๒๔ มิถุนายน ม็อบมาแน่!
    หากมองว่าเป็นการเคลื่อนไหว เพื่อรำลึกเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงการปกครอง จากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ ก็ถือเป็นเรื่องธรรมดา
    เพราะมีการเคลื่อนไหวลักษณะนี้มาทุกที
    หากแต่การเคลื่อนไหวในปีนี้ หรือทุกปีในยุครัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา มีการเพิ่มดีกรีเพื่อล้มล้างรัฐบาลเข้มข้นขึ้นในทุกปีเช่นกัน 
    เพราะรัฐบาลลุงตู่มีการเปลี่ยนแปลง ทั้งฝ่ายรัฐบาล และฝ่ายต่อต้านรัฐบาลสูงกว่าทุกยุคสมัยที่ผ่านมา 
    มีขบวนการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์เข้ามาเกี่ยวข้องมากขึ้น 
    อีกทั้งมีความพยายามสานต่ออุดมการณ์คณะราษฎร
    เช่น การประกาศสานต่อภารกิจคณะราษฎร ๒๔๗๕ ของนักการเมืองรุ่นใหม่อย่าง "ธนาธร" และ "ปิยบุตร" 
    ขณะที่คณะราษฎรเองใช่เป็นหนึ่งเดียว 
    หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง คณะราษฎรแตกเป็นก๊ก ผลัดกันยึดอำนาจกันไปมา 
    การสานต่อภารกิจคณะราษฎร ยังเป็นที่คลุมเครือว่า สานต่อในด้านไหน
    เป็นไปได้หรือไม่ว่านักการเมืองยุคใหม่มองว่า ยังไม่สามารถยึดอำนาจจากสถาบันพระมหากษัตริย์ได้ทั้งหมด 
    จึงเป็นภารกิจที่ต้องทำให้ลุล่วง
    "ปรีดี พนมยงค์" ให้สัมภาษณ์นิตยสารเอเชียวีก ฉบับวันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๒๓ ก่อนถึงอสัญกรรมไม่ถึง ๓ ปี ไว้ดังนี้
    ........ในปี ค.ศ.๑๙๒๕ (พ.ศ.๒๔๖๘) เมื่อเราเริ่มจัดตั้งกลุ่มแกนของพรรคอภิวัฒน์ในปารีส ข้าพเจ้ามีอายุเพียง ๒๕ ปีเท่านั้น หนุ่มมาก หนุ่มทีเดียว ขาดความจัดเจน 
    แม้ว่าข้าพเจ้าได้รับปริญญาแล้ว และได้คะแนนสูงสุด แต่ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าทางทฤษฎี 
    ข้าพเจ้าไม่มีความจัดเจน และโดยปราศจากความจัดเจน 
    บางครั้งข้าพเจ้าประยุกต์ทฤษฎีอย่างนักตำรา 
    ข้าพเจ้าไม่ได้นำความเป็นจริงในประเทศของข้าพเจ้ามาคำนึงด้วย 
    ข้าพเจ้าติดต่อกับประชาชนไม่พอ ความรู้ทั้งหมดของข้าพเจ้าเป็นความรู้ตามหนังสือ 
    ข้าพเจ้าไม่ได้เอาสาระสำคัญของมนุษย์มาคำนึงด้วยให้มากเท่าที่ข้าพเจ้าควรจะมี
    ในปี ค.ศ.๑๙๓๒ (พ.ศ.๒๔๗๕) ข้าพเจ้าอายุ ๓๒ ปี พวกเราได้ทำการอภิวัฒน์ แต่ข้าพเจ้าก็ขาดความจัดเจน... 
    และครั้นข้าพเจ้ามีความจัดเจนมากขึ้น (พ.ศ.๒๔๘๙-๒๔๙๐) ข้าพเจ้าก็ไม่มีอำนาจ”...........
    คำให้สัมภาษณ์นี้ไม่ค่อยจะถูกนำมาพูดถึงมากนัก โดยเฉพาะในหมู่คนที่เรียกตัวเองว่าฝ่ายประชาธิปไตย หัวก้าวหน้า 
    แต่หากนักการเมืองรุ่นใหม่นำมาถอดรหัสจะพบว่า ความระห่ำที่จะเปลี่ยนแปลงอย่างเดียวโดยไม่สนใจพื้นฐานของสังคม ไม่ได้เอามาเป็นสาระสำคัญ จะนำไปสู่ความล้มเหลว 
    การกอดตำรา แล้วทุบโต๊ะว่าถึงเวลาต้องเปลี่ยนแปลงแล้ว ในที่สุดจะนำมาซึ่งความล้มเหลว และความขัดแย้งไม่รู้จบ
    การเปลี่ยนแปลงการปกครอง ไม่อาจทำได้โดยคนเพียงกลุ่มเดียว แล้วจะจบแบบสงบราบคาบ ไม่มีคนเห็นต่างลุกขึ้นมาต่อสู้ 
    เพราะประชาชนมีความชัดเจนมานานแล้วว่า ยังต้องการการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข 
    ไม่ใช่ประชาธิปไตยแบบฝรั่งเศส.