งบทหารของจีนปีนี้ โตแค่ 7.2% จริงหรือ?

ประธานาธิบดีสี จิ้นผิงย้ำตลอดมาว่าจะต้องยกระดับกองทัพหรือที่เรียกชื่อทางการว่า “กองทัพปลดแอกแห่งชาติ” หรือ People’s Liberation Army (PLA) ให้เป็นกองกำลังที่มีศักยภาพมากกว่าที่เป็นอยู่อย่างแน่นอน

แต่อีกด้านหนึ่งก็น่าจะเข้าใจได้เช่นกันว่าผู้นำจีนต้องการจะหาทางลดต้นทุนการจัดซื้ออาวุธหากเป็นไปได้

เพื่อให้สอดคล้องกับการชะลอตัวทางเศรษฐกิจของจีนที่กัดกร่อนภาพรวมของรายได้และรายจ่ายของจีนจากนี้ไปอีกหลายปี

นักวิเคราะห์หลายสำนักตั้งข้อสังเกตว่าสี จิ้นผิงได้พูดถึงความจำเป็นในการเร่งการปรับปรุงระบบกลาโหมให้ทันสมัย

และตอกย้ำถึงความจำเป็นที่จะต้องผลักดันการปฏิรูปที่ช่วยให้เศรษฐกิจสามารถรองรับแผนการที่จะต้องสามารถยืนหยัดในสมรภูมิได้หากเกิดสงครามไม่ว่าจะในรูปไหนก็ตาม

จึงเป็นความเห็นพ้องต้องกันของนักสังเกตการณ์ว่าอย่างไรเสียกองทัพจีนก็ต้องมีงบรายจ่ายทางทหารทั้งหมดสูงกว่างบประมาณด้านกลาโหมอย่างเป็นทางการอย่างปฏิเสธไม่ได้

อีกทั้งต้องเข้าใจด้วยว่างบประมาณทางทหารในเอกสารทางการที่นำเสนอต่อสาธารณะในสัปดาห์ที่ผ่านมานั้นยังไม่รวมถึงงบการวิจัยและพัฒนาทางทหาร และการจัดซื้อจัดจ้างบางส่วนสำหรับกองกำลังกึ่งทหาร และหน่วยยามฝั่ง

บางสำนักถึงขั้นประเมินว่าค่าใช้จ่ายทางทหารทั้งหมดอาจจะสูงกว่างบประมาณอย่างเป็นทาง 30-35 เปอร์เซ็นต์

ยิ่งถ้าใครติดตามความเคลื่อนไหวของกองทัพจีนอย่างต่อเนื่องจะสังเกตได้ถึงการรุกคืบอย่างคึกคักของการวิจัยและพัฒนาอย่างครอบคลุมในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมา

รวมถึงการผลิตระบบเชิงรุกและเชิงตั้งรับต่างๆ เช่น ขีปนาวุธ เครื่องบินรบ และเรือรบ

ซึ่งทั้งหมดนี้กำลังเร่งกระบวนการกันอย่างคึกคักทีเดียว

ยิ่งหากวิเคราะห์ถ้อยแถลงของผู้นำจีนในการยืนยันความพร้อมที่จะเผชิญหน้าทางทหารกับมหาอำนาจตะวันตกหากจำเป็นด้วยแล้วก็ยิ่งจะเห็นว่าสี จิ้นผิงจะต้องเปิดไฟเขียวสำหรับการทุ่มเทด้านพัฒนากองทัพอย่างเข้มข้นค่อนข้างแน่นอนเช่นกัน

ในการกล่าวปราศรัยเมื่อปีที่แล้วต่อผู้แทนทางทหารของสภาประชาชนแห่งชาติจีน สีจิ้นผิงระบุอย่างละเอียดเกี่ยวกับแผนการสร้าง “ระบบยุทธศาสตร์และขีดความสามารถระดับชาติแบบบูรณาการ”

เท่ากับเป็นการขยายความภาคปฏิบัติของแนวคิดของสีในการกำหนดให้มีแผน “การบูรณาการระหว่างพลเรือนและการทหาร”

นั่นหมายถึงไม่เพียงแต่รวบรวมทรัพยากรเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมของทหารและพลเรือนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความสามารถเชิงกลยุทธ์เศรษฐกิจทั้งสิ้นทั้งปวงด้วย

แต่ก็ใช่ว่าจะไร้อุปสรรคเสียเลยทีเดียว

เมื่อเศรษฐกิจของจีนเกิดอาการสะดุดเพราะมีอัตราเติบโตที่ช้าที่สุดในรอบหลายปี  แผนของสี จิ้นผิงที่จะวางรากฐานทางทหารให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นก็ต้องมีการประนีประนอม

นั่นคือความจำเป็นที่ต้องลดต้นทุนการจัดซื้อจัดจ้าง

และหันไปเพิ่มแรงกดดันให้ยกระดับการผลิตของอุตสาหกรรมป้องกันประเทศที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น

เช่น เพิ่มการผลิตโดยไม่ต้องเพิ่มต้นทุน

ซึ่งเป็นความท้าทายอย่างยิ่งต่อเหล่าบรรดานักบริหารจีนทั้งในกองทัพและพลเรือนที่ต้อง “บูรณาการ” กันอย่างเป็นรูปธรรมจริง ๆ

เมื่อเศรษฐกิจอยู่ในจังหวะขาลง เสียงดัง ๆ ของกองทัพก็ย่อมจะแผ่วลง

ภาษานักเศรษฐศาสตร์บอกว่า “ในยามลำบาก กองทัพไม่ว่าจะมีอำนาจทางการเมืองเพียงใดก็ไม่อาจจะเรียกร้องให้รัฐบาลเขียนเช็คเปล่าให้ได้”

เมื่อเดือนสิงหาคมสองปีก่อน กองทัพจีนเผยแพร่เอกสารที่ระบุว่าสถานการณ์ภาพรวมทำให้มี “ความจำเป็นเร่งด่วนในการเร่งการพัฒนายุทโธปกรณ์ทางทหารคุณภาพสูง ประสิทธิภาพสูง ความเร็วสูง และต้นทุนต่ำ”

สื่อตะวันตกไปค้นรายงานเกี่ยวกับอุตสาหกรรมการป้องกันประเทศที่เผยแพร่เน้นย้ำเมื่อเร็ว ๆ นี้ที่แฉนโยบายให้กองทัพอากาศและหน่วยรบจรวดหรือ Rocket Force ซึ่งเป็นแขนด้านขีปนาวุธของกองทัพจีนที่ถูกเขย่าครั้งใหญ่หลังมีการพบการทุจริตในองค์กรครั้งใหญ่

มีผลให้ปลดย้ายนายพลระดับสูงกันเป็นทิวแถว

นั่นเป็นรอยด่างใหญ่สำหรับกองทัพที่มีผลทำให้สี จิ้นผิงต้องโยกย้ายบุคลากรระดับสูงหลายคนเพื่อปรามไม่ให้นายทหารหน่วยใดใช้อิทธิพบบารมีของตนเพื่อสร้างฐานของการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวและพรรคพวก

ความท้าทายจึงอยู่ที่การจะปรับกองทัพให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นตลอดเวลาเพื่อตั้งรับกับภัยที่อาจจะเกิดจากการแทรกแซงของฝ่ายสหรัฐฯต่อภูมิภาคนี้

โดยเฉพาะกรณีไต้หวัน

ซึ่งสำหรับสี จิ้นผิงแล้วคือลำดับความสำคัญอันดับต้น ๆ ของการเสริมสร้างฐานอำนาจทางการเมืองของตนให้ยั่งยืนถาวรต่อไปให้จงได้!