เป็นเรื่องดีงามที่แกนนำ กปปส.เดินเข้าสู่การเมือง
    เพราะถึงเวลาแล้วที่การเมืองไทยควรก้าวไปอีกขั้น
    นั่นคือใช้รัฐสภาเป็นที่แก้ปัญหาของบ้านเมือง
    และหากแกนนำมวลชนทุกสี ทุกฝ่าย เดินตามแนวทางนี้ ความขัดแย้งในชาติจะลดน้อยถอยลง 
    การกำหนดเวทีที่ชัดเจนว่า รัฐสภา คือสถานที่ไว้สำหรับแก้ไขปัญหาทางการเมือง ไม่ใช่ถนน หรือย่านเศรษฐกิจสำคัญของประเทศ จะเป็นการยกระดับ ทั้งนักการเมือง ผู้นำมวลชน และประชาชน ให้เข้าใจถึงการเมืองเพื่อชาติที่แท้จริง
    การเปิดตัวพรรครวมพลังประชาชาติไทย หรือพรรคการเมืองอื่นๆ เช่น อนาคตใหม่ พลังธรรมใหม่  ฯลฯ แสดงให้เห็นถึงบรรยากาศการเลือกตั้งที่ยากจะมีผู้ใดล้ม หรือยื้อการเลือกตั้งออกไปได้แล้ว 
    แล้วจะเดินหน้าไปสู่การเลือกตั้งอย่างราบรื่นได้อย่างไร
    รัฐบาล คสช.ยืนยันชัดเจน เลือกตั้งแน่นอนเดือนกุมภาพันธ์
    พรรคการเมืองทุกพรรคต่างรับรู้ตามนั้น
    ประชาชนทั้งประเทศรับทราบทั่วกัน
    จะมีก็แต่กลุ่มอยากเลือกตั้งเท่านั้น ที่อาจก่อปัญหาให้การเลือกตั้งที่จะถึงนี้ 
    ล่าสุดมีการนัดเคลื่อนไหวกันอีกครั้งวันที่ ๗ มิถุนายนนี้ 
    ราวกับว่าแกนนำเริ่มจะเสพติดมวลชนแล้ว
    ระวังจะตกขบวน ปรับตัวไม่ทันที่สุดกลายเป็นหมาหัวเน่า
    อยากจะแนะนำกลุ่มอยากเลือกตั้ง ที่พักหลังเริ่มมีมวลชนเสื้อแดงเข้าไปร่วมขบวนมากขึ้นทุกที  
    แทนที่จะหมกมุ่นทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ควรหันไปทำสิ่งที่เป็นไปได้ และเป็นประโยชน์แก่ประเทศโดยรวมเสียดีกว่า 
    ไม่มีประโยชน์อะไรเลยกับการยืนกรานให้มีการเลือกตั้งในเดือนพฤศจิกายนนี้ 
    และหากถึงเดือนพฤศจิกายนซึ่งยังไม่มีการเลือกตั้ง บรรดาแกนนำต้องควบคุมมวลชนให้อยู่ อย่าปล่อยให้เกิดความสับสนวุ่นวาย 
    เหมือนที่แกนนำเสื้อแดงเคยปัดความรับผิดชอบจนนำไปสู่การเผาบ้านเผาเมือง! 
    ฉะนั้นไปคุยกันเสีย ปรับทิศทางกันใหม่ ใช้เวลาที่เหลือประคับประคองให้ประเทศเดินหน้าไปสู่การเลือกตั้ง ไม่ใช่ประชาธิปไตยแต่ปาก 
    หรือจะช่วยพรรคอนาคตใหม่ขายแนวคิด ซึ่งคงไม่ใช่แนวคิดในเชิงล้มล้าง เช่นฉีกรัฐธรรมนูญ นิรโทษกรรม สิ่งนี้ควรเก็บไว้พูดเมื่อสังคมตกผลึกแล้ว
    แต่ควรเป็นแนวคิดการพัฒนาประเทศ ทำอย่างไรให้เศรษฐกิจไทยมีความยั่งยืนขึ้น 
    หรือปัญหาทางสังคม ที่นับวันยิ่งเลวลงเรื่อยๆ 
    สิ่งเหล่านี้ต่างหากไม่ใช่หรือที่จะนำพาประเทศสู่ความเจริญรุ่งเรือง 
    การจ้องแต่ล้มล้าง ชำระแค้น นั่นมันการเมืองยุคเก่า
    ยุคที่สร้างความฉิบหายมามากเกินพอแล้ว.