เกิดเป็นคนไทย ถึงจะไม่ชอบเสี่ยงโชค เพราะเชื่อว่า หากต้องการความมั่งมีศรีสุข ร่ำรวย หรือมีเงินทองใช้สอยสบายใจนั้นก็ต้องลงมือทำด้วยตัวเอง ...อย่างไรเสียคงต้องเห็นภาพคนใกล้ตัว ไกลตัวมากมายจะแสดงอาการตื่นตัว ตื่นเต้น ลุ้นกันอย่างออกรสชาติ เมื่อถึงวันหวยออก

      ที่น่าขบขันคือ มีอยู่ทุกมุมซอกซอยทีเดียวที่จะวิเคราะห์กันอย่างหนัก ทั้งก่อนและหลังหวยออก ว่าเลขที่ออกควรจะเป็นอะไร

      นอกจากนั้นที่ตลกเสียจนอยากร้องไห้คือ ต้นไม้ออกดอก กิ่งไม้รูปร่างหน้าตาประหลาด กบมี 3 ขา วัวคลอดลูกโดยเอาขาหลังออกมา แมวร้องเสียงนก หรือแม้แต่ขี้เถ้าจากธูป บรรดานักเสี่ยงโชคจะสามารถตีความหรือถอดรหัสให้เป็นตัวเลขได้ และที่น่าประหลาดใจคือ ทุกคนจะพากันเข้าคิวกราบไหว้ เห็นเป็นสิ่งมหัศจรรย์บรรดาโชคได้

      นี่เป็นมุมหนึ่งในสังคมไทย ที่จะสะท้อนให้เห็นชัดเจนระหว่างวันที่ 13-14-15 และ 29-30-31 ของทุกเดือน แม้ไม่เคยสนใจใคร่รู้ใคร่อยากเห็น ยังไงมันจะเข้าหูเข้าตาทุกงวดทีเดียว เพราะหลังหวยออกจะได้ยินเสียงเฮ!! หรือไม่ก็เสียงบ่น ที่มักจะบอกว่า ..เสียดาย เกือบไปแล้ว ..ตามด้วยการอวดอ้างสถิติต่างๆ ว่า คิดแล้วมันจะต้องมีเลขเบิ้ล 555

      เรียกว่าต่อให้ไม่สนใจขนาดไหนก็หนีไม่พ้น

      ดังนั้น การเลือกที่จะเข้าไปถามเข้าไปฟังสังคมของคนมีความหวังเดือนละ 2 หน สนทนากัน ก็ทำให้ชีวิตมีชีวาไปอีกแบบนะคะ

      ได้ฟังว่า ทำไมเขาถึงเลือกซื้อหวยเลขนั้น 

      ได้รู้ว่า เขาฝันถึงอะไร

      ได้เข้าใจว่า การตีความฝันออกมาเป็นตัวเลขนั้นเป็นศาสตร์และศิลป์ที่คนในวงการหวังรวยทางลัดนั้น จะเข้าถึง เข้าใจ และเชี่ยวชาญชำนาญที่สุด ประมาณว่า ไม่ต้องสอน แต่มันสามารถซึมซับเข้าไปในสายเลือดกันเลยล่ะ

      แต่จนถึงวันนี้ มนุษย์ป้าก็ยังไม่เข้าใจว่า ทำไมคนบางคนยอมดั้นด้นเสียเงินเสียทอง เสียเวลา เบียดเสียดเพื่อไปขูดต้นไม้ ขูดรูปปั้น กราบไหว้สถานที่ต่างๆ ทั้งๆ ที่นี่มันยุคดิจิตอลแล้วนะ

        ที่น่าฉงนคือ เวลาไม่ถูกหวย ไม่เห็นมีใครมารับรู้เลยว่า เขาลงทุนเพื่อการเสี่ยงโชคไปเท่าไร แต่เวลาถูกหวยล่ะก็ โอ้โฮ!! มีคนมาช่วยแชร์ ช่วยใช้ ช่วยกินกันบานตะไท.

                                                                        "ป้าเอง"