'เจี๊ยบ ลลนา' เคยอดนอน 3 วัน ลดน้ำหนักผิดจนเผชิญกับแพนิค

เจี๊ยบ-ลลนา ก้องธรนินทร์ เปิดเส้นทางชีวิตที่เคยสุดโต่งทั้งการทำงาน การอดนอน และการลดน้ำหนักผิดวิธี จนร่างกายพังจากภายใน เผชิญแพนิค โยโย่เอฟเฟกต์ และ office syndrome ก่อนจะกลับมาทบทวนชีวิตใหม่ ตั้งแต่การกิน การนอน การออกกำลังกาย การดูแลผิว ไปจนถึงการจัดลำดับความสำคัญของสุขภาพ ครอบครัว ในวัย 30+ เพื่อคุณภาพชีวิตที่ยั่งยืนในรายการ Glow On podcast with Grace

“หลาย ๆ ครั้งมันก็ไม่รอด มันไม่พังข้างนอก แต่มันพังข้างใน พอเราอดนอน ไม่กินดี ไม่นอนดี เราพังข้างใน อย่างที่เคยบอกว่าเราเป็นแพนิค เราคิดว่าเราไม่เป็นไรแต่พอมันถึงจุดหนึ่งที่ร่างกายมันฟ้องออกมาในรูปแบบนั้นมันก็ต้องรักษา

เป็นคนใช้ชีวิตสุดโต่งมาก่อน ส่วนใหญ่จะไม่มีตรงกลาง อดนอนทีก็อดนอนไป 3 วัน สมัยก่อนเอาตอนเข้าวงการใหม่ ๆ ถ้าเห็นตัวจริงเราจะดูเป็นคนหุ่นปกติ ดูเป็นคนตัวเล็กด้วยซ้ำ แต่เวลาเราอยู่ในจอตอนเด็ก ๆ 18 นางงามแล้วแก้มมันยังมีตรงที่ fat ในจอนะ เพราะพวกเราเป็นคนสูง แล้วโครงมันจะใหญ่ อยู่ข้างนอกมันปกติแต่พอเข้าจอไปมันเลยเปลี่ยนไป ซึ่งครั้งแรกตอนเด็ก ๆ เวลาเราอยู่มหาลัยปี 1 เรากินหอยทอดทีหนึ่ง 2 จานเป็นปกติ ไม่เคยไดเอท กรรมพันธ์มันไม่อ้วนแล้วก็แบบอยากกินอะไรก็กิน แต่พอเราเข้าวงการเริ่มมีคอมเมนต์ถ่ายหนังเรื่องแรก อ้วน โดนว่าอ้วนก็เสียใจสิ แต่ว่าจริง ๆ ตัวเรามันไม่ได้อ้วนมันคือเด็ก คนเห็นเราในกล้องไซส์นี้นะแต่ออกไปข้างนอกทุกคนก็จะแบบทำไมตัวจริงตัวเล็กจังอะไรอย่างนี้ แต่ว่าพอตอนนั้นมันก็เป็นครั้งแรกที่ฉันต้องเปลี่ยนรูปแบบการกินเหรอในครั้งแรกของชีวิต ในช่วงชีวิตเลยว่าการไดเอทคืออะไร ในตอนที่อายุ 18 แล้วสมัยอายุ 18 Google ก็ยังไม่มีที่จะมาเสิร์ชหาว่าลดน้ำหนักยังไง

ผิดมากแล้วช่วงถ่ายหนังเราเคยกินแต่ชมพู่แดงอย่างเดียว เขาบอกสูตรมาไงก็จะมีคนแนะนำลองอันนี้สิ คือไม่กินข้าวเลยกินแต่ชมพู่ หิวอะไรก็กินชมพู่ น้ำหนักลงก็จริง พอหนังจบเหมือนผีที่มันรอเข้า สั่งเค้กทีหนึ่งบานอฟฟี่กินทีละถาดหนึ่ง แล้วทันใดนั้นเองมันเป็นวงจรอย่างนี้อยู่แล้ว พอ muscle mass มันหายไปพอเรากลับมากินมันก็จะอ้วนขึ้นกว่าเดิมได้ เพราะว่าตัวใช้พลังงานมันหายไปคือโยโย่เอฟเฟกต์ คือน้ำหนักก็เด้งขึ้นมา new high 57 จาก 52 ภายในระยะเวลาแปบเดียวที่ผีบ้าเข้าสิงเลยนะ ที่พีคกว่านั้นก็คือทางกองหนังโทรมาว่าเดี๋ยวรีชูต แล้วก็ไม่ใช่รีชูตแบบภาพกว้าง ทุกซีนที่รีชูตเป็น CU (close-up) เพราะฉะนั้นตอนที่ก้มลงไปเก็บของหน้ายังผอมอยู่ close-up ขึ้นมาหน้าอ้วนอย่างนี้เลย ทำไมสวรรค์ถึงต้องลงโทษฉันขนาดนี้ ก้มไปเก็บของแปบหนึ่งนางเอกขึ้นมาหน้าบาน แล้วฉากสุดท้ายก็คือยืนอยู่ริมทะเลรีชูตใหม่ ตัวแบบน้องพยูนเลย

ในยุคนั้นก็เป็นการบูลลี่อยู่แล้วว่านางเอกไม่สวย นางเอกเลือกมาได้ยังไง ซึ่งเราก็น้อมรับทุกคำติชมค่ะ เราก็ว่าไปตามความจริงแต่ว่าบางทีทางคำพูดมันก็ทำให้เราเสียใจ ก็เลยทำให้เรากลายเป็นกลับมาลดน้ำหนักอีก ซึ่งก็ยังผิดวิธีอยู่ สมัยก่อนเวลาพูดคำว่าโยโย่เอฟเฟกต์ยังไม่เข้าใจเลย จริง ๆ คนที่จะลดน้ำหนักไม่ควรหิว ห้ามทำให้มวลกล้ามเนื้อหายไป แต่ว่าทุกวันนี้จากที่เราเคยลดน้ำหนักมาเยอะ ๆ ช่วงเด็กประมาณปี 1 ปี 2 มหาลัยเพราะว่ามันเป็นทั้งช่วงมีแก้มมีอะไรอย่างนี้เป็นของเด็กอยู่แล้ว แล้วมันถึงจุดหนึ่งที่เรารู้สึกว่าไม่เอาแล้วเหนื่อย จะไม่ลดน้ำหนักอีกต่อไป

ไม่นอนเลย เพราะว่าต้องทำงาน ตอนเช้ากินข้าวไม่ทันเราเลิกงานเที่ยงคืนเสร็จไปโรงแรม จำได้แลนมาร์กหรืออะไรที่มันมี 24 ชั่วโมง กินเต็มที่ เสร็จไป McDonald ต่ออีก ไอติมกินแล้วก็ไปนอน ทำอย่างนั้นชีวิตก็เปลี่ยน จากคนที่ไม่มีวันที่จะอ้วนได้เพราะว่าเป็นครอบครัวหรืออะไรอย่างนี้ที่ดูกินชั่วเท่าไหร่ก็คือไม่อ้วน แต่ในทีวีมันจะดูอ้วนนะ พออายุเยอะมันเปลี่ยนมันเริ่มมีห่วงยางที่เอวขึ้นมาจริง ๆ แต่ทุกวันนี้จากที่เราเคยปล่อยตัวที่เราว่าเราก็ไม่ได้สนใจเรื่องว่าฉันต้องสวยหรือหรือว่าต้องอะไรแล้ว แต่เรากลายเป็นสนใจว่าฉันอยากแข็งแรงมากกว่า ทุกวันกกำลังกายหรือว่าดูแลเรื่องการกินที่ดีขึ้น ก็คืออยากที่จะไม่เจ็บป่วย อยากที่จะแข็งแรง อยากที่จะมีแรงเดินขึ้นบันไดหรือทำอะไรแล้วไม่เหนื่อย แล้วก็การที่มันหุ่นดีหรือว่ารูปร่างดูดีมันเป็นผลพลอยได้มากกว่า

เรื่องแพนิคก็ต้องรักษา ก็ต้องหาสาเหตุก็คือเกิดจากการอดนอน เราก็กินยา ปรับพฤติกรรมอะไรที่เป็นตัวกระตุ้นเราก็ต้องเลิกก็คือการอดนอน ก็ต้องปรับเวลางาน ต้องปรับเปลี่ยนงานไปเลยอย่างจริงจัง แล้วก็เล่นเกมก็เป็นสิ่งที่ห้ามใจยากบางที มันก็ไม่ได้จริง ๆ มันติดลมแต่ก็ตอนนี้พยายาม สมัยก่อนตอนที่ยังที่เด็กอยู่ จะให้ความสำคัญกับงานหรือว่าการเล่น แต่พออายุขึ้นเลข 3 แล้ว ตอนนี้ความสำคัญของเราคือสุขภาพ ครอบครัว มันเปลี่ยนไปแล้ว”