ยอมโดนด่า ใจแลกใจ

ระดับ นายกฯ ที่ผ่านศึกเลือกตั้งและเกมนอกสภามาโชกโชน ไม่มีหลุดอาการฉุนเฉียวให้กล้องจับได้แม้แต่น้อย เจ้าตัวเลือกนิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหว ยกมือไหว้งกๆ ยิ้มรับหน้าเจื่อนแต่ใจสู้ พลางส่งสายตาเห็นอกเห็นใจ ก่อนจะเปิดปากให้สัมภาษณ์วงข่าวนอกรอบว่า “ต้องปล่อยให้ท่านทั้งหลายได้ระบายอารมณ์ทุกอย่าง เราพร้อมรับฟัง เราต้องเข้าใจ เราเป็นเขาเราอาจจะแรงกว่านี้ก็ได้ เรื่องความรู้สึกของประชาชนเราจะไปคาดหวังว่าเขาจะรู้สึกดีกันได้ยังไง แต่เราต้องทำหน้าที่ของเรา” เล่นเอาเสียงด่าที่กำลังลอยมากระทบหน้าชา กลายเป็นฝั่งรัฐบาลดักคอรับลูกไว้หมด ชนิดเตะบอลเข้าทางตัวเองทันควัน

การที่ นายกฯ ลุยพื้นที่แฟลตคลองจั่น ซึ่งเป็นแหล่งชุมชนหนาแน่นและฐานคะแนนเปราะบาง ย่อมรู้อยู่แก่ใจว่าต้องเจอ “แรงกระแทก” จากคนที่เดือดร้อนจริง แต่การเลือกปะทะตรงๆ แทนที่จะหลบอยู่ในห้องแอร์ ถือเป็นการโชว์ภาวะผู้นำแบบยอมเจ็บตัวเพื่อแลกใจ และที่สำคัญคือคำตอบแบบ “เข้าใจหัวอกคนด่า” กลายเป็นเกราะกำบังชั้นดีที่เปลี่ยนวิกฤตความเกรี้ยวกราดของชาวบ้าน ให้กลายเป็นแต้มต่อเรื่องความใจกว้าง ไม่ถือสาประชาชน

บทเรียนน้ำท่วมกรุงรอบนี้สะท้อนชัดว่า เกมบริหารยุคโซเชียลไวเป็นกรด การแก้ปัญหาน้ำท่วมด้วยเครื่องสูบน้ำอย่างเดียวไม่พอ ต้องสูบอารมณ์โกรธของชาวบ้านออกให้ทันด้วย การยอมเป็นกระสอบทรายให้คนด่าระบายทุกข์ แล้วตบท้ายด้วยวาทะถ่อมตัวแบบมืออาชีพ ถือเป็นตำราแก้เกมหน้างานที่ เสี่ยหนู ทำการบ้านมาเนียนกริบ เพราะในวันที่น้ำลด หากงบเยียวยาไม่มาหรือน้ำยังท่วมซ้ำซาก คำหวานที่ว่า “ถ้าเป็นผมคงแรงกว่านี้” อาจถูกชาวบ้านย้อนศรเอาได้ง่ายๆ แต่ถ้าน้ำแห้งไว ข้าวสารแจกถึงมือ เสียงก่นด่าในแฟลตวันนั้น ก็พร้อมจะพลิกกลับเทใจให้เสี่ยหนูเหมือนกัน.

วอชเชอร์