นักเวชศาสตร์สูงวัยแบ่งความแก่ไว้ 3 ประเภท ดังนี้ 1.ความแก่ตามอายุปฏิทิน เป็นการวัดความร่วงโรยของร่างกายตามอายุขัย นับตั้งแต่วินาทีแรกที่มนุษย์ลืมตาดูโลก 2.ความแก่ตามอายุทางชีวภาพ เป็นการวัดค่าความแก่ด้วยการนำความเสื่อมถอยของร่างกายเป็นตัวตั้ง โดยเครื่องมือที่ใช้วัดว่าคุณแก่หรืออ่อนเยาว์ ได้แก่ ความดันโลหิต ปริมาณไขมันในร่างกาย ระดับคอเลสเตอรอล ความสามารถในการได้ยินและมองเห็น ระดับฮอร์โมน และความหนาแน่นของมวลกระดูก เป็นต้น และ 3.ความแก่ตามอายุทางจิตวิทยา หมายถึง ความรู้สึกของแต่ละคนที่คิดว่าตัวเองแก่เพียงไร บางคนแม้อายุตามปฏิทินจะเข้าสู่วัย 60 ปี แต่รู้สึกกระฉับกระเฉง อวัยวะในร่างกายก็จะทำงานได้เป็นปกติย่อมเกิดความอ่อนเยาว์ตามมา.