10 พ.ค.63-นายแก้วสรร อติโพธิ เผยแพร่บทความ เรื่องวิกฤตโควิด : โรคระบาด – เศรษฐกิจหลอมละลาย – ม็อบลุกฮือ 
    ถาม เห็นด้วยหรือไม่ ที่ฝ่ายค้านจะให้เลิกภาวะฉุกเฉิน เพื่อปลดปล่อยการทำมาหากิน
    ตอบ ไม่เห็นด้วยครับ  เฟส ๒ นี้เราต้องมุ่งปลดปล่อยการทำมาหากินก็จริง แต่ขณะเดียวกันก็ต้องมีอำนาจควบคุมกิจการ – กิจกรรมต่างๆ เพื่อควบคุมโรคอยู่ด้วย
    ถาม ควบคุมแค่ไหน
    ตอบ คุมหลักๆเท่านั้นคือการเข้าประเทศและห้ามกิจกรรมหรือกิจการที่มีการชุมนุม  แล้วถ้าพบผู้ติดเชื้อเมื่อใดต้องมีอำนาจเต็มพร้อมทรัพยากรในมือ ตรวจ-ติดตาม-กักตัว กลุ่มเสี่ยงได้เต็มที่ ห้ามแค่นี้นะครับ ที่เหลือเป็นแดนเสรีภาพที่ห้ามไม่ได้ ได้แต่กำกับคือวางข้อกำหนดเพื่อความปลอดภัยเท่านั้นทั้งร้านค้า ห้าง ตลาด  เรากำกับไว้ก็พอ  
    ถาม ทำไมนายกฯต้องกั๊กไว้ แล้วสั่งให้เปิดเป็นขยักๆไป
    ตอบ อันที่จริง พอกำหนดมาตรการควบคุมโรคในกิจการใดได้แล้วก็เปิดได้เลย  เร็วช้าต่างกันได้ตามเวลาที่ต้องใช้เพื่อเตรียมการและทำความเข้าใจ  ไม่ควรขยักหรือกั๊กไว้เฉยๆ เพื่อรอดูทางมวยโควิดก่อน   คิดแบบการ์ดอย่าตกอย่างนี้ผมไม่เห็นด้วย      
    ๒ เดือนที่ผ่านมาถูกต้องแล้ว ดีแล้ว ที่เราอยู่บ้านหยุดเชื้อ จนหยุดการระบาดใหญ่ไว้ได้  เฟส ๒ นี้เป็นไฟต์ฟื้นฟูทำมาหากิน  ผู้ติดเชื้อโผล่มาบ้างก็ไม่ต้องหวาดกลัว เพราะโรงพยาบาลเราหลวมแล้ว อัตราตายจากโรคนี้ก็น้อยนิดเดียวไม่ใช่หรือครับ
    ถาม วันนี้นายกฯ เขาจะให้เปิดห้างได้แล้ว
    ตอบ เรื่องให้คนกรุงเดินห้างได้นั้นเรื่องเล็ก   เราต้องมุ่งฟื้นฟูเศรษฐกิจโดยรวม อย่างเศรษฐกิจท่องเที่ยวที่ให้จีดีพีเศรษฐกิจไทยถึง ๓๐ % นี่ทรุดโทรมมากเลย วันนี้เราต้องใช้กำลังซื้อในประเทศมาต่อชีวิตให้ได้ ต้องเปิดให้ “ไทยเที่ยวทั่วไทย”อย่างเต็มที่เลย
    ถาม ถ้าเช่นนั้น..ก็ต้องเลิกข้อห้ามเดินทางข้ามจังหวัด และให้เปิดโรงแรม รีสอร์ตต่างๆได้แล้ว
    ตอบ ครับ...นี่คือเรื่องด่วน เมื่อวางมาตรการควบคุมโรคในกิจการกิจกรรมต่างๆได้แล้ว ก็เร่งเปิดได้เลย  เรื่องยกเลิกข้อห้ามเดินทางข้ามจังหวัดนี้ สำคัญกว่าเปิดห้างให้คนรวยเดินเล่นเย็นใจเสียอีก
    ถาม ทั้งเกษตร อุตสาหกรรม และบริการ นี่ รัฐบาลเขามีแผนฟื้นฟูแล้วหรือไม่
    ตอบ ก็รอดูกันอยู่ทุกฝ่ายว่าจะเริ่มกระบวนการอย่างไร   ต้องมีข้อมูลจริง มีวิสัยทัศน์ มีกลยุทธ์ มีการมีส่วนร่วม และการจัดการการสื่อสารขนาดใหญ่ และกว้างขวางมาก  ซึ่งปัจจุบันผมยังมองไม่เห็นเค้ามูลของงานนี้
    ถาม ถ้ามัวแต่คอยเปิดร้าน เปิดห้างแล้วหันไปมองทางมวยโควิดเป็นระยะๆไปอย่างนี้ อะไรจะเกิดขึ้น
    ตอบ ขณะนี้ความเสียหายกำลังทยอยปรากฏตัวเป็นวิกฤตเศรษฐกิจขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนตกงาน หางานกันไปทั่วแล้ว  ถ้าเราสร้างความหวังใหม่ขึ้นมาไม่ได้    ความร้อนทางการเมืองจะพลุ่งพล่านขึ้นมาร่วมวงเกิดเป็นวิกฤตการเมืองทันที   เจอวิกฤตสองเด้งอย่างนี้เมืองไทยก็ไปไม่รอด ร่วงลงมาเป็นบ้านเมืองที่สิ้นหวังไร้อนาคตเหมือนฟิลิปปินส์หลังมาร์คอสเลยทีเดียว
    มีคนเข้าคิวรอจังหวะกันมากทีเดียว  คุณไม่เห็นหรือ
    ถาม จังหวะอะไรครับ
    ตอบ ชนวนลุกฮือของมวลชนอยู่ที่ความโกรธ ความสิ้นหวัง  ผู้ก่อการที่เล็งเห็นว่าวิกฤตเศรษฐกิจกำลังเคลื่อนเข้ามา  เขาก็จะต้องสร้างจำเลยที่มีฤทธานุภาพและเลวร้าย ให้มวลชนเห็นเป็นจำเลยเสียก่อน  เอาให้เป็นจำเลยที่ชั่วและแสบมากๆ พอที่จะรับเหมาในเคราะห์กรรมทั้งปวงในบ้านเมือง เหมือนยิวของนาซี หรือชนชั้นนายทุนของคอมมิวนิสต์ เลยทีเดียว
    ถาม บ้านเราเขาจะให้ใครเป็นจำเลย
    ตอบ ก็ใช้สูตรเดิมคือขุนศึกและศักดินา ทุกวันนี้เห็นได้ชัดเลยว่าเขาลงมือกระพือแล้ว  เปรยถึงขนาดจะให้พักบัลลังก์เลยทีเดียว  
    พอได้ความคิดแล้ว ก็ต้องไปที่การจัดตั้ง และความเคลื่อนไหวต่อไป   ซึ่งวันนี้ก็เห็นชัดว่าเริ่มเป็นโครงข่ายแล้วเช่นกัน
    ถาม แล้วคิดหรือว่า จะไปได้ไกลแบบปฏิวัติฝรั่งเศส
    ตอบ ถ้าเศรษฐกิจมันฟุบ ภาพผู้นำทั้งในและนอกระบบชัดเจนว่าเฮงซวยยิ่งนัก    เท่านี้เงื่อนไขมันก็สุกงอมเอื้ออำนวยให้โบกธงปฏิวัติได้แล้ว   ผู้นำมวลชนพวกนี้เขารอแค่โอกาสเท่านั้น จะสำเร็จหรือไม่ไม่สำคัญ เขายึดมั่นว่าความพยายามเป็นของคน ความสำเร็จเป็นของกงล้อประวัติศาสตร์ คำถามเหมือนผู้ชมเกาะรั้วอยู่นอกสนามของคุณนั้น   มันงี่เง่าไร้สาระไม่มีความหมายใดๆสำหรับเขาเลย
    เชิญปิดไฟใส่กลอน นอนหยุดเชื้อ บ่นอยู่กับบ้าน ฟังเพลงลุงตู่ต่อไปเถิด