ถ้าถามป้าเรื่องหวย 30 ล้านบาทที่กลายเป็นคดีอลเวง นั่งลงตรงไหนก็มีคนสะกิดตามว่า เชื่อใคร??? ระหว่างครูปรีชา กับ ลุงจรูญ อดีตนายตำรวจ ..ล่ะก็
    ป้าจะบอกว่า ...ร้อยไม่เชื่อ พันไม่เชื่อ!!! ว่าจะมีมนุษย์พันธุ์ที่ตกแต่งเรื่องราวเป็นนิยายเรื่องยาวเพื่อจะไปเอาเงินของคนอื่นมาเป็นของตัวเอง เพราะมันคุ้มกันไหมกับชื่อเสียง เกียรติยศ มันจะบ้ากันขนาดนี้เชียวหรือที่แม่ค้าจะไปสุมหัวร่วมมือกันเพื่อโกงคนอื่น???
    แต่ตลกสิ้นดี เมื่อคำตอบป้าออกมาแบบนี้ ทุกคนจะบอกว่า ป้าโลกสวยเกินไปแล้วนะ!!!
    คุณพระช่วย!!
    ตาเถรตกใต้ถุน!!
    ความโลภ ความอยากได้ใคร่มี ทำให้คนไม่ใช่คน มนุษย์ไม่แตกต่างจากสัตว์แล้วหรือกระไร แล้วหัวโขนที่เรียกว่า ครู รวมทั้งผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ..ไม่ได้ช่วยยกระดับจิตสำนึก หรือคัดกรองให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับศีลธรรมกันเลยหรืออย่างไรหนอ...เฮ้อ
    ก็ต้องดูกันต่อไปว่า กระบวนการยุติธรรมนั้นจะทำให้เรื่องนี้กระจ่างได้หรือไม่ ที่แน่ๆ เงิน 30 ล้านบาทนี่ มันเปลี่ยนชีวิต เปลี่ยนทัศนคติ เปลี่ยนค่านิยมของคนได้จริงๆ นะ
    ถ้าถามป้าเรื่องอยากได้ "บิ๊กป้อม" พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ มาบริหารบ้านเมืองต่อไปไหม???
    ป้าก็จะถามกลับไปว่า อยากไปแสดงความรู้สึก?? ได้ที่ไหนบ้างล่ะ เพราะทำเสียชื่อคนแก่จริงๆ เลย ยืมของคนอื่นแล้วไม่รู้จักคืน แถมหน้าไม่อาย เอานาฬิกาชาวบ้านมาผูกอวดโชว์ไปงานนั้นงานนี้มานานเท่าไรไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ คือ ทุกคนลงความเห็นว่า รสนิยมเลิศหรูไฮโซนะคะท่านเจ้าขา....
    แต่อย่าถามป้าเรื่องการเลือกตั้งเลยนะ เพราะยังเบื่อผลจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยไม่หาย และเมื่อคิดย้อนหลังกลับไปเมื่อ 4 ปีที่แล้วก็ให้ใจหาย ขนหัวลุกทุกที
    กลัวมากๆ กลัวจริงๆ ที่จะต้องไปนั่ง ไปนอน ไปกินอยู่ข้างถนน ร้องเพลง..สู้ไม่ถอย..อีกคำรบหนึ่ง  
    ถึงป้าจะรู้สึกว่ายังวัยรุ่น หลอกชาวบ้านได้อยู่นะว่า ยังไม่ถึงเวลากินเบี้ยผู้สูงอายุ แต่อุเหม่!! สังขารวันนี้กับเมื่อวันนั้น ห่างกันตั้ง 4 ปี  จะเอาแรงตรงไหนหนอไปต่อสู้เพื่อให้ประเทศไทยดีกว่าเดิม 
    สรุปเอาเป็นว่า เราจงรู้จักทำหน้าที่ของเราในฐานะพลเมืองไทยด้วยความรับผิดชอบ รู้แยกแยะชั่วดี แค่มุมหนึ่งเล็กๆ ก็จะกลายเป็นโรคติดต่อในทางที่ดีสู่สังคมได้ ..อย่าท้อแท้กันตราบเท่าที่เรายังหายใจอยู่ค่ะ.

                                        "ป้าเอง"