98009 01/04/2021 16:33 01/04/2021 16:21 “เขียนยังไง ให้คนยังอ่าน” เปิดประสบการณ์นักเขียนสุดฮอตจากเวที “เซเว่นบุ๊คอวอร์ด”             เพราะเรากำลังอยู่ในยุคสมัยที่คอนเทนท์จากแพลตฟอร์มต่างๆ แข่งขันกันแย่งชิงเวลาในชีวิต การอ่านเอง ก็เป็นหนึ่งในสื่อสำคัญที่ถูกแบ่งปันเวลาและความสนใจไปจากเดิมอยู่ไม่น้อย และนำไปสู่คำถามในใจที่ว่าจะ “เขียนยังไง ให้คนยังอ่าน” โดยเฉพาะจากนักเขียนทั้งหลาย ในวันเวลาที่สื่อต่างๆ กำลังถูกดิสรัพเช่นนี้             บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งดำเนินโครงการประกวดหนังสือดีเด่น “รางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด” มากว่า 18 ปี ด้วยเจตนารมณ์ที่มุ่งส่งเสริมการอ่าน การเขียน และการเรียนรู้ ซึ่งเป็นหนทางของการพัฒนาคน นำไปสู่การพัฒนาประเทศชาติ สอดคล้องกับนโยบายของ ซีพี ออลล์ ที่มุ่งส่งเสริมการศึกษา พัฒนาเยาวชนอย่างจริงจังต่อเนื่องและเป็นรูปธรรม เห็นถึงความสำคัญของประเด็นดังกล่าว จึงได้จัดกิจกรรมพิเศษ เปิดคลับเฮาส์ ชวนนักเขียนชื่อดังทั้งสายออฟไลน์อย่าง โตมร ศุขปรีชา, นพ.ชัชพล เกียรติขจรธาดา และสายออนไลน์ คือ “หนูแดง” บุญญาณี จงทวีพรมงคล และ Dollarosaka -ธนพร เพชรจรัส มาร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันในประเด็น “เขียนยังไง ให้คนยังอ่าน” โดยมีนักเขียนสุดฮอตอย่าง “นิ้วกลม” สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์ ชวนพูดคุย ซึ่งได้รับการตอบรับจากผู้ฟังอย่างคับคั่ง             นพ.ชัชพล เกียรติขจรธาดา เจ้าของผลงานแนว Pop Science ที่นำความรู้ทางวิทยาศาสตร์ยากๆ มาเล่าให้น่าสนใจและง่ายขึ้นจนกลายเป็นหนังสือขายดีหลายเล่ม และเคยได้รับรางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ดจากเล่ม “เรื่องเล่าจากร่างกาย” บอกว่า สิ่งที่เขาพยายามอยู่ในฐานะนักเขียนตอนนี้นั้น คือการพยายามเข้าใจแพลตฟอร์มต่างๆ ซึ่งจะช่วยสามารถบอกได้ในบางส่วนว่าคนอ่านของเขาคือกลุ่มไหน           “เราอยากรู้มากๆ เลย ว่าคนที่อ่านหนังสือเราเป็นใคร เพราะตอนที่เราเขียนเรานึกภาพไม่ออกหรือว่าจินตนาการว่าจะเป็นคนนั้นคนนี้ เมื่อก่อนต้องอาศัยเวลาเราไปงานหนังสือ ก็สังเกตว่าใครที่มาซื้อ แต่เมื่อมีสื่อออนไลน์อย่างเช่น Facebook Blog Youtube Podcast เราก็สามารถที่จะดูหลังบ้านได้ว่าคนอ่านของเราคือใคร กลุ่มอายุเท่าไหร่ เพศไหน และใครใช้แพลตฟอร์มไหนก็จะอยู่ประจำตรงนั้นเลย ซึ่งก็ต้องการรูปแบบการนำเสนอคอนเทนท์ที่แตกต่างกันไปด้วย แม้จะเนื้อหาเดียวกัน           แต่ละสื่อจะมีธรรมชาติของตัวเอง ในแต่ละสื่อเราก็จะต้องไปปรับคอนเทนท์เพื่อให้เหมาะกับการนำเสนออย่างนี้ คือ หนังสือก็มีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่ง เสียงก็มีแบบหนึ่ง วิดีโอก็มีแบบหนึ่ง เราก็พยายามเรียนรู้ที่จะเอาคอนเทนท์จากที่เราเขียนนี้ไปใส่ในแพลตฟอร์มต่างๆ แล้วก็ปรับให้เข้ากับแต่ละแพลตฟอร์มมากขึ้น           ที่สุดแล้วหนังสือก็ยังเป็นคอนเทนท์ที่แข็งแรง ปกติเวลาเขียนจะมี 2 ส่วนด้วยกันคือ ในแง่ของการเขียน อยากให้คนอ่านก็คือเรื่องของศิลปะของการเล่าเรื่อง คือไม่ว่าจะเป็นฟอร์มแบบไหนก็ตาม พื้นฐานก็จะมีเรื่องของการเปิดเรื่อง การดึงจุดสนใจ จะมีจุดสนใจอย่างไรให้คนอ่านไปเรื่อยๆ ซึ่งศิลปะพวกนี้มันก็เป็นเหมือนกับฐานไม่ว่าจะใช้ในแพลตฟอร์มไหน ” ในมุมของคุณหมอนักเขียน จึงมั่นใจว่าการเขียนยังมีคนอ่าน แต่ต้องรู้จักปรับจากหนังสือไปสู่สื่ออื่นๆ ด้วย เป็นการอ่านเจเนอเรชั่นต่อไป           “ผมมีความคิดว่าหนังสือจะไม่ตาย แต่จะมีวิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงไปตามเจเนอเรชั่น อย่างผมเป็นคนที่อ่าน e-book เยอะมาก เพราะไม่มีที่เก็บหนังสือ เราก็อ่าน e-book จนกระทั่งเราชิน ในคอนเซ็ปต์ที่เป็นหนังสือเล่มคือ ผมมองว่าหนังสือที่เป็นตัวกระดาษมีโอกาสที่จะเปลี่ยนเป็นอิเล็กทรอนิกส์มากขึ้น และจะผสานเข้ากับสื่ออื่นๆ มากขึ้น จะมีในลักษณะของเสียงและภาพ เมื่อถึงตอนนั้นแล้วก็จะพูดยากแล้วว่ายังคงเป็นหนังสืออยู่หรือเปล่า แต่นั่นคือวิวัฒนาการ เพราะคนเจเนอเรชั่นใหม่ๆ ที่โตขึ้นมา เขาก็จะรู้สึกว่านี่คือหนังสือในเวอร์ชั่นของเขา”             ด้าน “หนูแดง” บุญญาณี จงทวีพรมงคล นักเขียนออนไลน์สุดฮอตที่แฟนคลับเยอะมากๆ และเขียนหนังสือได้หลากแนวสุดๆ จนสามารถสร้างรายได้หลักแสนต่อเดือนในสายนิยายออนไลน์ ก็เล่าให้ฟังว่า นักอ่านรุ่นใหม่ๆ ย้ายแพลตฟอร์มในการอ่าน จากหน้ากระดาษไปสู่ออนไลน์มากขึ้นเรื่อยๆ           “แต่ e-book ไม่ได้เหมาะกับการเขียนทุกประเภท ขายได้แต่ไม่ได้แปลว่าขายดี กลุ่มที่ขายดีก็คือประเภทนิยายรัก ซึ่งก็แบ่งเป็นซับเซ็ตย่อยๆ อีก ด้วยความที่เราเป็นนักเขียนอาชีพ เวลาจะลงงานเราก็จะมีโมเดลในรูปแบบต่างๆ เขียนไป ลงไป แล้วค่อยออกเล่มทีหลัง หรือเขียนจบก่อนแล้วค่อยไปโพสต์ลงทีละตอน ใครรอไม่ไหวก็ซื้อ e-book ที่เราเปิดพรีออเดอร์ งานของเรามี 2 พาร์ท พาร์ทแรกคือเขียนตามความนิยม ดูกระแสในช่วงนั้นว่างานนิยายไหนกำลังมา แต่การเขียนลักษณะนี้ บางทีพอเขียนไปเรื่อยๆ ก็จะหมดไฟ ก็จะมีพาร์ทที่ 2 คือ เขียนอะไรก็ได้ที่เราอยากจะเขียน และเรื่องที่เราอยากจะเขียนส่วนมากจะมีกระแสตอบรับค่อนข้างดี เพราะว่าบางทีมันเหมือนเป็นความสดใหม่บางอย่าง หรือว่ามีตลาดบางอย่างที่ยังไม่ได้อยู่ในเทรนด์ เหมือนโผล่ขึ้นมากลางเทรนด์ ซึ่งก็จะมีคนอ่านที่เขาเบื่อแบบเดิมๆ และอยากอ่านอะไรใหม่ๆ ก็จะเป็นอีกแบบหนึ่งไปเลย เราก็จะเขียนควบทั้ง 2 อย่างคือทั้งตามกระแส แล้วก็เขียนในสิ่งที่อยากเขียน แต่ในทุกอย่างคือรักษามาตรฐานงานเขียนของตนเองไว้ค่ะ”             ขณะที่ ธนพร เพชรจรัส เจ้าของนามปากกา Dollarosaka ที่มาพร้อมผลงานสุดฮิต #กุเชอร์รี่ ในแพลตฟอร์มนิยายแชท Joylada แอปพลิเคชันอ่านนิยายที่ดำเนินเรื่องผ่านบทสนทนา เป็นข้อความสั้นๆ โต้ตอบกันคล้ายกับการคุยแชท ที่ขึ้นอันดับ 1 ในเทรนด์ทวิตเตอร์ทุกครั้งที่อัพตอนใหม่ เล่าว่างานเขียนแนวนี้ท้าทายกฎของนักเขียนสำหรับเธอมาก           “งานหลักของเราจริงๆ คือเขียนบทภาพยนตร์ เขียนบทซีรีส์ แล้วคือ Joylada ท้าทายเรามาก เราบรรยายความรู้สึกไม่ได้ เราบรรยายสถานที่ไม่ได้ แต่เราต้องทำออกมาให้เป็นตัวหนังสือที่ให้คนอ่านเข้าใจทั้งหมดใน 3 พารากราฟ แต่คนอ่านจะต้องเข้าใจใน 10 บับเบิ้ลแล้วสร้างอารมณ์ได้ ก็สร้างได้จริงๆ แบบที่เราไม่เคยคิดมาก่อนเหมือนกันว่า แค่เราอ่านแชทคำพูดของคนจะสร้างอารมณ์ได้เหมือนกับนิยายบรรยายที่เราเคยเขียนเป็นพารากราฟอย่างนั้นเลย พอได้ลองแล้วก็รู้สึกว่าท้าทายในกฎของนักเขียนเหมือนกัน           สำหรับเรา เวลาเขียนจะคิดว่าเขียนอย่างไรให้คนต้องอ่าน และต้องบอกต่อด้วย นั่นคือตัวของตัวเอง รู้สึกว่าเราต้องพัฒนาความคิดและมุมมองอยู่ตลอดเวลา จะต้องใหม่อยู่เสมอ แล้วก็จะต้องไม่ยึดแบบแผนของงานเขียนที่ผ่านมาว่าเป็นสิ่งที่ดีหรือเป็นมาตรฐานตอนนี้ เพราะว่าสังคมเปลี่ยนไปทุกวัน เรารู้สึกว่าการที่เราได้เขียนอะไรออกไปในแต่ละยุคแต่ละสมัยก็ไม่เหมือนกัน เพราะฉะนั้นเลยคิดว่าตรงนี้สำคัญที่สุดในการสื่อสารงานออกมาค่ะ”              ในมุมของกรรมการรางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ดหลายสมัย โตมร ศุขปรีชา ก็บอกว่ามองเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของวิธีการเขียนของแต่ละยุคสมัยที่น่าสนใจมากๆ ทั้งในสารคดีและวรรณกรรม ซึ่งเป็นความท้าทายของกรรมการอยู่เสมอ           “ผมเป็นกรรมการตัดสินรางวัลประเภทสารคดี แต่ละครั้งที่ต้องตัดสินก็จะมีหนังสือที่กรรมการต้องถามกันตลอดเวลาเลยว่าแบบนี้มันเป็นสารคดีหรือเปล่า งานใหม่ๆ เหล่านี้กลับมาท้าทายกฎเกณฑ์หรือความคุ้นเคยเดิมของกรรมการ ซึ่งบางคนในบางรางวัล ก็ยังถึงขั้นต้องคิดว่าเราต้องตั้งเกณฑ์ใหม่หรือเปล่า เราต้องคิดต้องมองโลกในแบบใหม่หรือเปล่า           การที่เกิดงานแบบใหม่ๆ ขึ้นไม่ได้แค่ท้าทายคนผลิตงาน แต่ท้าทายทั้งระบบ ทั้งผู้อ่าน ทั้งคนผลิตงานด้วย และท้าทายไปถึงระบบคิดของเราด้วยว่าแบบไหนมันคืองานเขียนที่ดี หรือไม่ดี แล้วถ้าดีโดยที่ไม่มีรูปแบบเดิมๆ ดีเพราะอะไร ผมว่างานเขียนในสมัยใหม่มันมีความพิเศษที่ทำให้เราคาดไม่ถึงเต็มไปหมดเลย แล้วถ้าเกิดว่าไม่ด่วนตัดสินเสียก่อน จะทำให้เปิดโลกตัวเองเยอะมากว่ามีแบบนั้นมีแบบนี้ด้วย แพลตฟอร์มของสื่อแบบใหม่ๆ ก็ทำให้เกิดในรูปแบบของการคิดการเขียนแบบใหม่มาจากแพลตฟอร์ม ซึ่งหากเป็นสมัยก่อนที่ไม่มีแพลตฟอร์มแบบนี้ คนอาจจะคิดออกมาไม่ได้ก็เป็นไปได้” โตมรกล่าว             ปิดท้ายที่ นพ.ชัชพล หนึ่งในผู้ที่ได้รับรางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด ก็บอกว่าท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงต่างๆ มากมายที่ท้าทายในทุกภาคส่วน รางวัลทางวรรณกรรมคือสิ่งจำเป็น และดีต่อวงการหนังสือมาก ทั้งการช่วยไกด์ผู้อ่านว่าควรอ่านเล่มไหน ช่วยสำนักพิมพ์ในแง่ยอดขาย ทั้งจากการคัดเลือกโดยห้องสมุดและการซื้ออ่านของบุคคล และที่สำคัญ คือการสร้างกำลังใจให้นักเขียน            “ตอนที่หนังสือผมได้รับรางวัล ผมดีใจมากเหมือนกับว่ามีคนลองให้โอกาสกับหนังสือเล่มนี้ดู ถ้าไม่ได้รางวัลก็อาจจะเขียนแค่เล่ม 2 เล่มแล้วก็ออกจากวงการไป คล้ายๆ กับเป็นรางวัลทางใจว่ามีคนเห็นคุณค่าว่าสิ่งที่เราทำมันดี แล้วทำให้เราอยากทำต่อ ต่อให้สุดท้ายแล้วจะขายไม่ได้มาก ผมก็เชื่อว่าการที่ได้รับรางวัลช่วยให้เราอยากสร้างผลงานต่อไป” https://www.thaipost.net/main/detail/98009 Dollarosak, ธนพร เพชรจรัส, นพ.ชัชพล เกียรติขจรธาดา, นิ้วกลม, บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน), บุญญาณี จงทวีพรมงคล, รางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด, สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์, หนูแดง, เขียนยังไง ให้คนยังอ่าน, โตมร ศุขปรีชา FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20210401/image_big_606590dbab7ac.jpg 30926 10/03/2019 00:08 09/03/2019 10:06 8 นักเขียนดังลับคมคลื่นลูกใหม่สู่มืออาชีพ 8 นักเขียนร่วมสมัยทำหน้าที่พี่เลี้ยงให้คำแนะนำนักเขียนหน้าใหม่อย่างใกล้ชิด            นักเขียนร่วมสมัยที่มากด้วยประสบการณ์ ดีกรีรางวัลซีไรต์และศิลปาธรจำนวน 8 คน ร่วมอบรมเชิงปฏิบัติการวรรณกรรมร่วมสมัยให้แก่นักเขียนหนุ่มสาว 42 คน ใน 6 ประเภทงานเขียน ได้แก่ เรื่องสั้น    นวนิยาย สารคดี กวีนิพนธ์ บทความ และบทวิจารณ์วรรณกรรม ช่วยพัฒนาทักษะการเขียนเและให้คำแนะนำค้นหาแนวทางของตนเอง สู่การเป็นนักเขียนมืออาชีพบนเส้นทางวรรณศิลป์      การเปิดกิจกรรมบ่มเพาะนักเขียนหน้าใหม่ ปี 2562 ณ หอศิลป์ร่วมสมัยราชดำเนิน กรุงเทพมหานคร เมื่อวานนี้ ถือเป็นรุ่นที่ 5 จัดโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย (สศร.)  กระทรวงวัฒนธรรม ปีนี้มีนักเขียนที่มีชื่อเสียงเป็นเทรนเนอร์อย่างใกล้ชิด ได้แก่ เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์    ทำหน้าที่บรรณาธิการแก่นักเขียนประเภทกวีนิพนธ์ จำนวน 6 คน ส่วนอนุสรณ์ ติปยานนท์ และประชาคม ลุนาชัย ให้คำแนะนำแก่นักเขียนเรื่องสั้น 13 คน  ในประเภทนวนิยายเป็นครั้งแรกชวนวีรพร นิติประภา นักเขียนซีไรต์หญิง จัดเวิร์คช็อปพร้อมกับปองวุฒิ รุจิระชาคร มีน้องๆ 8 คน มีโอกาสพัฒนาทักษะและเพิ่มแรงบันดาลใจ   วีระพร นิติประภา นักเขียนซีไรต์ร่วมกิจกรรมบ่มเพาะนักเขียนหน้าใหม่ครั้งแรก         ประเภทบทความ โตมร ศุขปรีชา นักเขียนและคอลัมนิสต์ชื่อดัง เป็นพี่เลี้ยงแก่นักเขียนรุ่นใหม่ 6 คน สารคดี จำนวน 5 คน อยู่ภายใต้คำแนะนำของวีระศักดิ์ จันทร์ส่งแสง และวิจารณ์วรรณกรรม ซึ่งเป็นปีแรกที่มีอบรมประเภทนี้ ได้จรูญพร ปรปักษ์ประลัย นักวิจารณ์วรรณกรรมที่ทำงานอย่างต่อเนื่องร่วมเคี่ยวกรำให้นักเขียน 4 คน นับจากนี้ไป 5 เดือน 42 นักเขียนหน้าใหม่จะได้ประสบการณ์และความรู้ที่เป็นประโยชน์        วิมลลักษณ์ ชูชาติ ผู้อำนวยการสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย  กล่าวว่า กิจกรรมบ่มเพาะนักเขียนหน้าใหม่ จุดเด่นมีวิทยากรเป็นนักเขียนร่วมสมัยเป็นแม่เหล็กดึงดูดคนรุ่นใหม่ให้สนใจงานเขียนมากขึ้น โครงการนี้คัดนักเขียนหน้าใหม่ที่มีฝีมือและความตั้งใจ  เมื่อได้รับการพัฒนาทักษะจากมืออาชีพจะทำให้การสร้างสรรค์งานเขียนมีคุณภาพยิ่งขึ้น        " ตลอด 5 เดือนจากนี้ นักเขียนรุ่นใหม่จะได้พบนักเขียนพี่เลี้ยงถือเป็นครูและเพื่อนนักเขียนจากทั่วประเทศ ทุกเดือนจะร่วมกิจกรรม ติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ ได้พัฒนางานร่วมกัน  และกิจกรรมครั้งต่อไปวันที่ 20-21 เมษายนนี้ จะเดินทางไปเวิร์คช็อปที่จ.นครราชสีมา เยี่ยมบ้านลาว คำหอม และชาติ กอบจิตติ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ " ผอ.สศร. กล่าว และยืนยันโครงการจะจัดทุกปีเพื่อสนับสนุนนักเขียนและสร้างความสัมพันธ์ระหว่างวงการอาชีพนักเขียนด้วยกัน     42 นักเขียนรุ่นใหม่ร่วมกิจกรรมบ่มเพาะพัฒนาการเขียน รุ่นที่ 5 จัดโดย สศร.        ด้าน อนุสรณ์ ติปยานนท์ นักเขียนผู้ร่วมผลักดันกิจกรรม กล่าวว่า  โครงการนี้มีความต่อเนื่อง แนวคิดหลักทุกคนมีศักยภาพในการเขียนหนังสือ แต่เรามาพูดคุยกันสิ่งที่เขียนจะพัฒนาอย่างไรมากกว่าบอกนักเขียนหน้าใหม่ให้เดินซ้ายหรือเดินขวา ขอเพียงให้นักเขียนที่ได้ร่วมกิจกรรมมีความตั้งใจ อย่าอ่อนล้า   โดยเฉพาะประเภทนวนิยายต้องพัฒนาโครงเรื่อง ซึ่งเป็นงานที่หนักหนา       เช่นเดียวกัน  เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ แนะนำกับกวีรุ่นใหม่ว่า กวีนิพนธ์เป็นอารมณ์ความรู้สึก อยากให้ทุกคนเปล่งเสียงของตนเอง ตลอดการกิจกรรม 6 ครั้งจะได้พัฒนางานเขียนอย่างแน่นอน แต่ตนจะไม่สอน แต่เล่าประสบการณ์ทำงาน  ทุกวันนี้ร้อยหน้าสองร้อยหน้าก็ยังเขียนนิยายด้วยลายมือในกระดาษ ยังใช้การจดบันทึก เพราะเก็บอารมณ์ความรู้สึกในการสร้างผลงานได้ทันท่วงที แนะนำว่า งานเขียนที่เคยส่งเข้าประกวด หากไม่ได้รางวัลควรชำระทิ้งไป ไม่ใช่กลับมาแก้ๆ แต่ควรสร้างงานใหม่ต่อไป  " วันแรกที่พบกันก็ให้นักเขียนรุ่นใหม่ลองเดินดูผลงานศิลปะที่จัดแสดงในหอศิลป์ร่วมสมับราชดำเนิน นำภาพที่ปะทะกับจิตใจ มาเขียนกวีนิพนธ์ อยากเห็นภาวะสดๆ ในการสร้างงาน   " เรวัตร์ กล่าว   เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ แลกเปลี่ยนประสบการณ์งานกวีนิพนธ์กับหนุ่มสาวกวีหน้าใหม่        ครั้งแรกกับกิจกรรมบ่มเพาะ วีรพร นิติประภา บอกว่า เมื่อตอนอายุเท่าน้องๆ สมัยนั้นไม่มีโอกาสพบนักเขียนเจ้าของผลงาน  โครงการนี้เป็นโอกาสดีที่นักเขียนรุ่นใหม่ได้พบนักเขียนมืออาชีพ ตนหวังจะได้ช่วยพัฒนานักเขียน อยากให้ทุกคนที่ร่วมกิจกรรมตั้งใจ มาทำงานร่วมกัน ทุกคนสามารถแลกเปลี่ยนประสบการณ์และเก็บเกี่ยวความรู้ไปใช้ในงานเขียนของตนเองได้       ด้าน ประชาคม  ลุนาชัย นักเขียนเรื่องสั้น กล่าวว่า  เป็นพี่เลี้ยงให้กิจกรรมบ่มเพาะตั้งแต่เปิดโครงการฯ รุ่นแรกก็พัฒนาจนได้นักเขียนมากกว่า 10 คน เป็นผลิตผลน่าภาคภูมิใจของโครงการ เราไม่ได้สอนทฤษฎี เพราะเก่งทฤษฎีจะเป็นนักวิชาการวรรณกรรมมากกว่านักเขียน แต่จะดูว่าใครจะเปล่งประกายออกมา เพราะวิธีการเขียนเป็นแนวทางของใครของมัน วรรณกรรมเป็นงานศิลปะทั้งศาสตร์และศิลป์ ต้องใส่ความคิด ความรู้สึก น้องๆ ทุกคนต้องโบยบินไปในทิศทางของตนเอง       ส่วน โตมร ศุขปรีชา กล่าวว่า ในฐานะเมนเทอร์ให้คำแนะนำก็ต้องเรียนรู้จากนักเขียนรุ่นใหม่ด้วย  ตลอดทั้งโครงการเหล่านักเขียนพี่เลี้ยงและนักเขียนรุ่นใหม่จะก้าวไปด้วยกัน มีการติดต่อสื่อสารกัน เพื่อวิพากษ์วิจารณ์งานเขียน       ขณะที่นักวิจารณ์มือหนึ่ง  จรูญพร ปรปักษ์ประลัย  กล่าวว่า ผลงานบทวิจารณ์วรรณกรรมที่ทำให้น้องๆ ผ่านเข้ามาร่วมกิจกรรม ถือว่าอยู่ในระดับที่ดี และมีโอกาสพัฒนาไปได้ ในฐานะพี่เลี้ยงจะให้คำแนะนำวิธีดึงประเด็นของเรื่อง วิธีการถ่ายทอดเพื่อให้งานเขียนน่าอ่าน มีชั้นเชิงมากขึ้น ไม่ใช่งานเขียนในห้องเรียน       " งานวิจารณ์เป็นเรื่องความคิดเห็น ต้องเข้าใจว่างานเขียนแต่ละประเภทคืออะไร ทุกวันนี้ที่เห็นตามสื่อออนไลน์เป็นวิจารณ์หนัง ดนตรี หนังสือเพื่อให้กำลังใจ  ยังไม่ใช่งานบทวิจารณ์วรรณกรรมที่แท้จริง สำหรับโครงการที่เปิดอบรมประเภทบทวิจารณ์เป็นครั้งแรกในรุ่นที่ 5 ก็เข้ากับแนวโน้มของบทวิจารณ์มีที่ทางมากขึ้นในสังคมไทย ทั้งวิจารณ์หนังสือ วิจารณ์ภาพยนตร์ "    จรูญพร กล่าว   อนุสรณ์ ติปยานนท์ และประชาคม ลุนาชัย นักเขียนร่วมสมัยมีชื่อ         หนึ่งในนักเขียนหน้าใหม่มาไกลจากจังหวัดบึงกาฬระยะทาง 759 กิโลเมตร อาคม คำภูษา กล่าวว่า ส่งผลงานกวีนิพนธ์ ชื่อ "กลอนสุภาพสตรี"  เพื่อสมัครร่วมอบรม ดีใจที่ผลงานผ่าน และได้ร่วมโครงการนี้กับเพื่อนๆอีก 41 คน ความตั้งใจอยากได้ทำงานแวดวงกวีนิพนธ์และประสบความสำเร็จในอนาคต      กวีสาวหน้าใหม่ ณัฐฤทัย พลอยหิรัญ ครูวิชาสังคมศึกษา โรงเรียนเอกชน กล่าวว่า ชอบบทกวีและเห็นผลสำเร็จของนักเขียนที่ร่วมโครงการนี้ จึงส่งกวีนิพนธ์สมัครเข้าอบรม รวมถึงชื่นชอบผลงานของกวีซีไรต์ เรวัตร์  พันธุ์พิพัฒน์  อยากพัฒนางานเขียนของตัวเองให้โดดเด่นและมีเอกลักษณ์มากขึ้น หวังจะให้พี่นักเขียนแนะนำสิ่งที่นำไปใช้ในชีวิตการทำงานเขียนจริงๆ ได้       " จากความชอบอ่านบทกวีและอ่านอย่างต่อเนื่อง สามปีก่อนเรียนรู้การเขียนบทกวีอย่างจริงจังจากเว็บกลอน รวมถึงเริ่มอบรมทางวรรณกรรมประเภทเรื่องสั้นและกวีนิพนธ์ ทำให้รู้ความแตกต่างระหว่างกลอนกับกวีนิพนธ์    จากนั้นได้อบรมลายลักษณ์วรรณศิลป์กับศิลปินแห่งชาติ ปี 2560 ผลงานได้เหรียญทองจากค่ายนี้ จุดประกายให้มีไฟ มีความมั่นใจมากและเป็นแรงบันดาลใจสร้างวีนิพนธ์ต่อเนื่อง ใช้นามปากกาว่า "สิริวตี" ผลงานได้ตีพิมพ์ในนิตยสารต่างๆ ตั้งใจมาอบรม เพราะคิดว่า ต้องพัฒนางานไม่ให้หยุดนิ่ง  อยากมีนักอ่านของตัวเอง วิทยากรจะช่วยลับคม และได้แง่คิดการทำงานเขียนที่แตกต่าง " ณัฐฤทัย กล่าว    กวีสาวหน้าใหม่ ณัฐฤทัย พลอยหิรัญ ร่วมลับคมฝีมือประเภทกวีนิพนธ์         ขณะที่ พลอยสิรินทร์ แสงมณี นักวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม กล่าวว่า ชอบเขียนกวีนิพนธ์แต่เด็ก จุดนี้อยากพัฒนาเป็นนักกวีมืออาชีพ กลอนมีความสวยงาม จะตรึงชั่วโมงยามไว้ในชั่วเวลาหนึ่งได้ อยากใช้ศิลปะกวีนิพนธ์เผยแพร่แนวคิดในสังคม       ประเภทเรื่องสั้นมี 13 นักเขียนหน้าใหม่ร่วมกิจกรรม ชัชพล เปรมชัยสวัสดิ์ กล่าวว่า  มาจากจังหวัดขอนแก่น กล่าวว่า ทำงานในสายวิทยาศาสตร์ เมื่อได้อ่านนวนิยายก็ชื่นชอบ อยากรู้เสาหลังวรรณกรรม จะได้มาศึกษาพูดคุยจากนักเขียนเรื่องสั้นมืออาชีพ      ส่วน คเณศ ทองรัศมี สถาปนิกหนุ่ม ผู้หลงไหลงานวรรณกรรม  กล่าวว่า นักเขียนเป็นอาชีพที่มีแรงบันดาลใจมากที่สุด คิดว่า งานเขียนจะช่วยให้เราหลุดจากกรอบสถาปนิก ไม่ได้คิดลาออกจากอาชีพนี้ แต่ต้องการเติมเต็มเรามากกว่า ตนเคยทำงานเขียนเรื่องสั้นมาก่อน แต่การร่วมกิจกรรมจะเพิ่มความมั่นใจสักวันจะเรียกตัวเองว่านักเขียนได้ ถ้าถามถึงนักเขียนที่ชื่นชอบ มีโกวเล้ง กิมย้ง และฮารูกิ มูรากามิ งานเขียนมีพลังมาก    วิมลลักษณ์ ชูชาติ ผอ.สศร. มอบหนังสือที่ระลึกให้วีระพร นิติประภา         8 นักเขียนรุ่นใหม่ใฝ่ฝันเป็นนักเขียนนิยาย พลอย-พชร อยู่สวัสดิ์ กล่าวว่า ตนเป็นนักเขียนและนักแปลอิสระ มีประสบการณ์เขียนและแปลนิยายทุกแนว สมัครร่วมกิจกรรม เพราะอยากพบปะแลกเปลี่ยนเรียนรู้ รวมถึงพัฒนางานเขียนตัวเองจนมีนักอ่านยอมรับ ชื่นชอบ     ส่วน เมธัส ศิรินาวิน กล่าวว่า  เริ่มเขียนนิยายของตนเอง เพราะอกหัก ใช้งานเขียนเยียวยาตัวเอง หมกมุ่นกับตัวเอง  ก็เขียนเรื่องราวนี้ส่งมาสมัครเข้าโครงการบ่มเพาะฯ  และได้รับคัดเลือก อยากสร้างผลงานนวนิยายสักชิ้นจากโครงการนี้ โดยได้คำแนะนำจากนักเขียนร่วมสมัย      หนุ่มแบงก์รักหนังสือ บูรฉัตร เสียงใส  กล่าวว่า ตนเขียนนวนิยายแฟนตาซีส่งผลงานสมัครมาตั้งแต่โครงการบ่มเพาะฯ รุ่นแรก เพิ่งได้รับคัดเลือกร่วมกิจกรรมรุ่นที่ 5 รู้สึกว่าดีใจมาก จากการเขียนงานผลงานตัวเองยังไม่สมบูรณ์ต้องการมาฝึกฝนตัวเองตลอด 5 เดือน จะเก็บเกี่ยวประสบการณ์อย่างเต็มที่       สำหรับกิจกรรมบ่มเพาะนักเขียนหน้าใหม่ รุ่นที่ 5 นี้ กำหนดดำเนินการระหว่างเดือนมีนาคม-กรกฎาคม 2562  โดยมีการพบปะและบรรยายพิเศษเดือนละ1ครั้ง และมีช่องทางติดต่อสื่อสารตลอดโครงการผ่าน facebook สนับสนุนการวิพากษ์วิจารณ์งานเขียน และเป็นสื่อกลางแสดงความคิดเห็น ตลอดจนเผยแพร่ความรู้ความเคลื่อนไหวการเขียนตลอดทั้งโครงการ มาติดตามกันว่า นักเขียนรุ่นใหม่รุ่นนี้จะเจิดจรัสสู่นักเขียนอาชีพต่อไป     https://www.thaipost.net/main/detail/30926 กวีซีไรต์, ข่าวไทยโพสต์, ดร.วิมลลักษณ์ ชูชาติ, นักเขียนซีไรต์2561, บ่มเพาะนักเขียนหน้าใหม่รุ่นที่5, วีระพร นิติประภา, สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย (สศร.), หอศิลป์ร่วมสมัยราชดำเนิน, เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์, โตมร ศุขปรีชา FALSE FALSE ADD https://storage.thaipost.net/main/uploads/photos/big/20190309/image_big_5c83ef02174cc.jpg