15 ก.ย.63- ที่ทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์ กรุงเทพฯ นพ.เหวง โตจิราการ พร้อมด้วย นายวีระกานต์ มุสิกพงศ์ และ นายพงศ์พิเชษฐ์ หรือพิเชษฐ์ สุขจินดาทอง ผู้ต้องหาคดีการเมือง ซึ่งได้รับการอภัยโทษปล่อยตัวในรอบแรก ได้เดินออกมาพร้อมกัน โดยมี นางธิดา ถาวรเศรษฐ อดีตแกนนำ นปช. และ มวลชนคนเสื้อแดง มาร่วมให้กำลังใจมอบพวงมาลัย ท่ามกลางสายฝนที่โปรยลงมาอย่างต่อเนื่อง

นพ.เหวง กล่าวว่า ขอบคุณครอบครัวและพ่อแม่พี่น้องประชาชนคนเสื้อแดงที่มาให้การต้อนรับตน ซึ่งรู้สึกดีใจที่ได้รับการปล่อยตัวเป็นอิสระจากเรือนจำพร้อมกับผู้ต้องขังอีกหลายรายทั่วประเทศ ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร.10 ทรงพระเมตตากรุณา โดยตนเข้าเกณฑ์ในพระราชกฤษฎีกา พระราชทานอภัยโทษ พ.ศ. 2563 ตามมาตรา 6 (จ) เป็นคนมีอายุไม่ต่ำกว่า 60 ปีบริบูรณ์ในวันที่พระราชกฤษฎีคนี้ใช้บังคับ ตามที่ปรากฎในทะเบียนบ้านตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร หรือทะเบียนรายตัวของเรือนจำ ในกรณีไม่มีชื่ออยู่ในทะเบียนบน และไม่ว่าในกรณีความผิดคดีเดียวหรือหลายคดีซึ่งมีโทษจำคุก ตามกำหนดโทษที่จะต้องได้รับต่อไปเหลืออยู่ไม่เกิน 3 ปีนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ หรือ เป็นคนมีอายุตั้งแต่ 70 ปีขึ้นไป

"ต้องขอขอบคุณเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์และเพื่อนผู้ต้องขังที่คอยช่วยเหลือให้เป็นตามระเบียบของเรือนจำ โดยผมถูกคุมขังประมาณ 3 เดือน และไม่ได้รับข้อมูลข่าวสารการเมืองมากนัก จึงไม่สามารถวิเคราะห์สถานการณ์บ้านเมืองในขณะนี้ได้ ต้องใช้เวลาสักระยะ แต่หลักการยังเหมือนเดิม คือ ต่อต้านเผด็จการ สนับสนุนระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข โดยอำนาจสูงสุดเป็นของประชาชนทุกคน พร้อมให้กำลังใจกับผู้ที่รักประชาธิปไตย"

 "การชุมนุมที่ ม.ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ในวันที่ 19 ก.ย.นี้ ผมคงติดตามข่าวสารอยู่ที่บ้านพักเพราะมีปัญหาเรื่องสุขภาพต้องฟื้นฟูร่างกายอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เข้าเกณฑ์ปกติแต่ทราบว่าการชุมนุมดังกล่าวของนักศึกษานั้นต้องการให้ได้มาเพื่อประชาธิปไตยที่แท้จริง อย่างไรก็ตาม จากประสบการณ์ส่วนตัวมองว่าต้องมีการชุมนุมอย่างสันติวิธี ต้องยึดความถูกต้องชอบธรรม ต้องได้รับการสนับสนุนจากประชาชนทั่วประเทศ และต้องระมัดระวังอย่าให้ละเมิดกฎหมาย"
  
ส่วนนายพิเชษฐ์ กล่าวว่า ความรู้สึกที่อยู่ข้างในเรือนจำเป็นการขาดอิสรภาพแต่เราสู้เพื่อต่อสู้เรียกร้องความไม่เป็นธรรม ถ้าการกระทำของเราบอกว่าผิดกฎหมายก็ยอมรับในกติกา โดยเป็นเหมือนคนอยู่ไกลจากครอบครัวในกำแพงสี่เหลี่ยมความรู้สึกก็ไม่อยากจะบรรยายแต่ก็ทำใจได้.