10 ก.ย. 61 - ผู้สื่อข่าวประจำจังหวัดพิจิตร รายงานว่าโรงเรียนขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบทห่างไกลความเจริญของจังหวัดพิจิตร กำลังประสบปัญหาขาดแคลนครูผู้สอนหนังสือให้กับเด็กๆ โดยพบว่าหลังวันที่ 30 กันยายน  2561 จะมีครูในโรงเรียนขนาดเล็กหลายสิบแห่งปลดเกษียณแล้วจะทำให้โรงเรียนต่างๆเหล่านั้นเหลือครูเพียงคนเดียว 

ล่าสุดพบว่า ที่โรงเรียนเนินสมอ ซึ่งตั้งอยู่ที่หมู่ 8 ตำบลป่ามะคาบ อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร ก็กำลังจะประสบกับปัญหาเหลือครูแค่เพียงคนเดียว ซึ่งผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่และได้พบกับ นางสรัญญา จันทร์สิงห์  อายุ 60 ปี ที่เป็นครูและกำลังจะปลดเกษียณในวันที่ 30 กันยายน 2561 

นอกจากนี้ก็ยังได้พบกับ นายสุภาพ สุขเจริญ อายุ 36 ปี ซึ่งเป็นครูประจำการอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้ เล่าว่า คงต้องยอมรับชะตากรรมหรือเหตุการณ์ที่จะต้องเป็นครูคนเดียวภายในโรงเรียนเนินสมอแห่งนี้   ทุกอย่างเป็นไปตามกฎระเบียบที่ถูกวางไว้ว่าถ้ามีจำนวนเด็ก 20 คน  ก็จะได้ครูเพิ่ม 1 คน แต่ปรากฏว่า ที่โรงเรียนแห่งนี้  มีเด็กนักเรียนทั้งหมด 41 คน แบ่งออกเป็นชั้นอนุบาล = 15 คน , ชั้น ป.1 = 7 คน , ชั้น ป.2 = 4 คน ,ชั้น ป.3 = 3 คน ,ชั้น ป.4 = 2 คน ,ชั้น ป.5 = 5 คน ,ชั้น ป.6 = 5 คน  ซึ่งวันนี้มีครู 2 คนและมีจิตอาสาที่มาเป็นครูพี่เลี้ยงเด็กชั้นอนุบาล 1 คน ใช้เงินจากการบริจาคเป็นค่าตอบแทน ซึ่งก็ไม่มากนักแต่หลังจากวันที่ 30 กันยายน 2561 นี้ ครูสรัญญา จะต้องปลดเกษียณ  ซึ่งจะส่งผลให้โรงเรียนแห่งนี้เหลือครูสุภาพแค่เพียงคนเดียว 

"ดังนั้นสิ่งที่น่าเป็นห่วงก็คือ การเรียนการสอนรวมถึงภาระหน้าที่ที่จะต้องทำรายงานส่งผู้บังคับบัญชานอกเหนือจากการสอนหนังสือที่มีภารกิจเยอะมาก เพราะไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนขนาดเล็กหรือโรงเรียนขนาดใหญ่ ทุกโรงเรียนมีพันธกิจเท่าเทียมกัน ซึ่งปัญหาเช่นนี้เกิดขึ้นมาหลายปีแล้วจะพูดหรือร้องทุกข์ก็คงไม่ก่อประโยชน์ เพราะเป็นกฎระเบียบที่ถูกวางขึ้นให้ครูผู้น้อยต้องปฏิบัติ ซึ่งโดยส่วนตัว" ครูสุภาพ กล่าว

ผู้สื่อข่าวรายงานเพิ่มเติมว่า สถานการณ์โรงเรียนเล็กในพื้นที่ชนบทที่กำลังจะขาดแคลนครู หลังจากวันที่ 30 กันยายน  2561 นี้ ที่จะมีครูที่ปลดเกษียณมีปัญหาแบบนี้อีกหลายสิบแห่ง ซึ่งก็มีครูหลายท่านให้ข้อมูลว่า ถ้าโรงเรียนขนาดเล็กอยากจะอยู่ต่อก็ต้องหาทางช่วยเหลือตนเอง เช่น การทอดผ้าป่าหาเงินมาจ้างครูช่วยสอน หรือ ต้องไปหาครูจิตอาสามาดำเนินการเอง แต่ถ้าทำไม่ได้แล้วมีโรงเรียนขนาดเล็กอยู่ใกล้กัน 2-3 โรง ในรัศมีตำบลเดียวกันก็จะต้องยุบรวมและปล่อยให้สถานที่หรืออาคารเรียนทิ้งร้างไป 

ส่วนครูถ้ามารวมกันได้ก็จะต้องมาปรับเกลี่ยตำแหน่งว่าใครจะเป็นครูใหญ่ ใครจะเป็นครูน้อย แต่ปัญหาที่พบเจอ คือเด็กนักเรียนที่เรียนอยู่ตามโรงเรียนขนาดเล็กในพื้นที่ห่างไกลความเจริญ ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กที่ผู้ปกครองมีฐานะยากจน ต้องไปทำงานในเมืองหลวง หรือต่างถิ่น จึงทำให้ต้องทิ้งลูกหรือเด็กๆให้อยู่กับ ปู่-ย่า  ตา-ยาย 

อีกทั้งยังมีเด็กที่กำพร้า พ่อ-แม่ หรือเด็กที่เกิดจากความไม่พร้อมของแม่วัยใส , เด็กที่พ่อแม่ติดยาเสพติดแล้วติดคุกติดตารางขาดคนส่งเสียเล่าเรียน จึงต้องอาศัยเรียนในโรงเรียนใกล้บ้านไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ได้กินข้าวฟรีในโรงเรียน แต่เมื่อโรงเรียนขนาดเล็กในพื้นที่ไกลปืนเที่ยงกำลังจะประสบกับปัญหาขาดแคลนครูผู้สอนและมีแนวโน้มว่าจะต้องถูกยุบควบรวมหากไม่ได้รับการแก้ปัญหา.