'นิพิฏฐ์' บอก 'ชูวิทย์' ใช้ชีวิตเป็นอมตะตามหลักปรัชญาแล้ว!

'นิพิฏฐ์' ร่ายความในใจถึง 'ชูวิทย์' บอกชีวิตไม่เหมือนลูกฟุตบอลแต่เป็นผีพุ่งไต้ที่ไม่มีมนุษย์คนใดจะทำได้ ใช้ชีวิตจนกลายเป็นอมตะตามหลักปรัชญาแล้ว

06 ก.ย.2566 - นายนิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ สมาชิกพรรคพลังประชารัฐ (พปชร.) โพสต์รูปพร้อมเนื้อหาในหัวข้อ “กัลยาณมิตร” ระบุว่า หลายวันที่แล้ว ดูข่าว คุณชูวิทย์ทางทีวีหลายช่อง ทำนองบอกลาทุกคนเพื่อไปหาที่สงบ รักษาตัวในต่างประเทศ และอาจเป็นการบอกลาครั้งสุดท้าย

ท่านได้ส่งข้อความไปบอกลาผม ในฐานะที่เรานับถือกันเป็น "กัลยาณมิตร" แต่ผมยังไม่รับคำบอกลาของคุณชูวิทย์ เมื่อ 2 อาทิตย์ที่แล้ว ผมขึ้นมาเยี่ยม และให้กำลังใจ

ผมไม่ถือว่าชีวิตคุณชูวิทย์ เหมือนลูกฟุตบอล ที่ขึ้นลงตามแรงตกกระทบ แต่ผมถือว่า ชีวิตคุณชูวิทย์เหมือนผีพุ่งไต้ ที่มอดไหม้ หายไปในท้องฟ้าขณะอยู่ในจุดที่สูงสุด ไม่ตกลงพื้นแบบอุกาบาต ยากที่มนุษย์คนใดจะทำได้ เป็นสถิติที่ใครลบไม่ได้อีกแล้ว

โบราณว่า ใครเห็นผีพุ่งไต้ให้อธิษฐานแล้วจะโชคดี คุณชูวิทย์ ใช้ชีวิต จนชีวิตกลายเป็น "อมตะ" ตามหลักปรัชญาแล้ว

เมื่อถึงวันที่คุณชูวิทย์เดินทางออกนอกประเทศ ผมก็ทำหน้าที่ได้เพียง 3 อย่าง เท่านั้น

1.ผมจะเป็น "วณิพก" เหมือนในเรื่อง"สามก๊ก" ที่จุดตะเกียงในเวลาค่ำคืน เล่าชีวิตของคุณชูวิทย์ ให้คนรุ่นหลังได้ฟัง ว่า ครั้งหนึ่งมีบุรุษหนึ่งนาม"ชูวิทย์" มี และ "ใช้ชีวิตแบบนี้"

2.ผมมีหน้าที่ปกป้องความจริงในด้านสว่างของคุณชูวิทย์ไม่ให้ใครนำไปบิดเบือน ส่วนด้านมืดนั้น ให้คนอื่นเขาเล่าไปเถอะ ชีวิตด้านมืดของคุณชูวิทย์สนุกเสียอีก เหมือนเล่าเรื่อง โรบินฮู๊ด ที่ปล้นคนรวยมาแจกคนจน ผมไม่เห็นใครมองโรบินฮู๊ดไปในทางลบ ในส่วนที่สว่างในชีวิตของคุณชูวิทย์ เป็นหน้าที่ผมต้องออกมาชี้แจง ปกป้อง หากถูกบิดเบือน

3.ผมมีหน้าที่คิดถึงคุณชูวิทย์ ตามกาลเวลาที่เหมาะสม จึงเชื่อได้ว่า เมื่อถึงกาลเวลาคุณชูวิทย์เดินทางออกนอกประเทศไปแล้ว อย่างน้อยโลกนี้ก็ยังมีผมคนหนึ่งคิดถึง ผมขึ้นมาพบ ให้กำลังใจคุณชูวิทย์ แต่ผมไม่รับคำบอกลา เพราะผมหวังว่า เราจะได้พบกันอีก อยากจะบอกคุณชูวิทย์ว่า วันที่เดินทางออกนอกประเทศ เมื่อเครื่องบินลอยขึ้นเหนือแผ่นดินไทยแล้ว ให้คุณชูวิทย์ มองลงมาดูแผ่นดินนี้ข้างล่าง แล้วคิดว่า ได้ใช้หนี้แผ่นดินนี้ครบถ้วนแล้ว ไม่ติดค้างอะไรแผ่นดินนี้อีกต่อไปแล้ว ประเทศนี้เสียอีกที่เป็นหนี้คุณชูวิทย์ สำหรับผม ชีวิตคุณชูวิทย์ เป็น "อมตะ" ไปแล้ว.