1 มี.ค.64 - นายชูชาติ ศรีแสง อดีตผู้พิพากษาหัวหน้าศาลฎีกา โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Chuchart Srisaeng ระบุว่า รัฐธรรมนูญ มาตรา 44 บัญญัติว่า บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1 (5) บัญญัติว่า “อาวุธ” หมายความรวมถึงสิ่งซึ่งไม่เป็นอาวุธโดยสภาพ แต่ซึ่งได้ใช้หรือเจตนาจะใช้ประทุษร้ายร่างกายถึงอันตรายสาหัสอย่างอาวุธ

กลุ่มคนที่ชุมนุมกันเมื่อช่วงเย็นจนถึงกลางคืนวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564 ไม่อาจนำมาใช้กล่าวอ้างได้ว่าการชุมนุมของพวกตนกระทำโดยชอบด้วยรัฐธรรมนูญ

ประชาชนที่ตาไม่บอดและติดตามดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากการรายงานของสถานีโทรทัศน์ที่เสนอข่าวตรงไปตรงมาตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงก็เห็นได้กันชัดแจ้งว่า กลุ่มผู้ชุมนุมได้ทำลายทรัพย์ของทางราชการ ใช้สิ่งของต่างๆ เป็นอาวุธขว้างใส่และทำร้ายร่างการเจ้าพนักงานตำรวจที่ปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย

เริ่มตั้งแต่เมื่อเจ้าพนักงานตำรวจอ่านคำสั่งให้ยุติการชุมนุมเพราะเป็นการชุมนุมที่ผิดกฎหมาย ก็มีกลุ่มผู้ชุมนุมทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานตำรวจแล้ว

ข้ออ้างของกลุ่มผู้ชุมนุมและผู้ที่ยุยงส่งเสริมสนับสนุนให้มีการชุมนุมที่อ้างว่า มีเสรีภาพในการชุมนุมตามรัฐธรรมนูญย่อมหมดสิ้นไปตั้งแต่บัดนั้นแล้ว การกลุ้มรุมทำร้ายเจ้าพนักงานตำรวจที่ยืนอ่านคำสั่งตามปกติย่อมอ้างว่าเป็นการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธไม่ได้

เมื่อการชุมนุมไม่ใช่การชุมนุมโดยชอบตามรัฐธรรมนูญ กลุ่มผู้ชุมนุมย่อมมีความผิดตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานะการฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138,140,210,215,216,296 และมาตรา 358

สำหรับความผิดพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานะการฉุกเฉิน พ.ศ.2548 ความผิดประมวลกฎหมายอาญา ข้อหาซ่องโจรตามมาตรา 210 ข้อหามั่วสุมกันตั้งแต่ 10 คนขึ้นไปและเจ้าพนักงานสั่งให้เลิกแล้วไม่เลิกตามมาตรา 215 และมาตรา 216 ขอให้เจ้าพนักงานตำรวจดำเนินคดีแก่ผู้เข้าร่วมชุมนุมทุกคนเพราะต่างก็มีความผิดเหมือนกันทุกคน