เพราะมันเป็นพลวัต!
    ม็อบอเมริกันชนเที่ยวนี้ คาดว่าน่าจะหนักหนาสาหัสกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
    และวันนี้เราได้เห็นกับตา มันเลยคำว่า "ทวงความเป็นธรรม" ให้ "จอร์จ ฟลอยด์" ไปมากโขแล้ว 
    ก่อนทำความเข้าใจม็อบอเมริกา ลองย้อนกลับไปมองม็อบฮ่องกง แม้จะไม่เหมือนกันเสียทีเดียว   แต่ก็มีหลายอย่างคล้ายๆ กัน 
    ม็อบฮ่องกงเริ่มต้นจาก กฎหมายส่งผู้ร้ายข้ามแดน 
    คนฮ่องกงกังวลถึงความไม่ปลอดภัย หากเป็นคดีในฮ่องกงแล้วต้องถูกส่งตัวไปดำเนินคดีภายใต้กฎหมายของจีนแผ่นดินใหญ่ 
    เพราะไม่เชื่อในระบบยุติธรรมของจีน 
    แต่นัยสำคัญคือคนรุ่นใหม่ของฮ่องกง ไม่เคยคิดว่าตนเองเป็นคนจีน 
    การชุมนุมประท้วงบานปลาย กลายเป็นการปิดเมือง เผาอาคารสถานที่ เพราะมีโรคแทรกซ้อน 
    โรคที่ว่าคือ ปัญหาเศรษฐกิจ และความเหลื่อมล้ำ 
    สำคัญไปกว่านั้น มีการแทรกแซงจากต่างประเทศ โดยเฉพาะอเมริกา 
    ถึงขั้นออกกฎหมายสิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตยในฮ่องกง กฎหมายปกป้องฮ่องกง ที่จีนมองว่าเป็นการแทรกแซงโดยตรง
    แต่สุดท้ายม็อบฮ่องกงต้องยอมหลีกทางให้ โควิด-๑๙ และเพิ่งเริ่มต้นกลับมาชุมนุมกันอีกครั้งเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา 
    ส่วนม็อบอเมริกา เริ่มต้นจากความขัดแย้งเรื่องสีผิว ประวัติศาสตร์อันขมขื่น ที่ยังไม่หายไปจากสังคมอเมริกัน 
    ณ วันนี้ ปฏิเสธไม่ได้ว่า ปัญหามันมากกว่าเรื่องสีผิว 
    มีเรื่องเศรษฐกิจ ความเหลื่อมล้ำเข้ามาเกี่ยวข้องแล้ว 
    การเผา ปล้นสะดม ส่วนหนึ่งมาจากภาวะเศรษฐกิจที่ซบเซาอย่างหนักจากการปิดเมือง ปิดประเทศเพราะโควิด-๑๙ 
    และยังมีปัจจัยเสริมจากนโยบายอเมริกันเฟิสต์ ของรัฐบาลโดนัลด์ ทรัมป์ ที่กลุ่มอนุรักษนิยมในประเทศ ใช้เป็นเหตุผลในการกีดกันคนต่างเชื้อชาติ
    แม้กระทั่งอเมริกันหน้าเอเชียยังถูกตั้งข้อรังเกียจ และถูกด่าทอว่าเป็นผู้นำเชื้อโควิด-๑๙ ไปปล่อยที่อเมริกา 
    สถานการณ์ความวุ่นวายครั้งนี้จึงน่าจะลุกลาม ยิ่งกว่าเหตุจลาจลอันเนื่องจากตำรวจ ๔ นาย รุมกระทืบ "รอดนีย์ คิง" อเมริกันผิวสี เมื่อเกือบ ๓๐ ปีก่อนหลายเท่าตัว 
    และที่น่ากังวลแทนคือการชุมนุมขณะที่โควิด-๑๙ ยังระบาดอย่างหนัก อาจสร้างปัญหาให้อเมริกามากกว่าที่คิด 
    ในที่ชุมนุมแทบไม่มีการใส่หน้ากากอนามัย 
    อีกทั้งผู้ชุมนุมแทบทุกคนยังตะโกน ซึ่งเอื้อต่อการแพร่เชื้อโควิด-๑๙
    หลายเหตุ หลายปัจจัย ผสมโรง อาจพลิกผันถึงขั้นมีการจัดระเบียบโลกใหม่
    แต่ไม่ใช่โดยอเมริกา.