
มีหลายคนบอกว่าอย่าประมาทม็อบเจน Z
ใช่ครับ ยืนยันอีกเสียง
รัฐบาลอย่าประมาทการชุมนุม ไม่เฉพาะเจน Z เท่านั้น ม็อบทุกเจน ทุกที่มา ทุกข้อเรียกร้อง ล้วนประมาทไม่ได้เป็นอันขาด
เพราะทุกการชุมนุมล้วนสร้างผลกระทบตามมาหลากหลายรูปแบบ มากน้อยแตกต่างกันออกไป
ม็อบใหญ่ๆ ในประเทศไทย หากจะนับตั้งแต่ม็อบมือถือพฤษภาคม ๒๕๓๕ ม็อบเสื้อเหลือง ม็อบพันธมิตร ม็อบเสื้อแดง ม็อบเสื้อหลากสี ม็อบเสื้อส้ม ม็อบเหล่านี้คือม็อบที่จุดติดและสร้างผลกระทบมากมาย ทั้งต่อรัฐบาล ต่อตัวผู้ชุมนุม และประเทศโดยรวม
วันนี้พยายามจบด้วย พระราชบัญญัติสร้างเสริมสังคมสันติสุข พ.ศ. ๒๕๖๙ เพื่อนิรโทษกรรมการกระทำที่ผิดกฎหมาย ที่เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๔๘ ถึง ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๖๘
สิ่งที่ปรากฏชัดในวันนี้คือ แกนนำการชุมนุมในอดีตของม็อบทุกสี ส่วนใหญ่ล้วนไม่ประสงค์เป็นแกนนำการชุมนุม และเคลื่อนไหวทางการเมืองเหมือนในอดีตเลย
ถ้ามีก็น้อยคนมากๆ
สาเหตุเพราะอะไร คงไม่ต้องอธิบายเพิ่มเติม
เป็นเรื่องยากครับที่จะจัดการชุมนุมให้อยู่ในกรอบกฎหมายได้ ๑๐๐% โดยไม่ต้องมีเรื่องให้ต้องขึ้นโรงขึ้นศาลในภายหลัง
เพราะเมื่อม็อบจุดติด ผู้ร่วมการชุมนุมมากขึ้น สิ่งที่จะตามมาคือ การควบคุมให้อยู่ในกรอบของกฎหมายก็ยากขึ้นเช่นกัน
ไม่เฉพาะประเทศไทยครับ แทบจะเป็นสูตรสำเร็จของการชุมนุมทั่วโลก
ดูสิ่งที่เกิดขึ้นในฝรั่งเศสเป็นตัวอย่าง
กลุ่มเยาวชนจัดชุมนุม เริ่มต้นเรียกร้องเรื่องการเรียนเรื่องคุณภาพและงบประมาณด้านการศึกษา รวมถึงค่าครองชีพและค่าใช้จ่ายสูง
แต่บานปลายไร้การควบคุม กลายเป็นการก่อจลาจล ปล้นบ้าน เผาเมือง เพราะผู้ร่วมชุมนุมบางส่วนฉวยโอกาสสร้างความรุนแรงขึ้นมา
ฉะนั้นม็อบเจน Z จะจุดติดหรือไม่ ไม่สำคัญเท่าสามารถควบคุมการชุมนุมไม่ให้เกิดความรุนแรงได้หรือไม่
แต่ก็มีคนบอกว่าฝ่ายรัฐต่างหากจะเป็นผู้สร้างความรุนแรง ถ้ารัฐบาลกระเหี้ยนกระหือรือ คิดแต่จะปราบปรามก็ไม่อาจปัดความรับผิดชอบได้
โดยเฉพาะความรับผิดชอบทางการเมือง
นั่นว่าด้วยเรื่องม็อบจุดติดจุดไม่ติด และความรับผิดชอบหากเกิดความรุนแรงตามมา
ประเด็นข้อเรียกร้องมีความสำคัญไม่แพ้กัน และอาจเป็นตัวตัดสินว่าม็อบจะจุดติดหรือไม่
ม็อบกำนันมะโน เรียกร้องลดราคาน้ำมันลิตรละ ๑๐ บาททันที ด้วยข้อเรียกร้องที่ยากต่อการปฏิบัติ เพราะแก้ปัญหาหนึ่งจะไปกระทบอีกหลายๆ ปัญหา รัฐบาลจึงแค่รับฟัง แต่ยังไม่ตัดสินใจทำตามข้อเรียกร้อง
กำนันมะโนจะทำอะไรใหญ่โตกว่านี้ก็ลำบาก เพราะผู้ร่วมชุมนุมในแต่ละวันไม่ได้มากอย่างที่คิด
สถานการณ์จึงทรงๆ
จึงไม่เป็นผลดีหากจะปักหลักยืดเยื้อยาวนาน
เพราะการชุมนุมมีค่าใช้จ่าย
ต่อให้การชุมนุมไม่มีเบื้องหลัง ไม่มีการเมืองหนุน ใสเหมือนน้ำในบ่อมรกต มันก็ต้องมีค่าใช้จ่าย คนต้องอยู่ต้องกิน ต้องใช้ทรัพยากร
มาที่ม็อบเด็กเจน Z
การตื่นตัวให้มีการปฏิรูปการศึกษาเป็นเรื่องที่ต้องยกย่องเด็กๆ ว่า มีความรู้ความเข้าใจว่าประเทศมีปัญหาอะไร และต้องแก้ไขตรงไหน
แต่เนื้อในเรื่องการเรียนฟรีจนถึงระดับปริญญาตรี อาจต้องถกเถียงกันให้ตกผลึก
ขณะที่เรียกร้องเรื่องรัฐสวัสดิการ กลับไม่มีการพูดถึงการปรับโครงสร้างภาษี เพราะนี่เป็นเรื่องใหญ่ของประเทศเช่นกัน และสามารถตอบคำถามเรื่องรัฐสวัสดิการที่ม็อบเจน Z อยากให้มีได้
หลายคนเชียร์ให้ม็อบกำนันมะโน รวมตัวกับม็อบเจน Z เพื่อขับไล่รัฐบาลอนุทิน
แต่ดูเหมือนข้อเรียกร้องจะย้อนแย้งไปด้วยกันไม่ได้
โพสต์ของ “โบว์ ณัฏฐา มหัทธนา” ถูกพูดถึงกันมากครับ
“...ม็อบนึงบอกให้ลดเลิกภาษีน้ำมัน
อีกม็อบบอกขอเรียนฟรีถึงปริญญาตรี
ถ้ารัฐบาลจะเอาใจทั้งคู่ น่าจะต้องไปปล้นมา...”
แรงจริงครับ แต่ก็มีความจริงซ่อนอยู่
มีคนบอกว่าม็อบกำนันมะโนไม่ได้เรียกร้องให้ลดภาษีสรรพสามิตน้ำมัน แต่ให้ไปเอากำไรจากโรงกลั่น ถ้าคิดแบบนี้ให้กลับไปดูโครงสร้างราคาน้ำมันใหม่ แล้วค่อยกลับมาแสดงความเห็นอีกที
ข้อมูลมีเยอะแยะ ไถมือถือเป็น ก็ต้องหาได้ครับ
อีกโพสต์ของ “โบว์ ณัฏฐา มหัทธนา” เขียนว่า
“...ฝรั่งเศสเป็นรัฐสวัสดิการ เก็บภาษีมาก แต่ปัจจุบันก็ไม่ได้ให้เรียนฟรีถึงปริญญาตรี แม้จะมีเงินสนับสนุนให้บางส่วน และตอนนี้ก็ถังแตกอยู่
ประเทศกลุ่มอาเซียนและโซนเอเชียตะวันออกทั้งหมด (แน่นอนว่ารวมประเทศรายได้สูงแบบญี่ปุ่นและสิงคโปร์ด้วย) ก็ไม่มีใครให้เรียนฟรีถึงปริญญาตรี
ถ้าทำให้ได้จะดีมากๆ ควรเป็นเป้าหมาย แต่รัฐต้องมีรายได้เพียงพอ รายได้ของรัฐมาจากภาษี
ดูจากระดับภาษีที่คนไทยส่วนใหญ่จ่ายอยู่ทุกปี รวมถึง VAT ต่ำสุดในโลกที่ ๗% ก็จะรู้ว่า บริการที่พวกเขาได้รับอยู่ ไม่ว่าจะเป็นถนนหนทางน้ำไฟ ค่าเล่าเรียน และค่ารักษาพยาบาลฟรีนั้น มาจากคนรายได้มากกว่าที่มาจ่ายภาษีโปะให้ทั้งนั้น
ถ้ารัฐต้องการเงินภาษีมาจ่ายสวัสดิการมากขึ้น ก็ต้องดึงดูดการค้าการลงทุนให้มากขึ้น สร้างโอกาส สร้างงาน สร้างเงิน
อย่ารังเกียจทุน เขาจ่ายภาษีหนัก...”
ปัจจุบันเราอยู่ในโลกอะไร
ทุนนิยม ประชาธิปไตย สองสิ่งนี้มีความสัมพันธ์กันอย่างมาก ยากที่จะแยกออกจากกัน
ตลาดเสรีในระบบทุนนิยมสามารถส่งเสริมความหลากหลายทางความคิดและการพึ่งพาตนเองทางเศรษฐกิจของประชาชนได้
เมื่อนำมารวมกันมักถูกเรียกว่า ทุนนิยมประชาธิปไตย
เป็นการใช้กลไกตลาดควบคู่กับสถาบันทางการเมืองแบบประชาธิปไตย
แต่ถ้าเราเรียกร้องรัฐสวัสดิการแล้วไล่บี้ทุนห้ามมีกำไร มันก็ไปด้วยกันไม่ได้
ยกเว้นยึดเป็นของรัฐให้หมด
เห็นม็อบเจน Z เรียกร้องคอมมิวนิสต์อยู่ด้วย ก็รอยุคคนเจน Z ปกครองบ้านเมือง ถ้าเห็นว่าดีกว่าก็ค่อยเปลี่ยนเป็นคอมมิวนิสต์เสีย
แต่ต้องเป็นคอมมิวนิสต์ดิบๆ เหมือนจีนแดง ยุค เหมา เจ๋อตง ไม่ใช่ยุค สี จิ้นผิง
แบบนั้นได้แน่ครับเป็นชนชั้นแรงงานเท่าเทียมทุกคน
ครับ...ก็บ่นไปเรื่อย
แค่จะบอกว่าการชุมนุมยุคใหม่ มันต้องเคลียร์ในข้อเรียกร้อง ต้องปฏิบัติได้จริง ไม่เกิดผลกระทบอื่นเป็นลูกโซ่ หมดยุคมาเย้วๆ แบบลูกทุ่งแล้ว
แต่ถ้าอยากเปลี่ยนรัฐบาล ก็ไล่ตรงๆ เลยครับ พ้นระบอบสีน้ำเงิน ลองระบอบสีส้มดู
แล้วจะรู้ว่าแก้ปัญหาประเทศไม่ง่ายเหมือนตอนเป็นฝ่ายวิจารณ์.
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เอ็นดูไม่ไหว!
วันหยุดสุดสัปดาห์ ว่าด้วยประเด็นเบาๆ กันบ้างครับ ควันหลงการประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปก (APEC) ครั้งที่ ๓๓ ประจำปี ๒๕๖๙ จัดขึ้นระหว่างวันที่ ๑๘-๑๙ พฤศจิกายน ณ เมืองเซินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน นายกฯ อนุทิน ทิ้งทวนให้คนจีนที่พบเจอได้กรี๊ดกันพอหอมปากหอมคอ
ถอดรหัสปฏิทินส้ม
อ้าว... พรรคส้มติดกับดักตัวเองอีกแล้ว ก็เรื่องปฏิทินนั่นแหละครับ
ปิดดีลภาษีเปิดศึกน้ำลาย
ด่ากันขรมตั้งแต่เช้าครับ วานนี้ (๑๘ พฤศจิกายน) ในโซเชียลเขาถล่มนายกฯอนุทินชนิดที่ว่า หาดีไม่ได้
ช่วยรับคำท้าที
กล้ามั้ย... กำนันมะโน ท้าแล้วครับ นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีพลังงาน หรือใครก็ได้ในรัฐบาลที่มีความรู้เรื่องน้ำมัน กำนันท้าไปขึ้นเวที นปผ.ข้างทำเนียบรัฐบาล
เหยียบหน้าถึงเขมร
สองสามวันที่ผ่านมาที่กัมพูชาคึกคักครับ เขามีการประชุมสุดยอดกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส (Francophonie Summit) ครั้งที่ ๒๐ จัดขึ้นระหว่างวันที่ ๑๔-๑๖ พฤศจิกายน ที่กรุงพนมเปญ
เรื่องน้ำมันดูอินโดฯ เป็นตัวอย่าง
ยังอยู่ที่เรื่องม็อบ เรื่องน้ำมัน เรื่องเศรษฐกิจปากท้องครับ เพจของกำนันมะโน โพสต์ ๒ ข้อเรียกร้องล่าสุดวานนี้ (๑๕ พฤศจิกายน)

