“ผมก็กินข้าวนะ”

ล่าสุด ปลัดกระทรวงมหาดไทย รับลูกรับทันที  และมีคำสั่งด่วนที่สุด ลงวันที่ 4 มิถุนายน 2567  ถึง ผู้ว่ากฟภ. ขอให้ดำเนินการตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด โดยให้ดำเนินคดีทั้งทางแพ่งและทางอาญา รวมทั้งดำเนินการทางวินัยกับเจ้าหน้าที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง และรายงานผลการดำเนินการให้กระทรวงมหาดไทยทราบ ทุกวันที่ 5 ของเดือน จึงเรียนมาเพื่อพิจารณาดำเนินการ

ปะหน้า “อนุทิน” บอกว่า   เพิ่งทราบหลังได้รับรายงานก็ตกใจเหมือนกัน ทั้งนี้  มีคนบอกการพาดสายเป็นการลักลอบไปพาด ตนเองก็บอกไปว่า “ผมก็กินข้าวนะ”  เพราะว่าการพาดต้องมีกระบวนการ ของการพาดสายกับเสาไฟฟ้าเป็นระยะทางพันๆกิโลเมตรทั่วประเทศไทย ซึ่งตนเองเชื่อว่าไม่มีใครที่มองไม่เห็น 

เห็นว่าตอนนี้ กฟภ. ก็ลงบัญชีส่วนนี้ไว้หมื่นกว่าล้าน และตกลงกันได้แล้วว่าจะจ่ายที่ 6.5 พันล้านบาท ซึ่งส่วนนี้ก็ต้องไปเร่งเรียกเก็บ ซึ่งรัฐมนตรีสั่งเรื่องนี้ไปแล้ว พอตกลงแล้วทางบัญชีก็ต้องรับรู้เป็นรายได้ ปรากฎในงบการเงินอยู่ในบัญชีลูกหนี้ บริษัทไหนที่ลูกหนี้เยอะๆแสดงว่าไม่มีเงินสด 

ดังนั้นจึงต้องไปเร่งเก็บ  จริงๆแล้วค่าพาดสายต่างๆ อยู่ในต้นทุนของผู้ประกอบการอยู่แล้ว ถ้ามาพาดฟรีๆ ก็แสดงว่าไม่มีต้นทุนซึ่งเดี๋ยวจะยุ่งไปกันใหญ่

 “ชาวบ้านไม่จ่ายค่าไฟยังมีตัดไฟ อันนี้เป็นหมื่นล้านยิ่งต้องจ่าย ถ้าไม่ดำเนินการก็ 157  ซึ่งก็ผู้บริหารทั้งหมด   แต่ไม่ใช่รัฐมนตรีผิด157 ก็แล้วกันเพราะว่าผมสั่งไปแล้ว”

แหม...ดีนะที่  “มท.หนู” เห็นตัวเลขหนี้เสียก่อน มิเช่นนั้นอาจกลายเป็น “ดินพอกหางหมู” ยอมให้ติดหนี้เป็นหมื่นเป็นแสนล้านบาทก็เป็นได้  

ช่างสงสัย