11 มิ.ย.62-นายศรีสุวรรณ จรรยา เลขาธิการสมาคมองค์การพิทักษ์รัฐธรรมนูญไทย  เปิดเผยภายหลังเข้าให้ถ้อยคำต่อคณะกรรมการสืบสวนและไต่สวนของกกต.กรณีที่สมาคมฯร้องเรียนให้ตรวจสอบนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ที่ให้พรรคกู้ยืมเงินจำนวน110 -250ล้านบาท อันส่อที่จะขัดต่อพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ(พ.ร.ป.)ว่าด้วยพรรคการเมือง  ว่า การเข้าให้ถ้อยคำของตนได้ยืนยันว่าการให้เงินกู้ของนายธนาธร และการรับเงินกู้ของพรรคอนาคตใหม่เป็นการกระทำที่อาจไม่ชอบด้วยพ.ร.ป.ว่าด้วยพรรคการเมืองปี 2560 มาตรา 62 ประกอบมาตรา 66 ที่ระบุว่าบุคคลจะบริจาคหรือให้ประโยชน์อื่นใดกับพรรคการเมืองเกิน 10 ล้านบาทไม่ได้  

ดังนั้นการให้กู้ยืมเงินในระดับ110-250 ล้านบาท น่าจะขัดต่อกฎหมาย หากกกต.รับเรื่องไว้วินิจฉัยว่าเป็นไปตามคำร้องของสมาคมฯนายธนาธร และพรรคอนาคตใหม่ ก็อาจจะมีความผิด โดยนายธนาธร อาจมีโทษปรับไม่เกิน 1 แสน บาทและโทษจำคุก รวมทั้งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง 10 ปี ส่วนกรรมการบริหารพรรคอาจจะถูกถอดถอนยกชุด สำหรับวงเงินที่เกิน 10 ล้านบาทจะต้องตกเป็นของกองทุนพัฒนาพรรคการเมืองต่อไป

 “วันนี้กกต.พยายามซักถามผมว่าจะกล่าวหาใครอย่างไร ผมยืนยันว่าขอกล่าวหานายธนาธร และพรรคอนาคตใหม่ในฐานะผู้รับเงินกู้ ซึ่งเป็นหลักสำคัญในการให้ถ้อยคำ ส่วนหลักฐานมีเพียงข้อมูลจากการรายงานข่าวของสื่อมวลชน รวมทั้งคำบรรยายของนายธนาธร ที่ได้พูดกับสมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศ ซึ่งเป็นประจักษ์พยาน นอกจากนี้ยังชี้ช่องให้กกต.เสาะแสวงหาพยานหลักฐานอื่น เช่น บัญชีรับ-จ่ายของพรรคการเมือง ซึ่งจะต้องประกาศให้สาธารณชนรับทราบ และส่งรายงานมายังกกต.ภายใน 90 วันหลังการเลือกตั้ง ซึ่งจะครบกำหนดในวันที่ 22 หรือ 23มิ.ย.นี้ เพื่อพิสูจน์ว่าการได้เงินและการใช้จ่ายเงินของพรรคอนาคตเป็นไปตามที่พ.ร.ป.ว่าด้วยพรรคการเมืองกำหนดไว้หรือไม่  ยืนยันว่าเอกสารที่มายื่นให้กับกกต.ครบถ้วนสมบูรณ์แล้ว”

เมื่อถามว่าใครจะเป็นผู้ชี้ขาดในประเด็นข้อกฎหมายว่าพรรคการเมืองสามารถกู้ยืมเงินได้หรือไม่ นายศรีสุวรรณ กล่าวว่าเมื่อเปรียบเทียบ พ.ร.ป.ว่าด้วยพรรคการเมืองฉบับปี2550 และ 2560 แล้วจะเห็นชัดว่า ฉบับปี 2550 กำหนดไว้ในข้อสุดท้ายว่ารายได้ของพรรคการเมืองจะมาจากรายได้อื่นๆ ซึ่งเป็นการกำหนดแบบปลายเปิด สามารถไปกู้ยืมหรือนำเงินมาจากแหล่งใดก็ได้ แต่ฉบับปี2560 กำหนดไว้ชัดว่าไม่มีคำว่ารายได้อื่นๆ ซึ่งพ.ร.ป.ว่าด้วยพรรคการเมืองเป็นกฎหมายมหาชน เมื่อกฎหมายกำหนดไว้อย่างไรก็ต้องปฏิบัติตามนั้น จะกระทำนอกเหนือจากที่กฎหมายกำหนดไม่ได้ ถ้าทำถือว่ามีความผิด แตกต่างจากกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ซึ่งเป็นกฎหมายเอกชน ซึ่งอะไรที่กฎหมายไม่ได้กำหนดไว้สามารถกระทำได้.