้ชะลอการรับฟังความคิดเห็น (ร่าง) แผนฟื้นฟูของ กพร. ไว้ก่อน แต่ให้หันมาปรึกษาหารือแผนเริ่มจัดทำกันใหม่เพื่อให้ได้เป็นที่ยอมรับร่วมกัน ขณะเดียวกันในระหว่างที่มีการจัดทำแผนหรือการพูดคุยเรื่องแผนฟื้นฟู ฯเสนอให้เยียวยาเร่งด่วนสุขภาพ และป้องกันแก้ไขปัญหาการรั่วไหลของสารพิษบริเวณบ่อเก็บกากแร่ และที่อื่น ๆ </p>
<p>น.ส.กิติมา กล่าวด้วยว่า สิ่งสำคัญคือต้องหยุดกระบวนการพิจารณาแผนของ กพร.ทั้งหมดเอาไว้ก่อน เพราะที่ผ่านมาในพื้นที่มีปัญหาเรื่องความไว้วางใจคือเรื่องใหญ่ รวมทั้งมีข้อเสนอว่าคนที่เป็นประธานกรรมการต้องไม่ใช่ กพร. จะต้องเป็นคนกลางที่ทุกฝ่ายยอมรับได้ เพราะ กพร. เป็นคนอนุมัติอนุญาตให้ทำเหมืองแร่จนทำให้เกิดผลกระทบอย่างที่เกิดขึ้น และปัจจุบันผลกระทบจากเหมืองแร่ที่เกิดขึ้น คนที่แบกรับผลกระทบปัญหา คือ ชุมชน ดังนั้น จึงควรมีสัดส่วนชาวบ้านที่มากหรือพอๆกับรัฐ แน่นอนว่าอำนาจอยู่ที่รัฐอยู่แล้ว แต่ถ้าให้จำนวนสัดส่วนชาวบ้านที่มากขึ้น กพร.ก็จะได้ภาพใหม่ในการฟื้นฟูฯ และสร้างมิติใหม่ในเรื่องการมีส่วนร่วมของประชาชน ซึ่งที่ผ่านมาชุมชนตื่นตัวอย่างมากในการต่อสู้ให้ได้มีการฟื้นฟูฯในพื้นที่ </p>
<p>ด้านน.ส. ส.รัตนมณี พลกล้า ทนายความจากมูลนิธิศูนย์ข้อมูลชุมชน หนึ่งในคณะทำงานฯ กล่าวว่า ตอนที่ประชาชนกลุ่มฅนรักษ์บ้านเกิดได้ยื่นฟ้องบริษัทในคดีที่ให้ฟื้นฟูสิ่งแวดล้อม ทางเราก็รู้อยู่แล้วว่า กพร.เขามีแผนฟื้นฟูฯ ของเขาอยู่แล้ว ทั้งนี้การมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูจึงไม่ได้หมายความว่าเราต้องการไปพิจารณาร่างที่เขามีอยู่แล้ว แต่ศาลได้พิพากษาระบุไว้ชัดเจนเรื่องการมีส่วนร่วมของกลุ่มฅนรักษ์บ้านเกิด ในที่นี้จึงเห็นว่าไม่ควรได้เป็นแค่การมีส่วนร่วมพิจารณาแผนฟื้นฟูฯที่มีอยู่แล้ว แต่เป็นการร่วมเป็นกรรมการยกร่างมันขึ้นมาด้วยกัน ไม่ใช่ไปเป็นตราประทับแผนที่ไม่ได้มีส่วนร่วม ซึ่งการที่ชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบ ที่เขาร่วมกันฟ้องร้องก็เพราะอยากร่วมเป็นกรรมการที่ช่วยกันเขียนแผนเพื่อพิจารณา เมื่อทำเสร็จร่วมกันแล้วจึงเสนอให้กรรมการควบคุมมลพิษพิจารณา ฉะนั้นการทำงานคือ ต้องเขียนแผนร่วมกัน การตั้งคณะกรรมการของ กพร.มันควรจะต้องเป็นอย่างนั้น</p>
<p>ขณะที่นางวิรอน รุจิไชยพันธุ์ ชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบ กล่าวว่า หากรัฐคิดแต่กฎหมายที่ตัวเองมีอำนาจอยู่ ก็อยากให้เปลี่ยนความคิด เพราะที่จังหวัดเลยก็ไม่อยากให้ล้มเหลวเหมือนที่คลิตี้ ชุมชนอยากพัฒนา พวกเราอยากก้าวข้ามปัญหาที่เป็นอยู่ ในพื้นที่ขณะนี้เองชาวบ้านก็ต้องออกมาปกป้องผลประโยชน์ของรัฐ กลายเป็นกันชนเผชิญอันตรายระหว่างนายทุนที่จะเข้ามาซื้อทรัพย์สินของเหมือง และกลายเป็นว่าต้องเรียกร้องกรมบังคับคดีและคกก.เจ้าหนี้ เข้าไปตรวจสอบทรัพย์สินภายในบริเวณพื้นที่ของบริษัททุ่งคำและให้ทำการตีตราและยึดขายทอดตลาดเพิ่มเติม หลังพบกองสินแร่จำนวนมากไม่ถูกตีตราและนำยึด </p>
<p>นางวิรอน ระบุต่อว่า ซึ่งเป็นเหตุให้นายทุนเดินทางเข้ามาในพื้นที่เพื่อซื้อสินทรัพย์นอกบัญชีแบบผิดกฎหมายจนเป็นเหตุให้เกิดความรุนแรง โดยล่าสุด พ่อค้าซื้อเกินไป 20 ตัน ชุมชนช่วยกันดูแลทักท้วง จนต้องมีการเพิ่มจำนวนการขน ซึ่งทำให้ผู้ขายต้องจ่ายค่าภาคหลวงเพิ่ม ซึ่งในที่สุดรัฐก็ได้ประโยชน์ ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นชุมชนมีความต้องการให้แก้ปัญหาถูกจุด เพราะพวกเราอยู่กับปัญหามานาน ตอนนี้ยังไม่ได้เริ่มต้นพวกเราก็อยากมีส่วนร่วม ให้มีความชัดเจนตั้งแต่ต้น คือร่วมกันทำงานเพราะถ้าไม่มีส่วนร่วม มันก็จะไม่ได้เริ่ม และไม่เสร็จสักที</p>
<p style="text-align: center;"></p>
<p>ด้าน น.ส.รจนา กองแสน ผู้ช่วยเลขานุการ คณะทำงานฯ ระบุว่า พวกเรายืนยันว่า ชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบต้องมีส่วนร่วม ถ้าไปร่วมพิจารณาร่างแผนที่คนอื่นเขียน เราก็ไม่เอา แต่ต้องมีการทำแผนฟื้นฟูฯร่วมกัน จนมีแผนฟื้นฟูฯที่เป็นที่ยอมรับก่อน.</p>
<p>
</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/90869
กพร., รมว.อุตสาหกรรม, เหมืองทองเลย
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210124/image_big_600d5ebcdf1fe.jpg
89373
10/01/2021 16:56
10/01/2021 16:56
จับตาความรุนแรงฟื้นฟูเหมืองทองเลยซ้ำรอยคลิตี้ นักการเมือง-อิทธิพลทุนท้องถิ่นผสมโรงอื้อ
<p style="text-align: center;"></p>
<p>10 ม.ค.64- มีความเคลื่อนไหวในพื้นที่ หมู่บ้านนาหนองบง ต.เขาหลวง อ.วันสะพุง จังหวัดเลย กลุ่มฅนรักษ์บ้านเกิด 6 หมู่บ้าน จังหวัดเลยได้จัดงานเสวนาหัวข้อ จับตาความรุนแรงรอบใหม่ฟื้นฟูเหมืองทองคำจังหวัดเลย โดยมี นางวิรอน รุจิไชยวัฒน์ และ นส รจนา กองแสน ตัวแทนกลุ่มฅนรักษ์บ้านเกิด 6หมู่บ้าน จังหวัดเลย น.ส.ชฎาพร ชินบุตร เครือข่ายประชาชนผู้เป็นเจ้าของแร่ นายเลิศศักดิ์ คำคงศักดิ์ หัวหน้าพรรคสามัญชน เข้าร่วมเสวนาในครั้งนี้</p>
<p>ทั้งนี้ นางวิรอน กล่าวว่า นับตั้งแต่ปี 2549 ที่เหมืองเริ่มเปิดดำเนินการ สิ่งแรกที่เรารับรู้คือ เรามีงานทำ เรามีเงินเดือน แต่สิ่งรอบตัวเริ่มเปลี่ยนแปลง มีการขุดระเบิดภูเขาไป2 ลูก จนมาปี 2550 เริ่มมีฝุ่นฟุ้งกระจายในหมู่บ้าน กลางคืนไม่ได้หลับไม่ได้นอนมีรถเครื่องจักทำงาน จากนั้นคนในหมู่บ้านก็เลยมาพูดคุยกัน เพราะสภาพแวดล้อมเริ่มเปลี่ยนแปลงหนักขึ้น ปลาในริมห้วยเริ่มตาย ต้นไม้พืชผักเริ่มเปลี่ยนสี จนมาปี2551 สำนักงานสุขภาพ จ.เลย ได้มีการประกาศเตือนห้ามชาวบ้านใช้น้ำในท้องถิ่นเพื่อดื่มหรือประกอบอาหาร มาปี 2552 ชาวบ้านเริ่มป่วย และเรียกร้องให้มีการตรวจสุขภาพ และจากการที่สำนักงานสุขภาพ จ.เลยทำการตรวจเลือดชาวบ้าน จำนวน 279 คน ก็พบว่าชาวบ้าน 54 คนมีระดับสารไซยาไนด์ในร่างกายสูงกว่าปกติ และปี2553 สาธารณสุขจังหวัดได้มาตรวจเลือดชาวบ้านจาก 6 หมู่บ้านโดยรอบ เหมือง พบสารไซยาไนด์ ปรอท ตะกั่ว ในเลือดทั้งเกินและไม่เกินค่ามาตรฐาน หลังจากนั้นชาวบ้านก็มีเรียกร้องลุกขึ้นมาต่อสู้เนื่องจากได้รับผลกระทบอย่างสาหัส</p>
<p style="text-align: center;"></p>
<p>นางวิรอน กล่าวต่อว่า เราเรียกร้องไปยังภาครัฐตั้งแต่ปี 2555 และทางเหมืองก็มีความพยายามที่จะขยายพื้นที่ เราก็คัดค้านอีก หลังต่อสู้คัดค้านจนถึงปี 2556 มีการใช้เจ้าหน้าที่ตำรวจ ร่วม 1 พันนาย มาปิดกั้นไม่ให้ชาวบ้าน เข้าร่วมแสดงเวทีความคิดเห็น ที่วัดโพนทอง ต.นาโป่ง หลังจากนั้นมีการฟ้องร้องชาวบ้าน จำนวน33 คนทั้งคดีแพ่งและอาญา และหนักสุดคือเมื่อปี 2557 มีกองกำลังติดอาวุธร่วม 300 คนจับชาวบ้านมัดมือ ทำร้ายร่างกาย และทำลายกำแพงเพื่อขนสินแร่ออกจากพื้นที่ จากเหตุการณ์นี้เราบอบช้ำมามากพอแล้ว แสดงให้เห็นถึงภาครัฐยังไม่มีความจริงใจในการแก้ไขปัญหา ส่วนแผนฟื้นฟูผู้ที่ได้รับผลกระทบ เรายืนยันว่าเราไม่อยากให้มีเหมืองในชุมชนอีกต่อไป ที่เราสู้จนเหมืองปิด เราอยากให้มีการฟื้นฟูธรรมชาติ โดยให้ภาคประชาชนเข้าไปมีส่วนร่วมมากที่สุด เพราะคนในพื้นที่จะรู้ว่าอะไรมีประโยชน์ต่อชุมชนมากที่สุด</p>
<p>ขณะที่ น.ส.รจนา กล่าวว่า หลังมีการเรียกร้องปิดเหมืองของชาวบ้าน ที่ผ่านมาต้องยอมรับว่า เราถูกคุกคามมาโดยตลอด มีการต่อสู้จนได้คดีเพิ่มมา 9 คดี ที่ส่วนใหญ่เป็นคดีเกี่ยวข้อพิพาทระหว่างเหมืองกับชาวบ้าน เกี่ยวกับการเอาสินแร่ออกมา มาปี 2559-2560 มีการขออนุญาตเพื่อที่จำเหมืองแร่ต่อ เราต่อสู้ที่อบต.หนักมาก เนื่องจากที่อบต.ของเรามีโซนบนและโซนล่าง โดยโซนบนได้รับผลกระทบน้อยกว่าโซนล่าง แต่กลับมีเสียงมากสุด การโหวตจึงแพ้ทุกครั้ง จากตรงนี้เราไม่ท้อ เราก็สู้ต่อ จนได้คดีเพิ่มมากว่า 20 คดี เรียกว่าเราไปศาลกันเป็นว่าเล่น เมื่อเรื่องถึงศาลเราชนะและทำการฟ้องกลับปี 2561และศาลก็พิพากษาว่า ให้บริษัทเหมืองฟื้นฟูเยียวยาชาวบ้าน จำนวน 150 ล้านบาท แต่ในที่สุดบริษัทเหมืองก็ล้มละลาย ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าจะเอาเงินเยียวยาในส่วนนี้มาจากใคร ส่วนการฟื้นฟู เรามีหมุดหมายเดียวกันของชาวบ้านคือต้องไม่มีเหมืองในพื้นที่ รวมทั้งภาครัฐเองต้องเปิดให้ภาคประชาชนเข้าไปมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ นอกจากนี้ในส่วนของข้อกฎหมายก็ถือเป็นสิ่งสำคัญ ที่กฎหมายต้องทำการคุ้มครองประชาชนจริงๆ เป็นไปได้หรือไม่ที่ต้องมีการแก้กฎหมาย ที่เหมืองปิด เป็นหน้าที่รัฐต้องฟื้นฟู ที่ผ่านมาภาคประชาชนมีส่วนร่วมยากมาก ทำไมกฎหมายไม่เปิดช่องให้เรา อยากให้มีการปรับเปลี่ยน เพื่อความศรัทธาในกฎหมาย</p>
<p>ขณะที่ น.ส.ชฎาพร กล่าวว่า ภายหลังจากที่บริษัททุ่งคำจำกัดโดนพิพากษาจากศาลจังหวัดเลยให้มีสถานะล้มละลายและให้พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดในปีพ.ศ. 2562 หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ทรัพย์จากกรมบังคับคดีได้ดำเนินการตีตรายึดทรัพย์เพื่อที่จะนำสินทรัพย์ไปขายทอดตลาด ซึ่งตัวสินทรัพย์ของบริษัทมีสองส่วน คือ สินแร่ในถุงบิ๊กแบ็ค 190 ถุง และส่วนที่สองคือโรงงานอาคารสำนักงานต่าง ๆ ในเบื้องต้นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จากกรมบังคับคดีดำเนินการขายทอดตลาดสินแร่จำนวน 190 ถุง ส่วนตัวโรงงานยังติดเงื่อนไขว่าต้องมีการฟื้นฟูซึ่งยังไม่มีข้อกำหนดของ กพร.ออกมา</p>
<p> แต่สถานการณ์ก่อนการประมูลขายสินแร่รอบแรกมีความผิดปกติไม่ชอบมาพากลในพื้นที่มาโดยตลอด โดยในปี พ.ศ.2562 จนถึงกลางปี 2563 ซึ่งจะมีชายที่บางคนเรียกว่าพ่อค้าที่สนใจสินทรัพย์ต่าง ๆ มาขอเจรจาพูดคุยกับชาวบ้านเพื่อซื้อสินทรัพย์ต่าง ๆ โดยไม่เข้ากระบวนการประมูลสินทรัพย์ของกรมบังคับคดีจึงมาเจรจากับชาวบ้านตลอดเวลา โดยอ้างว่าตัวเองเคลียร์ เจ้าหน้าที่ในพื้นที่ เคลียร์กับบริษัทแล้ว เคลียร์อะไรต่าง ๆ แล้วแต่ชาวบ้านก็พยายามเฝ้าระวังเรื่องนี้จนนำไปสู่การเฝ้าเวรยามกลางปี 62 เนื่องจากมีการลักขโมยทรัพย์สินเกิดขึ้น</p>
<p>น.ส.ชฎาพร กล่าวต่อว่า ต่อมาบริษัทแห่งหนึ่งเข้ามาประมูลสินแร่ได้ในรอบที่สาม ซึ่งก็ได้รับสินแร่ 190 ถุง และบริษัทไปดำเนินการกับอุตสาหกรรมและเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ซึ่งหลังจากนั้นได้มีการติดต่อมาที่กลุ่มฅนรักษ์บ้านเกิดว่าอยากขอเอารถเทเลอร์เข้าไปขนสินแร่ในวันที่ 4 ม.ค.นี้ แต่ก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นเกิดขึ้นในวันที่ 2 มกราคม ได้มีชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งซึ่งหนึ่งในนั้นอ้างตัวว่าเป็นทนายของบริษัททุ่งคำจำกัด เข้าไปหาชาวบ้านและบอกว่า จะเข้ามาทำการฟื้นฟูพื้นที่ขอเข้าไปในพื้นที่เหมืองเพื่อสำรวจพื้นที่ในการฟื้นฟู แต่ชาวบ้านที่อยู่บริเวณประตูแดง ซึ่งเป็นที่ดินที่ชาวบ้านร่วมหุ้นซื้อมา ไม่ยอมให้เข้าไป เนื่องจากมีท่าทีไม่น่าไว้ใจ โดยชาวบ้านระบุว่า ชายกลุ่มนี้เป็นทหารมาจากค่ายหนึ่ง มีการขับรถตระเวนดูรอบ 6 หมู่บ้านและเช็คชาวบ้านที่มาเฝ้าเวรยามอยู่ตลอดว่ามีกี่คน ซึ่งชายกลุ่มนี้มีท่าทีที่ไม่อยากให้บริษัทที่ประมูลสินแร่ได้ เข้าไปขนสินแร่ หรือเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินบนเหมือง ซึ่งชาวบ้านก็กังวลว่าสถานการณ์ไม่ปกติและเกรงว่าจะเกิดการปะทะขึ้นในหมู่บ้าน</p>
<p>เธอระบุว่า ทั้งนี้ตนเองได้วิเคราะห์สถานการณ์ ว่าความรุนแรงระลอกใหม่ที่จะเกิดขึ้นกับชาวบ้าน จะเกิดขึ้นจากคน สามกลุ่ม กลุ่มแรกคือ กลุ่มผู้มีอิทธิพลในจ.เลย ชื่อย่อ ทสว. ซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ของที่นี่ มีทั้งนักการเมืองในท้องถิ่น รวมทั้งมีส.ส.ในสภาด้วย ความรุนแรงนี้ที่จะเกิดขึ้นใหม่อาจจะโยงใยกับตัวละครการสังหารนาย ประเวียน บุญหนัก ที่ออกมาคัดค้านโรงโม่หินในอดีต รวมถึงเราต้องไปดูว่าใครมีบทบาทสำคัญในการผลักดันออกใบอนุญาตให้จัดทำเหมืองทองคำของบริษัท ทุ่งคำด้วย กลุ่มที่สอง คือบทบาทของบริษัททุ่งคาฮาเบอร์ที่เป็นบริษัทแม่ของบริษัททุ่งคำ ตอนนี้ก็เป็นทั้งเจ้าหนี้ของบริษัททุ่งคำด้วย หากมีความรุนแรงในพื้นที่ ก็ต้องมีการถามหาความรับผิดชอบของบริษัททุ่งคาฮาเบอร์ด้วย</p>
<p style="text-align: center;"></p>
<p>และกลุ่มที่3 คือบริษัทที่มาประมูลสินแร่ได้ที่อาจจะมีความขัดแย้งกับตัวบริษัทเองที่มีกระบวนการฮั้วประมูลเกิดขึ้นจากการขายสินแร่ในพื้นที่ เพราะว่าก่อนหน้านี้เราเคยได้ยินว่าในหลายๆ พื้นที่ที่การประมูลก็จะมีการฮั้วประมูล ซึ่งจากที่เคยได้ยินข่าวลือในพื้นที่เราก็ได้ยินจากชาวบ้านว่ามีการพูดคุยของพ่อค้าก่อนที่จะมีการมาประมูลสินแร่ ซึ่งพ่อค้ามีการไปตกลงกับว่าจะไปประมูลรอบสุดท้ายคือรอบที่ 4 ในวันที่ 15 มกราคม แต่เขาไม่คิดว่าบริษัทนี้จะมาประมูลในรอบที่ 3 เป็นบริษัททุกบริษัทที่เป็นกลุ่มอิทธิพลที่อาจจะนำไปสู่ความรุนแรงในรอบนี้ของพื้นที่ซึ่งเป็นความเสี่ยงของชาวบ้านที่ต้องแบกรับอยู่ตลอดเวลา โดยที่กลุ่มที่มีส่วนเกี่ยวข้องที่จะได้รับประโยชน์จากการที่ชาวบ้านเฝ้าเวรยามอยู่นี้คือคณะกรรมการเจ้าหนี้ที่แทบจะไม่ได้ มารับผิดชอบชาวบ้านที่มารับความเสี่ยงอยู่ตลอดเวลา</p>
<p>น.ส.ชฎาพร กล่าวด้วยว่า อย่างเจ้าหนี้ ที่ประกอบไปด้วย ดอยซ์แบงก์ธนาคารประเทศเยอรมัน รวมทั้งหน่วยงานรัฐของไทย ที่ประกอบด้วย สปก.กพร.กรมสรรพากร ก็ไม่เคยมาเหลียวแลชาวบ้าน ทำให้ชาวบ้านต้องแบกรับภาระความเสี่ยง และอาจจะรับเงินเป็นลำดับสุดท้าย ในฐานะเจ้าหน้าหนี้ แต่เจ้าหนี้ที่เป็นหน่วยงานอาจจะได้รับเงินก่อนไม่เท่านั้น เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ที่อยู่กรมบังคับคดีภายใต้กระทรวงยุติธรรม ก็ไม่เคยมาแสดงความรับผิดชอบการดำเนินการในพื้นที่ โดยเอางานของตัวเองมาให้ชาวบ้านรับผิดชอบแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ซึ่งอันนี้ไม่ถูกต้องและไม่ควรปฏิบัติในฐานะที่ตัวเองเป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบโดยตรง เกิดเป็นความกดทับและเหลื่อมล้ำชัดเจน
ซึ่งสถานการณ์นี้เองทำให้ความปลอดภัยของชาวบ้านในพื้นที่อยู่ในความเสี่ยงที่จะเกิดความรุนแรงเหมือนเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคน 57 ที่ชาวบ้านถูกนายทหาร สองพ่อลูกนำกลุ่มชายฉกรรจ์ 200 คนบุกมาทำร้ายชาวบ้านเพื่อทำการขนสินแร่ออกจากพื้นที่ ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นทหารจากค่ายลพบุรี แต่ครั้งนี้ก็มีความเป็นไปได้ว่าเข้าจะไปจ้างทหารมาจากค่ายอื่น</p>
<p>ขณะที่นายเลิศศักดิ์ กล่าวว่า การทำเหมืองจะมีอยู่ทั้งหมด 3 ช่วง คือ ช่วงที่ขอใบอนุญาตทำเหมือง ช่วงที่ได้รับในอนุญาตทำเหมือง และช่วงหลังจากทำเหมือง ซึ่งเป็นช่วงที่ต้องทำการฟื้นฟูตามหลักสากล ซึ่งช่วงระหว่างก่อนการทำเหมืองกับช่วงการทำเหมืองเป็นสองช่วงที่สำคัญที่จะนำความขัดแย้งความรุนแรงความเห็นไม่ลงรอยกันในชุมชนมามากมาย ส่วนช่วงสุดท้ายคือช่วงหลังจากใบประทานบัตรหมดและไม่มีการทำเหมืองแล้วที่จะต้องฟื้นฟูทุกสิ่งทุกอย่างกลับคืนมาสู่ชุมชนเป็นช่วงที่สำคัญที่สุดที่จะต้องฟื้นฟูทุกสิ่งทุกอย่างกลับมา ซึ่งที่ผ่านมาชาวบ้านนาหนองบงได้คิดและจัดทำแผนฟื้นฟูภาคประชาชนขึ้นมาเพราะเห็นข้อจำกัดของหน่วยงานรัฐและข้อจำกัดของผู้ประกอบการและกฏหมายก็ไม่สามารถบังคับให้หน่วยงานเล่านี้มีมาตรการที่ชัดเจนว่าจะต้องฟื้นฟูเหมืองอย่างไรและจะมีบทลงโทษหรือไม่ถ้าไม่ถ้าไม่มีการทำการฟื้นฟู</p>
<p> นายเลิศศักดิ์ กล่าวว่า ชาวบ้านนาหนองบงจึงได้พยายามผลักดันแผนฟื้นฟูภาคประชาชนที่ได้จัดทำขึ้น ซึ่งในแผนนี้ได้ระบุชัดเจนว่าสิ่งแรกที่จะต้องทำในการฟื้นฟูเหมืองคือการฟื้นฟูศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ โดยต้องเริ่มการฟื้นฟูความขัดแย้งของชาวบ้านในพื้นที่ตลอด10 ปี ที่ผ่านมา ก่อนที่จะฟื้นฟูทางด้านเทคนิควิชาการ การฟื้นฟูด้านสังคมจะต้องมาก่อน หากนำกรณีเหมืองทองจ.เลย ไปเปรียบเทียบกับการทำเหมืองที่หมู่บ้านคลิตี้ ในส่วนของการฟื้นฟู ตัวละครที่เกี่ยวข้องกับการได้รับประโยชน์ อาทิ ผู้รับเหมา พวกนายทุนท้องถิ่น ที่มีธุรกิจถมดิน ซึ่งเราจะเห็นชัดเจนว่า ตัวละครที่เคยทำเหมืองมาก่อนก็มาเกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูเหมืองด้วย เพราะไปรับช่วงจากผู้ที่ได้รับการประมูลฟื้นฟูเหมือง ซึ่งนายทุนเป็นกลุ่มเดียวกัน ดังนั้นอุปสรรคขั้นแรกในการฟื้นฟู ถ้าเราไม่กำจัดอิทธิพลนี้ทิ้งไปก็ไม่สามารถฟื้นฟูเหมืองให้สำเร็จได้</p>
<p> นายเลิศศักดิ์ ระบุด้วยว่า กรณีของเหมืองทองจ.เลย เป็นที่น่าสังเกตว่า บ.ทุ่งคำจำกัด ที่จะต้องเข้ามามีส่วนในการฟื้นฟู ตามคำสั่ง ก่อนหน้านี้ ไม่เคยปรากฏตัวพอศาลมีคำสั่งให้บริษัททุ่งคำจำกัดเป็นบริษัทล้มละลายก็หายไปเลยไม่ต้องรับผิดชอบไม่ต้องชดใช้อะไรทั้งสิ้น แต่วันนี้พอให้มีการเปิดประมูลสินแร่ ก็ได้มีผู้ประมูลรายหนึ่ง ประมูลสินแร่จำนวน 190 ถุงไปได้ กลับมีการปราฏตัวขึ้นของกลุ่มชายฉกรรจ์ที่อ้างว่าเป็นคนของบริษัททุ่งคำ คำถามคือบริษัททุ่งคำกำลังจะทำอะไร มันเป็นการแย่งชิงอะไรบางอย่างไรหรือไม่ และรูปแบบของการแย่งชิงในครั้งนี้มันคล้ายกับความรุนแรงที่เคยเกิดขึ้นกับบ้านเมื่อปีพ.ศ.2557 ที่มีการนำทหารเข้ามาแล้วเริ่มข่มขู่คุกคามชาวบ้าน นอกจากนี้ยังมีสิ่งสำคัญอีกอย่าง คือยังมีทรัพย์สินนอกรายการอีกมากมาย ที่เจ้าหน้าที่พิทักษ์ทรัพย์ยังขึ้นทะเบียนบัญชีทรัพย์สิน ตนเองอยากถามไปถึงเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ด้วยว่า ทำไมถึงยังไม่ขึ้นทะเบียนบัญชี ทรัพย์สินที่อยู่นอกเหนือจากสินแร่ 190 ถุง จะไปเห็นว่ามันเป็นอิฐหินดินทรายธรรมดาได้อย่างไรเพราะมันเป็นสินแร่ทั้งนั้น นี่คือความรับผิดชอบโดยตรงของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์.
</p>
https://www.thaipost.net/main/detail/89373
คลิตี้, ฟื้นฟูเหมือง, เหมืองทองเลย
TRUE
FALSE
ADD
https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210110/image_big_5ffaca8323958.jpg