ไทย ‘ดีในร้าย-ร้ายในดี’

ไม่ทันข้ามวัน ตกบ่าย ราวๆ ๑๕.๔๕ น.

“พลทหาร อดิศร ป้อมกลาง” สังกัด กองพันทหารราบที่ ๑ กรมทหารราบที่ ๒๓

ขณะลาดตระเวนในพื้นที่บริเวณเนิน ๓๕๐ ปราสาทตาควาย  อ.พนมดงรัก จ.สุรินทร์ ซึ่งเป็นดินแดนในเขตไทย

เหยียบกับระเบิดที่ทหารเขมรลอบมาฝังไว้จน “ขาขวาท่อนล่าง” ขาด!

นี่คือตัวอย่างยืนยัน ว่าเขมรมัน “สัตว์ลิ้นสองแฉก” เชื่อไม่ได้จริงๆ

เราทวงสัญญาจากเขมรได้

ทวงความชอบธรรมจากประชาคมโลกได้

แต่เราไม่สามารถ “ทวงขา” ทหารไทยที่ต้องขาดจากกับระเบิดคนแล้ว-คนเล่าให้งอกคืนมาได้

แล้วรัฐบาลจะ “จัดการ” ยังไง กับเหตุซ้ำซากนี้?

กับระเบิด “เป็นอาวุธ” อย่างหนึ่ง เมื่อตกลงกันแล้วว่าทั้งสองฝ่ายจะไม่ใช้อาวุธ แต่เขมรกลับใช้

พลโทบุญสิน พาดกลาง แม่ทัพภาคที่ ๒ ประกาศแล้ว ถ้าเขมรละเมิดข้อตกลง รุกล้ำอธิปไตยเข้ามา “ยิง” ทันที

นี่ก็ชัดแล้ว

เขมรทั้งใช้อาวุธลอบสังหารทหารไทย การลอบเข้ามาฝังกับระเบิดเขตไทย นั่นเท่ากับ “รุกล้ำอธิปไตยไทย” โดยไม่มีข้อโต้แย้ง!

ไทยเราเป็น “นักรบสุภาพบุรุษ” กับเขมรมามากเกินพอ

ฉะนั้น การตีเหี้ยเอาตับมาปิ้งให้หมากิน มันต้องเริ่มแล้ว  ไม่อย่างนั้น มันจะได้ใจ และหยามเย้ยว่า

ทหารไทย “เก่งแต่ขู่” แต่แหยที่จะเอาจริงกับมัน!?

การจัดการกับเขมรด้านเวทีโลก ก็ดำเนินไป กระทรวงการต่างประเทศ “ทำดี” อยู่แล้ว

การชี้แจงให้ประชาคมโลกเข้าใจความเป็นจริงของกระทรวงการต่างประเทศ ตอนนี้ทำให้เขมร “ฮุน เซน-ฮุน มาเนต”

เหมือนถูก “จับแก้ผ้า” ยืนกลางแดด!

ขณะที่ความเชื่อถือจากสังคมโลกท่วมท้นประเทศไทย เขมร  “สองพ่อลูกตระกูลฮุน” อยู่ในสภาพ “ตัวสกังก์”

เหม็นโฉ่ อย่าว่าแต่จะมีใครมาแตะเลย แค่เฉียดเข้าใกล้ก็ยังไม่มี!

นั่นเป็นหน้าที่ของ “รัฐบาลทหารนำ” ในเวทีประชาคมโลก

แต่การ “ตีเหี้ย” เป็นการสั่งสอนที่ลอบกัด

เป็นหน้าที่ทหารในเวทีชายแดน ทั้งด้านทัพภาคที่ ๒ และทัพภาคที่ ๑ ที่บ้านหนองจาน ที่เขมรใช้ชาวบ้านเป็นโล่มนุษย์ หวังให้ทหารไทย “เปิดก่อน”

เรื่องอย่างนี้ ทหารไม่ต้อง เดี๋ยวพี่ๆ น้องๆ เลือดไทย เขามาจัดการเอง ตามประสาศึก “ชาวบ้านกับชาวบ้าน”!

เมื่อเขมรมันทำระยำกับไทยทุกอย่างครั้งแล้ว-ครั้งเล่า ประชาชนต่างสนับสนุนให้ทำ “กำแพงกั้นแดน” มันไปซะเลย

ถึงขั้นประกาศ “พร้อมใจ” กัน ลงขัน!

แต่ทำอย่างนั้นมันต้องเห็นชอบทั้งสองฝ่าย ทหารจึงทำได้แค่ทำรั้วลวดหนามชั่วคราวตามแนวเขต

ถามว่า ไทยเราจะยอมให้เขมรถือแผนที่ ๑:๒๐๐,๐๐๐ อ้างสิทธิ์ตรงนั้น-ตรงนี้เป็นแผ่นดินของมันอยู่ฝ่ายเดียวอย่างนั้นหรือ?

ทั้งที่เราก็มีแผนที่ ๑:๕๐,๐๐๐ ตามมาตรฐานสากลเป็นที่ยอมรับทั่วไปในประชาคมโลก มีเขมรประเทศเดียวเท่านั้น ที่ไม่ยอมรับ

แล้วไทยเราต้องไปแคร์อะไรกับไอ้สัตว์ลิ้นสองแฉก ก็ทำกำแพงกั้นแผ่นดินของเราตามแนวแผนที่ ๑:๕๐,๐๐๐ ในพื้นที่ยุทธศาสตร์ กันสัตว์โสโครกลากหางเข้ามาเพ่นพ่านไปซะเลย!

เออออ....

ที่พูดกันชักตั้งเค้าเป็นจริงแล้วแฮะ!

เมื่อวาน (๒๗ ส.ค.) “พล.อ.ทรงวิทย์ หนุนภักดี” ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ท่านบอกว่า

“การสร้างรั้วตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชาให้มีความเข้มแข็งเพื่อป้องกันการรุกราน

“กองทัพบก” กำลังพิจารณา และนำไปปฏิบัติ ทั้งในส่วนของกองทัพภาคที่ ๑ และกองทัพภาคที่ ๒

เมื่อวาน ได้ให้ “เสนาธิการ” ลงไปในพื้นที่ ที่บ้านหนองจาน จังหวัดสระแก้ว และสื่อสารออกมาอย่างชัดเจนว่า

พื้นที่ตรงนั้นคือ “ดินแดนของไทย”

จะต้องมีการ “สร้างกำแพง” ที่แข็งแรง เพื่อปกป้องประชาชนและปกป้องการรุกรานจากฝ่ายตรงข้าม”

นับเป็นข่าวใหม่ที่น่าตื่นเต้น-ยินดี ท่านไม่เพียงพูดเฉยๆ ท่านยังยืนยันด้วยว่า

“ผมเองจะสนับสนุนทุกการกระทำของกองทัพบกอย่างแน่นอน”!

เอาละวะ ได้รู้ดำ-รู้แดงกันไปซะที เพราะฮุน เซน-เขมรคดในข้อ-งอในกระดูก มันเคยประกาศว่า

ไทยทำกำแพงกั้นเมื่อไหร่ “รบกัน” เมื่อนั้น!

ตวัดลิ้นแผล็บๆ แล้วอย่าลืมที่พูดนะ ไม่มารบ ย.ม.ไทยจะทำกำแพงกั้นแล้วละ 

บ่อนปอยเปต ต่อไปจะมีแต่เปรต ทั้งบ่อนตามด่านผ่านแดน ไม่ว่าด้านจันทบุรี ด้านอุบลฯ บ่อเงิน-บ่อทองตระกูลฮุน จะแห้งเป็นกระถางล้างตีนแล้งน้ำ!

นักการเมืองน่ะ พูดเพื่อต่อรอง

แต่ทหาร พูดแล้วทำ คำไหน-คำนั้น

พลเอกทรงวิทย์ ไม่เคยเอ่ยปากจริงจังในเรื่องสำคัญขนาดนี้ เมื่อท่านยืนยัน ให้กองทัพบก “ล้อมรั้ว-ทำกำแพงกั้นแดน”

ทีนี้...มึงเสร็จแน่ ไอ้ขแมร์ตูดด่าง!

ที่เย้วๆ แถวหนองจาน “แผ่นดินบ้านกู” แต่พวกมึงตู่จะเอานั่นเหมือนกัน เย้วๆ ซะให้หนำใจ ก่อนที่จะต้องร้องแงๆ แล้วไหว้หมาให้พากลับเขมร

พูดถึงพลเอกทรงวิทย์ ระหว่าง ๒๕-๒๙ สิงหา.

ท่านทำหน้าที่จัดประชุม “ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก” ร่วมกับ USINDOPACOM ที่โรงแรมดุสิตธานี หัวหิน

โดย “พลเรือเอก Samuel J. Paparo” ผู้บัญชาการกองกำลังสหรัฐฯ ภาคพื้นอินโด-แปซิฟิก เป็นเจ้าภาพร่วม

ในงานนี้ มีผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้นำเหล่าทัพ รวม ๓๐ ประเทศ เข้าร่วมประชุม

หัวข้อสำคัญของการหารือคือ การเน้นย้ำเรื่องความเข้มแข็งในภูมิภาค ต่อสู้กับภัยคุกคามด้านต่างๆ

ขับเคลื่อนกลไกของอาเซียนให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดในห้วงเวลาที่ประเทศมหาอำนาจกำลังแข่งขันกัน

ที่น่าสังเกต ประเทศกลุ่มอาเซียนได้รับเชิญร่วมประชุมพบปะหารือกันหมด

“ประเทศเดียว” ที่ไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมประชุม

คือ “เขมร”!?

คิดดูละกัน ในขณะที่ไทยได้รับเกียรติและความเชื่อถือจากนานาชาติในสังคมโลก

แต่เขมรอยู่ตรงไหนในแผนที่โลก ไม่มีใครให้ราคาเลย!

ต้องบอกว่า ปีนี้ .....

สถานการณ์หลายๆ ด้าน ภายใต้ “ทหารนำรัฐบาล” สร้างชื่อเสียงและเครดิตให้ประเทศไทย “เด่นและดีมาก” ในสายตาประชาคมโลก

ความเสถียรของ “เงินบาท” ภายใต้บริหารของแบงก์ชาติ ทำให้ “เงินบาท” มีค่ามาตรฐานเป็นที่ยอมรับในตลาดเงินตราของโลก

ไม่เพียงเท่านั้น

ในภาวะโลกเปลี่ยนสู่ศตวรรษใหม่ การเคลื่อนย้ายการลงทุนของธุรกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ เล็งเป้าหมาย “ปักหมุด” มาที่ไทย

เพราะมีโครงการอีอีซี มีการเชื่อมต่อเส้นทางคมนาคมเป็นโครงข่ายสะดวกสบายต่อการขนส่งและเดินทาง มีโทรคมนาคมทันสมัย ทั้งไฟฟ้า ประปา ก็พร้อม

ที่สำคัญ จุดที่ตั้งประเทศไทย บอกได้เลยว่าเป็น “ศูนย์กลางโลก” ในภูมิภาค ทุกอย่างสะดวก สบาย พรั่งพร้อม

โดยเฉพาะคนไทยที่มีเสน่ห์ชาวโลกหลงใหล “ของแท้” มีที่นี่-ที่ไทย ที่เดียว!

โลกที่อลวนวันนี้ หัวใจที่ชาวโลกค้นหาคือ “ความมั่นคง”

เมื่อกองทัพ “เป็นแกนประเทศ”

การเมืองคือ “เปลือกประชาธิปไตย” ใช้หุ้มเสาเมรุเผาศพ

โฟกัส “ศูนย์กลางใหม่” ของสังคมโลกที่กำลังผลัดใบ จึงพุ่งมาจับที่ไทย ซึ่ง “แกนภายใน” คือกองทัพแข็งแกร่ง รับประกันในความมั่นคง

วันนี้ก็ ๒๘ สิงหา.แล้วมิใช่เรอะ?

พรุ่งนี้ ศุกร์ ๒๙ ประเทศไทยจะลอกคราบสู่เส้นทางใหม่จนหายใจ-หายคอกันแทบไม่ทัน

เอ้า....เพลง “พญาโศก” เตรียมบรรเลง!

-เปลว สีเงิน

๒๘ สิงหาคม ๒๕๖๘

คนปลายซอย