ในสมัยรัชกาลที่ ๕ มีการตัดทางรถไฟมาถึงชุมทางบ้านดารา ซึ่งเป็นชุมทางรถไฟแห่งแรกในภาคเหนือที่เชื่อมไปยังอำเภอสวรรคโลก  จังหวัดสุโขทัย มีขบวนรถสินค้าอยู่ขบวนหนึ่ง ใช้หัวรถจักรไอน้ำ ลากจูง  สัญญาณหวูดรถไฟของคันนี้ ดังไม่ค่อยชัดเจน เหมือนหัวรถจักรไอน้ำคันอื่น ๆ ชาวบ้านและชาวรถไฟ เลยตั้งชื่อให้ว่า “อีแหบ”  

 เมื่อครั้งหัวรถจักรไอน้ำคันนี้ยังใช้ลากรถสินค้าอยู่  มักจะแล่นทับคนตายอยู่บ่อย ๆ ต่อมา เมื่อเลิกใช้หัวรถจักรไอน้ำสำหรับลากจูงแล้ว ก็นำเข้าไปเก็บไว้ในโรงเก็บรถจักร

เรื่องราวของอีแหบไม่ได้จบลงที่ในโรงเก็บรถจักร เพราะ ตอนดึก ๆ ของวันร้ายคืนร้าย  "อีแหบ" ก็มักจะออกมาจากโรงเก็บรถจักรได้เอง โดยไม่มีคนขับ และก็มักจะไปทับคนตายได้เสียทุกครั้งไป  

จนชาวบ้านเกิดศรัทธา ว่า จะต้องมีอะไรบางสิ่งบางอย่างสิงอยู่ที่หัวรถจักรนั้น ถึงกับเอาแผ่นทองไปปิดที่หัว"อีแหบ"จนเหลืองอร่ามไปหมด

"อีแหบ" เมื่อมีคนมาปิดทองมาก ๆ เข้า ก็หลงระเริง แล่นออกมาอาละวาดอยู่เนือง ๆ จนทำให้ทางราชการ กรมรถไฟทนไม่ได้ที่จะเห็น หัวรถไฟปิดทองมีพฤติกรรมเช่นนั้นต่อไปอีก จึงต้องมีคำสั่งให้รื้อหัวรถจักรไอน้ำนั้นทิ้งเสีย  เรื่องราวของอีแหบจึงจบตำนานลงเพียงเท่านั้น

อามหาจีรเดช (ขุนเดช) เล่าให้ฟัง
เมื่อวันอังคารที่ ๒๔ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๑๔