ยังไม่ถึงกับต้องหูแหก-ตาแหกจนเกินไป


เพิ่มเพื่อน    

 

         ก็น่าจะเป็นไปอย่างที่ท่านอดีตรองนายกฯ ศุภชัย พานิชภักดิ์ ท่านว่าไว้นั่นแหละว่า...ไม่ว่าจะประเทศไหนต่อประเทศไหนในโลกช่วงระยะนี้ ต่างมีอันต้องเจอกับ การประท้วง ไปด้วยกันทั้งสิ้น ดังนั้น...การลุกฮือ ก่อหวอด ก่อม็อบ ในประเทศไทยแลนด์ แดนสยาม ของหมู่เฮา ในช่วงอีกไม่กี่วันที่จะถึง ไม่ว่าจะ บิ๊กเบิ้ม-บิ๊กไม่เบิ้ม มาก-น้อย ขนาดไหน ก็คงไม่ถึงกับต้องไปตกอก ตกใจ หูแหก ตาแหก จนเกินไป ใจเย็ลล์ล์ล์ๆ หายใจยาวว์ว์ว์ๆ เข้าไว้ก่อนนั่นแหละดี...

                    ---------------------------------------------------

            ประท้วงจีน หรือประท้วงฮ่องกงนั้น...แม้ว่าออกจะหนักหนา สาหัส เอามากๆ โดยเฉพาะในช่วงแรกๆ ทั้งเผาโน่น เผานี่ แม้แต่คนแก่ คนชรา ยังโดนเผาโดยแทบไม่มีข้อยกเว้น แต่ทางการจีนและคณะผู้บริหารเกาะฮ่องกง เขาก็ออกจะ เล่นเป็น อยู่พอสมควรไม่ว่าในแง่ ศิลปะ และ ความอดทน-อดกลั้น ค่อยๆ คืบ ค่อยๆ งาบ ไปทีละส่วน-สองส่วน จนมาถึง ณ บัดนี้ หรือ ณ วินาทีนี้ น่าจะ เรียบโร้ยย์ย์ย์โรงเรียนจีน ไม่ว่าจีนแผ่นดินใหญ่ จีนฮ่องกง ไปจนถึงจีนเซินเจิ้น กว่างโจว ฯลฯ ก็น่าจะพลอยได้อานิสงส์ควบคู่ไปด้วย ไม่ว่าในทางการเมือง เศรษฐกิจ หรือการเงิน-การทอง ก็แล้วแต่...

                        ----------------------------------------------------

            ส่วนประท้วงยุโรป...ก็ต้องเรียกว่า ไม่ถึงกับ บันเบา อีกเหมือนกัน โดยเฉพาะประท้วงฝรั่งเศส ที่ต้องเจอกับพวก เสื้อกั๊กเหลือง ที่ฮือแล้ว ฮือเล่า กันเป็นระลอกๆ ไม่ได้ทำที ทำท่า ว่าคิดจะเหี่ยวปลายลงไปเลยแม้แต่น้อย ประท้วงกันในระดับข้ามปีจนแม้แต่ตราบเท่าทุกวันนี้ ก็น่าจะยังพร้อมเล่น เอาเถิดเจ้าล่อ กับบรรดาเจ้าหน้าที่บ้านเมือง แบบชนิดไม่ไล่-ไม่เลิก หรือไล่ยังไงๆ ก็คงไม่คิดจะเลิกเอาง่ายๆ เบามาหน่อย...ก็คงประเภทประท้วงอังกฤษ หรือประท้วงเยอรมนี ที่แม้ว่าโดยเป้าหมาย อุดมการณ์ ไม่ถึงกับถนัดชัดเจนอะไรมากมาย คือแค่ ไม่อยากสวมหน้ากากอนามัย ก็เอาแล้ว ไม่ได้น่าเกลียด น่ากลัว น่าตกตะลึง พรึงเพริดเหมือนประเภท ข้อเรียกร้อง 10 ข้อ ของบ้านเรา แต่ก็มากันได้เป็นพันๆ หมื่นๆ บิ๊กๆ เบิ้มๆ ไม่น้อยไปกว่ากัน...

                          ------------------------------------------------------

            แต่โดยอาศัย ประชาธิปไตยแบบการมีส่วนร่วม” ของบรรดาประเทศในยุโรปทั้งหลายเขานั่นแหละ ที่มีทั้ง ร่วม แบบธรรมดาๆ ไปจนถึง ร่วม แบบเจ็บๆ แสบๆ มีทั้งไล่ทุบ ไล่ถีบ ไล่กระทืบ ไปพร้อมๆ กับการพูดคุยเจรจาเจ๊าะๆ แจ๊ะๆ ไปตามเรื่อง ตามราว ถ้าหากไม่มีอะไรที่หนักหนา สาหัส แบบชัดๆ จะจะ ต่างฝ่ายต่างก็น่าจะพอ อยู่ๆ กันไปได้ ไปวัดตัดสินกันอีกทีก็น่าจะในช่วงการเลือกตั้งทั่วไป ใครถูก-ใครผิด ใครดี-ใครไม่ดี ใครเข้าท่า-ไม่เข้าท่า ฯลฯ ก็คงหนีไม่พ้นต้องอาศัยการ เขย่าประชาธิปไตยในอุ้งมือของท่าน ในช่วงเวลากี่นาที หรือกี่วินาที กันไปตามสภาพ...

                          -----------------------------------------------------

            แต่สำหรับประท้วงอเมริกานี่สิ!!! ออกจะเป็นอะไรที่น่าเกลียด น่ากลัว น่าสยดสยองพองขนเอามากๆ เพราะถึงแม้จะมีโอกาส เขย่าประชาธิปไตยในอุ้งมือของท่าน กันในอีกแค่ไม่กี่เดือน หรือแค่ไม่ถึง 60 กว่าวันนับจากนี้ แต่โอกาสที่มันอาจเกิดอาการ จบไม่ลง หรือ จบไม่สวย ชักเริ่มมีความเป็นไปได้สูงยิ่งเข้าไปทุกที คือกว่าจะ เปิดหีบ นับคะแนน โดยเฉพาะคะแนนที่ได้จาก การเลือกตั้งทางไปรษณีย์ เผลอๆ...อาจต้องใช้เวลาเป็นสัปดาห์ๆ หรือเป็นเดือนๆ เอาเลยก็ไม่แน่ และถ้าหากคะแนนในหีบทางไปรษณีย์ มันเกิดส่งผลให้ผู้นำอเมริกาปัจจุบัน อย่าง ทรัมป์บ้า ต้องพ่ายแพ้ โจซึมเซา หรือ โจวิตถาร คู่แข่ง คู่ชิง ขึ้นมาเมื่อไหร่ โอกาสที่จะเกิดการกล่าวหา ปลุกระดม ว่ามีการ โกงเลือกตั้งครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ อาจอุบัติตามมาได้ทุกเมื่อ...

                        ---------------------------------------------------

            และนั่นอาจส่งผลให้กลุ่มผู้ประท้วงประเภทผิวขาว หรือประเภท ไวต์สุพรีมาซีสต์ ทั้งหลาย ที่ต่าง ติดอาวุธ หรือต่างมีปืนสั้น ปืนยาว ปืนกลอัตโนมัติและกึ่งอัตโนมัติ เอาไว้ครบมือ อาจต้องลงถนนไปเผชิญหน้ากับกลุ่มผู้ประท้วงประเภทผิวสี หรือประเภท แบล็ก ไลฟ์ส แมตเตอร์ รวมทั้งพวก เอ็นเอฟเอซี (NFAC-Not Fucking Around Coalition) หรือพวกที่ไม่ต้องเสียเวลาพูดแม่มม์ม์ม์ใดๆ อีกต่อไปแล้ว ที่ต่างก็มีปืนสั้น ปืนยาว ปืนกลประจำกาย หวิดๆ ยิงใส่กันและกันมาแล้ว ไม่รู้จะกี่ครั้ง ต่อกี่ครั้ง หรืออาจลุกลาม บานปลาย ไปจนถึงขั้นส่งผลให้ ประชาธิปไตยอเมริกา อันเป็นแบบฉบับที่บรรดาหนูเล็กๆ และเด็กๆ ทั้งหลายในบ้านเรา ปรารถนาและต้องการเสียเหลือเกิน พังพินาศและฉิบหาย-วายวอดเอาง่ายๆ...

                             ---------------------------------------------------

            ด้วยเหตุนี้...เมื่อเทียบบัญญัติไตรยางศ์กันโดยถ้วนถี่ ก็คงไม่ถึงกับต้องหูแหก ตาแหก ตกอก ตกใจ อะไรกันมากมาย ไม่ว่าบรรดาน้องๆ หนูๆ เขาจะเบิ้มๆ บิ๊กๆ กันไปถึงขั้นไหน อาศัย ศิลปะ อย่างเป็นทางการ-ไม่เป็นทางการ ไปจนความอดทน อดกลั้น ซึ่งต้องถือเป็นสิ่งจำเป็นเอามากๆ และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือ...หนีไม่พ้นต้องอาศัย ความชอบธรรมทางการเมือง อันเป็นสิ่งที่สามารถสร้างได้ ถ้าหากคิดจะสร้างแบบจริงๆ จังๆ โดยเฉพาะเพื่อรับมือ อาฟเตอร์ช็อก ที่มันคงต้องตามมา อย่างมิอาจปฏิเสธและหลีกเลี่ยงได้ แถมยังอาจหนักหนา สาหัส ในระดับ โชคดี...ที่ตายก่อน เอาเลยก็ไม่แน่!!!

                                  ---------------------------------------------------

            ปิดท้ายด้วยวาทะวันนี้จาก Warren Buffett”... What the wise do in the beginning, fools do in the end. - สิ่งใดที่คนฉลาดกระทำในตอนเริ่มต้น คนโง่จะลงมือกระทำในตอนท้าย...”.

                  -------------------------------------------------

 


อยู่เพื่อเรียนรู้กันไป... ไทยโพสต์ ๒๕ ปี...เข้าเบญจเพสพอดิบพอดี เทียบแล้วก็รุ่นราวคราวเดียวกับคนรุ่นใหม่ ที่จัดชุมนุมกันอยู่ในช่วงเวลานี้

เก่า 'ตะกายใหม่' ไทยโพสต์
'เจรจา'...จะ 'เจรจากับใคร'?
เป้าหมายเดิม 'ยุทธวิธีเปลี่ยน'
นี่แหละที่ 'สามสัส' ต้องการ
โมเดล "ประตูบานแรก"
ด้วยคำ 'อย่าละทิ้งประชาชน'