เป็นเรื่องน่าประหลาดใจเลยทีเดียว เมื่อมีข่าวมนุษย์ป้าวัย 64 ปี ขับกระบะซิ่งฝ่าไฟแดงจนเป็นเหตุให้มีการเกิดอุบัติเหตุเฉี่ยวชนรถหลายคัน!!!

     เพราะโดยปกติแล้ว ผู้หญิงมักจะไม่ค่อยขับรถเร็ว และอายุที่มากขึ้นก็จะทำให้ต้องระมัดระวัง หรือขับรถช้าลง เพราะสายตานั้นไม่อำนวย อีกทั้งอารมณ์คึกคะนองที่เคยมีอยู่นั้นมันค่อยๆ หายไปตามฮอร์โมนของวัยนั่นแหละ

     เหตุเกิดขึ้นที่แยกโพธิ์พระยา ต้องนับว่ามนุษย์ป้าจอมซิ่งท่านนี้เป็นกรณีพิเศษ หรือไม่ท่านก็ตัดสินใจผิดพลาด คิดว่าเมื่อเบรกไม่ทันแล้ว ไปโลดเสียดีกว่า

     แต่มันกลับตาลปัตร คือ ชนระเนนระนาดน่ะสิ

     ยังโชคดีที่ไม่มีผู้บาดเจ็บสาหัส หรือถึงแก่ความตาย แต่ถ้ามนุษย์ลุงป้าน้าอาที่เข้าสู่โหมดผู้สูงวัย มีสิทธิ์รับเงินคนแก่เดือนละ 600 บาทแล้ว หากยังไม่รู้จักหยุดจักพอกับการขับรถที่เร็วเกินไป อาจจะเจอเหตุการณ์อับโชคก็ได้ใครจะไปรู้

     เราต้องเตือนตัวเองนะคะว่า การขับรถด้วยความคึกคะนอง ประมาท ไม่สนใจในกฎ กติกา มารยาทนั้น ไม่ใช่เพียงแต่ตัวเราที่จะทำตัวเองเดือดร้อน ทว่าเราอาจจะสร้างความทุกข์แสนสาหัสให้กับบางครอบครัวก็ได้

     แค่จินตนาการว่า ลูกที่รอแม่กลับบ้าน รอแล้วรอเล่าก็ไม่มาสักที ผิดเวลาจนร้อนอกร้อนใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร สุดท้ายพบว่า แม่ไปนอนอยู่ในโรงพยาบาล หรือรอชี้ตัวอยู่ที่แผนกนิติเวช สำนักตำรวจแห่งชาติ หรือตามโรงพักต่างๆ มันก็แสนเศร้าแล้ว...จริงไหม???

     ชีวิตที่เหลือน้อย ที่สามารถเรียกได้ว่านับถอยหลัง ต้องตายวันตายพรุ่งนั้น เราจะรีบเร่งแข่งขันไปไหนกับใครกัน โดยเฉพาะคนที่เกษียณอายุแล้ว ชีวิตควรจะค่อยเป็นค่อยไป ที่เรียกว่า Slow Life จะดีกว่าเป็นไหนๆ

     ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน และไม่ทำให้ตัวเองต้องทุกข์ระทม เป็นสิ่งที่ต้องเตือนตัวเองค่ะ เพราะการเป็นต้นเหตุของอุบัติเหตุ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ มันไม่สมควรอย่างยิ่งสำหรับคนวัย 60 ขึ้นไป 

     ขอบอกว่ามันต้องแยกประเด็นกับการที่เคยเชียร์อัพว่า อายุเป็นเพียงตัวเลขนะคะ ...เข้าใจตรงกันนะ       

     การสะกิดเตือนว่า อายุเป็นเพียงตัวเลข ส่งเสริมให้ผู้สูงวัยไม่จับเจ่า กอดเข่านั่งเศร้า รอวันตาย แต่ให้ลุกขึ้นทำกิจวัตรประจำวันที่ตัวเองชอบเหมือนเดิมทุกประการ ด้วยการประเมินตามกำลังความสามารถ เช่น เคยวิ่ง ก็เปลี่ยนเป็นเดินเร็ว การขับรถซิ่ง ก็เปลี่ยนเป็นขับรถแบบค่อยเป็นค่อยไป ถึงก็ช่าง ไม่ถึงก็ช่าง เที่ยวไปได้ทุกแห่งเหมือนเดิม เคยกระโดดโลดเต้นถ่ายรูป ก็เหลือแค่เกาะเก้าอี้ยืนทำท่าให้งดงาม

     ค่อยเป็นค่อยไป ตัวเองไม่เจ็บป่วย ลูกหลานก็ไม่เดือดร้อน..จริงไหมคะ.

                                                                                                                                  "ป้าเอง"