
ดูเหมือนว่าโลกที่เราอาศัยอยู่ ใช้ชีวิตอยู่ ในทุกวันนี้...มันน่าจะมีอยู่ 2 โลกหรือ 2 ใบด้วยกัน อันแรก...คือ โลกแห่งความเป็นจริง โลกที่สิ่งใดๆ ที่เห็น มันก็ย่อมต้องเป็นไปตามนั้น เห็นนกเป็นนก เห็นไม้เป็นไม้ เห็นคนเป็นคน ฯลฯ อันเป็นอะไรที่คุ้นเคย คุ้นชิน กันมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย กับอีกอันหนึ่ง...คือ โลกเสมือนจริง โลกที่สิ่งใดๆ ที่เห็น อาจไม่เป็นไปตามนั้น แต่เป็นสิ่งที่ถูกประดิษฐ์คิดค้น ถูกตบแต่ง ปรุงแต่ง ขึ้นมาโดยศักยภาพ โดยขีดความสามารถของ AI ของ Artificial Intelligence หรือของ ปัญญาประดิษฐ์ ทั้งหลาย...นั่นแล!!!
แม้ว่าโลกใบที่ว่านี้...มันจะแอบแฝง แอบอิง อยู่ในคอมพิวเตอร์ อินเทอร์เน็ต ในมือถือของใครต่อใคร แต่ยิ่งนานวันมันก็ยิ่งมีอำนาจ อิทธิพล มีบทบาทมากพอที่จะ กลืนกิน โลกใบแรก หรือโลกแห่งความเป็นจริง จนแทบไม่รู้ว่าโลกไหนเป็นโลกไหนไปแล้วในทุกวันนี้ และนั่นเอง...ที่ทำให้อะไรที่เห็น อาจไม่ได้เป็นไปอย่างที่มันเป็นจริงๆ จนทำให้โอกาสที่จะแยกแยะว่าอะไร เท็จ อะไร จริง ยิ่งเป็นอะไรที่ยากเย็น แสนเข็ญ ยากขึ้นๆ ยิ่งเข้าไปทุกที ไม่ว่ามันจะปรากฏให้เห็นอยู่ใน คลิป ใน วิดีโอ ฯลฯ ตามเว็บไซต์ต่างๆ ใครที่อดไม่ได้...ต้องตามไปกดไลก์ กดแชร์ ต้องหยิบมาโพสต์ มาแชร์ ด้วยเหตุเพราะเป็นอะไรที่ออกจะสนองตอบต่อ อารมณ์-ความรู้สึก ของ ตัวกูเอง ย่อมมีสิทธิ์ ออกลูกเป็นลิง ได้ทุกเมื่อ...
อันนี้นี่แหละ...ที่มันไม่ได้แค่ทำให้ปวดหัวฉิบหาย หรือ บวดหัว ชนิด ยาบวดหาย กี่ซองต่อกี่ซองก็ยังเอาไม่อยู่ เวลาได้ดู ได้เห็นภาพโน้น ภาพนี้ เรื่องโน้น เรื่องนี้ ที่ยากจะแยกแยะกันได้ง่ายๆ ว่าอันไหน AI-ไม่ AI อันไหนจริง อันไหนเท็จ อันไหนคือโลกแห่งความเป็นจริง อันไหนคือโลกเสมือนจริง โดยเฉพาะเมื่อ AI มันมีอานุภาพ ศักยภาพ มีขีดความสามารถซึ่งได้รับการพัฒนามากขึ้นๆ ไปตามลำดับ ชนิดสามารถทำให้ ความเท็จ กลายเป็น ความจริง ได้แบบสบายๆ และด้วยเหตุเพราะไม่อาจแยกแยะ ว่าอะไรจริง-อะไรเท็จนี่เอง ย่อมทำให้โอกาสที่จะไปแยกแยะว่าอะไรดี-อะไรชั่ว จึงแทบเป็นไปไม่ได้!!!
ด้วยเหตุนี้...จึงแทบไม่ต้องเสียเวลาไปเงี่ยหูฟัง ว่าอานุภาพ ศักยภาพ AI มันจะก้าวหน้า ก้าวไกล หรือไปไกลกันในระดับไปไม่กลับ-หลับไม่ตื่น-ฟื้นไม่มี ไปถึงขั้นไหน จะมีขีดความสามารถในการพร่าผลาญบรรดามวลมนุษยชาติด้วยกรรมวิธีแบบไหน? อย่างไร? เอาแค่ที่มันสามารถทำให้ความเสมือนจริง หรืออันที่จริงก็คือความเท็จนั่นแหละ กลายเป็นความจริง จนแทบแยกแยะอะไรไม่ได้ อันส่งผลให้มาตรฐานแห่ง ความดี และ ความชั่ว ย่อมมีโอกาสถูกเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมอย่างมิอาจหลีกเลี่ยงและปฏิเสธ เพียงเท่านี้...ก็ถือว่าออกจะเป็นอะไรที่ อันตราย เป็นสิ่งที่น่าขนลุก-ขนพอง น่าสยดสยอง เป็นอย่างยิ่ง...
แต่ทำไงได้...ในเมื่อสิ่งเหล่านี้มันได้ถูกประดิษฐ์ คิดค้น ได้ถูกยกระดับ พัฒนา จนกลายมาเป็นส่วนหนึ่งและส่วนสำคัญสำหรับการดำรงอยู่ การใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่ต่างอะไรไปจาก กล่องแพนโดรา ที่ถูกเปิด ถูกอ้า ชนิดปิดยังไงก็ปิดไม่ทัน ผลพวงที่จะตามมา...เลยต้องออกไปทาง ตัวใคร-ตัวมัน นั่นแหละเป็นหลัก หรือคงต้องอาศัย ศักยภาพแห่งความเป็นมนุษย์ ภายในตัวตนของแต่ละคน เผชิญกับผลลัพธ์ต่างๆ นานาไปตามลำพัง ต้องแยกเท็จ-แยกจริง แยกดี-แยกชั่ว ออกจากกันและกัน ไปตามจิตสำนึก จิตไร้สำนึก ของใคร-ของมันกันเอาเอง...
อันนี้นี่เอง...ที่ทำให้ เครื่องมืออันเก่าแก่ ซึ่งเคยช่วยเพิ่มพูน ศักยภาพแห่งความเป็นมนุษย์ มาโดยตลอดแต่ละยุค แต่ละสมัย ไม่ว่าตั้งแต่ยุคเริ่มรู้จักใช้ไฟ รู้จักมีดหิน ขวานหิน รู้จักประดิษฐ์ลูกล้อ ไปจนถึงรถม้า รถราง รถไฟ เครื่องบิน หรือยานอวกาศ ฯลฯ อันได้แก่ ศาสนา ทั้งหลาย จึงเป็นสิ่งที่ควรหันกลับไปหาเป็นอย่างยิ่ง โดยมิพึงอึกอัก ลังเลใดๆ เอาเลยแม้แต่น้อย เพราะยิ่ง เทคโนโลยี มันก้าวหน้า-ก้าวไกลยิ่งขึ้นไปเท่าไหร่... ธรรมะ หรือ ศีลธรรม ย่อมเป็นอะไรที่มีคุณค่า ราคา ยิ่งขึ้นไปเท่านั้น หรือมีแต่สิ่งนี้เท่านั้น...ที่พอจะช่วยควบคุม สะกดกลั้น ไม่ให้ AI มันสามารถพร่าผลาญมวลมนุษย์นับเป็นพันๆ ล้าน ดังที่อภิมหาเศรษฐีอย่างนาย บิล เกตส์ ต้องออกมาแจกแจงถึง อันตราย ของมันเอาไว้ก่อนล่วงหน้า.
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
แค่คุยกัน…ถึงกับเปลี่ยนไป!
แป๊บเดียว วันอาทิตย์อีกแล้วครับ วันนี้มีจดหมายสามฉบับมาชวนคุยกัน
'ซีรีส์ 4' เข้าโผ 'ผู้การกรม'
ทิศทาง “กรมปทุมวัน” ยุค ผบ.ราญ-พล.ต.อ.สำราญ นวลมา แม่ทัพใหญ่สีกากี ถูกถ่ายทอดผ่านนโยบาย 9 ข้อ ไปสู่ตำรวจระดับ “นายพล” ทั่วประเทศ เมื่อวันที่ 9 ต.ค.ที่ผ่านมา ภายใต้สโลแกน
'สารนิเทศ' ที่ถูกลืม!
ดูเหมือนช่วงหลังๆ หลายยุค หลายสมัย “กระบอกเสียงสีกากี” ทำหน้าที่สื่อสารงานตำรวจ ภายใต้ชื่อ “ทีมโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ” จะไม่ค่อยมีการเลือก “ตำรวจ” จาก “กองสารนิเทศ” หน่วยงานขึ้นตรง ผบ.ตร. มาเป็นทีมงาน
ซักฟอก 18 คน...เลวขนาดนั้นเชียว?
ขออนุญาตพักซองผู้อ่านกันอีกสักวันนะครับ พักมาหลายครั้งแล้ว ทั้งที่ยังมีจดหมายรอเปิดอยู่หลายซอง
'สื่อสาธารณะ' ที่อยากเห็น!
วันนี้ขอพักซองไว้ก่อนครับ มีเรื่องค้างจากวันก่อนที่อยากคุยต่อ
มิจฉาชีพ…ใครว่ารู้ทัน!
มีซองหนึ่งวางอยู่กับผมมาหลายวันแล้วครับ ตั้งใจว่าจะหยิบมาคุยหลายครั้ง แต่มีเรื่องนั้นเรื่องนี้แทรกเข้ามาเสียก่อน

