บันทึกหน้า 4

๐ "อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่" ความน่าเชื่อถือไม่ได้อยู่แค่คำพูด แต่ดูที่การกระทำมากกว่า ตัวเองก็มีชนักติดหลังอยู่ทนโท่ ไม่งั้นคงไม่ได้นั่งเก้าอี้เสนาบดีบัวแก้วได้เพียงกว่า 5 เดือน หลังก่อวีรกรรม ลงนามแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชา วันที่ 18 มิ.ย.2551 สนับสนุนให้กัมพูชาขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลก ส่งผลยูเนสโกมีมติเห็นชอบเมื่อ 7 ก.ค.2551 แทนที่จะเป็นการขอขึ้นทะเบียนร่วมกันระหว่างไทยกับกัมพูชา เพราะยังมีข้อพิพาทระหว่างกันในเรื่องพื้นที่ทับซ้อน 4.6 ตารางกิโลเมตร หลังจากนั้นศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยเสียงข้างมาก 8 ต่อ 1 วันที่ 8 ก.ค.2551 ชี้ว่าแถลงการณ์ดังกล่าวมีผลกระทบต่อความมั่นคงของประเทศ ซึ่งต้องได้รับความเห็นชอบของรัฐสภาตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 190 วรรคสอง คำวินิจฉัยนี้ทำให้ "นพดล" จำต้องลาออกจากตำแหน่ง รมว.การต่างประเทศ และถูก ป.ป.ช.ตั้งข้อกล่าวหาว่า เป็นการปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ประเทศไทยและคนไทยทุกคน และยื่นฟ้องต่อศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ถึงแม้ว่าในที่สุดศาลฎีกาฯ มีมติ 6 ต่อ 3 ยกฟ้องข้อหาขายชาติก็ตาม

๐ ถึงว่าการเมืองคือเรื่องผลประโยชน์ล้วนๆ  วันก่อนประธานวิปฝ่ายค้านจากพรรคก้าวไกลแบะท่าจะไม่ยื่นซักฟอกรัฐบาลแล้ว ไม่ว่าจะเป็นอภิปรายไม่ไว้วางใจ หรืออภิปรายทั่วไปแบบไม่ลงมติ ทั้งที่ก่อนหน้านี้กระเหี้ยนกระหือรือจะลากขึ้นเขียงให้ได้ จนเจอกระแสตีกลับ ล่าสุด ผู้นำฝ่ายค้าน "ชัยธวัช ตุลาธน" หัวหน้าพรรคก้าวไกล เลยต้องออกมาแก้เกี้ยวปัดพัลวันไม่มีแผ่ว แถมคุยอีกต่างหากว่าข้อมูลเพียบจนต้องคัดออก แต่แค่ชำแหละเล็กๆ อภิปรายแบบไม่ลงมติ ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 152 รอคิวหลังวุฒิสภาบรรเลงเสร็จ เข้าตำราขายผ้าเอาหน้ารอดไปก่อน ของแบบนี้ใครๆ ก็คิดได้ พอทักษิณรีเทิร์น ท่าทีที่อ่อนอยู่แล้วก็พลอยยวบลงไปอีก ขืนไม่ทำอะไรสักอย่าง "พิธา ลิ้มเจริญรัตน์" จะเสียคนเอา ก็เล่นประกาศโรดแมปปาวๆ ว่า เดือน เม.ย. ก้าวไกลจะยื่นซักฟอกแน่ เนื่องจากรัฐบาลทำงานผ่านมาครึ่งปีแล้ว ถือเป็นช่วงเวลาเหมาะสมที่จะเปิดอภิปราย จ่อฟัน 3 หัวข้อใหญ่ 1.ความล้มเหลวในการบริหาร 2.การประพฤติมิชอบคอร์รัปชัน และ 3.การทำงานช้า น้อย หรือสายเกินไป ไม่ตรงกับความท้าทายของศักยภาพประเทศ พร้อมตบท้ายเท่ๆ ตามสไตล์ "สัญญากับพี่น้องประชาชนว่าจะไม่ทำให้ผิดหวัง”.

ลี้คิมฮวง