มรดกโลก..ยังต้องโรยรา


   

      ดูเหมือนข่าวไฟไหม้ "ฮัลล์สตัทท์" เมืองสวยริมทะเลสาบที่ได้ชื่อว่าเป็น "ที่สุดในโลก" จนได้รับการยกย่องจากยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก ทำให้บรรดาแฟนคลับที่เคยไปเยือนสถานที่กลางหุบเขาแห่งนี้ ร้องครวญครางเสียดายและเสียใจกับเหตุการณ์อันไม่คาดฝันนี้เป็นอย่างมาก

      ที่นั่น!! ในประเทศออสเตรีย ถือเป็นสถานที่แห่งความฝัน ที่เหล่านักท่องเที่ยวต่างบอกว่าต้องไปเยือนให้ได้สักครั้งในชีวิต เพราะถนนเส้นเล็กๆ ยาวทอดตัวบนทะเลสาบสีน้ำเงินนั้น  มีโบถส์และบ้านหน้าตาน่ารักรายล้อมรอบ ใครมีโอกาสไปจะรู้สึกเหมือนตัวเองหลุดเข้าไปในดินแดนเทพนิยายก็ว่าได้

      ที่น่าทึ่งและน่าสนใจคือ ความงดงามของ "ฮัลล์สตัทท์" นั้นหน้าหนาวก็แบบหนึ่ง ซัมเมอร์และฤดูใบไม้ร่วงก็ติดตาตรึงใจไปคนละอย่าง

      มนุษย์ป้าก็เป็นผู้หลงรักสถานที่แห่งนี้คนหนึ่งเหมือนกัน!!!

      บ้านไม้ซุงเก่าแก่อายุเป็นร้อยๆ ปีถูกไฟไหม้ เมื่อเช้ามืดของวันที่ 30 พ.ย.ที่ผ่านมา มันช่างน่าเสียดายจริงๆ 

      นอกเหนือจากผลกระทบกับการท่องเที่ยวแล้ว ความรู้สึกทางด้านจิตใจของคนในฮัลล์สตัทท์คงมากมายจนอธิบายกันไม่ได้ ถึงแม้เชื่อว่าทางการจะต้องบูรณะฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ให้ดูเหมือนเก่าๆ แต่ความรู้สึกคงจะแตกต่าง

      จำได้ว่า ชาวเมืองนี้หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสกันมาก ต่างพร้อมกันตกแต่งบ้านเรือนให้ดูสดใสสวยงาม ถึงแม้บางบ้านจะไม่ใช่ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก หรือทำบ้านเป็นที่พักก็ตาม แต่เมื่อเมืองของเขาได้รับการบันทึกให้เป็นมรดกโลก ด้วยวัฒนธรรมการดำรงชีวิตที่รักษาความดั้งเดิมของวิถีได้ เขาก็ปลื้มอกปลื้มใจที่จะรักษามันให้สมกับสิ่งที่ได้รับการยกย่อง ไม่ได้มีการแย่งกันเปิดร้านค้าอะไรจนกลืนความเป็นธรรมชาติไปทั้งหมด

      เคยมีคนบอกว่า นักท่องเที่ยวนี่แหละ "ตัวดี" ทำลายความงดงามของฮัลล์สตัทท์

      มนุษย์ป้าอ่านแล้วก็สะท้อนใจ เพราะมันไม่ใช่ก็ใกล้เคียง โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวประเภทไม่สนใจอะไรนอกจากความต้องการของตัวเอง ส่งเสียงกรี๊ดโวยวาย บ้างก็แอบไปเด็ดดอกไม้ของบางบ้าน หรือบางคนโยนเศษขนมปังลงไปในทะเลสาบ เพื่อทดสอบว่าจะมีปลาแหวกว่ายมาให้ถ่ายรูปกันบ้างไหม

      วิถีของชาวบ้านถูกกดดันให้เปลี่ยนไปทีละนิดๆ อาจจะโดยไม่รู้ตัว แต่ถ้าปล่อยไว้สะสมไปเรื่อยๆ มันอาจจะถูกกลืนหมดไปก็ได้ ..ใครจะไปรู้

      ว่าแล้วก็ต้องไปค้นหาภาพสวยๆ ที่เคยชิม ช็อป แชะแถวนั้นมาดูเพื่อรื้อฟื้นความทรงจำอันดีๆ พร้อมกับคิดตามว่า ต่อให้เป็นสิ่งไม่มีชีวิต อย่างตึก โบสถ์ บ้านเรือน ก็ยังมีวันต้องผุพังตามกาลเวลาเลย นับประสาอะไรกับมนุษย์อย่างพวกเรา..จริงไหมคะ???.

                                                              "ป้าเอง"


"ช่อ-พรรณิการ์" นี่.......... ต้องยกให้เธอเป็น "เตียวเสี้ยน" แห่งสำนัก "อนาคตโคตรใหม่" อย่างนั้นเลยจริงๆ "เหว" ว่าลึกแล้ว แต่คิดจากก้อนสมองในหัวกะโหลกที่ทิ่มคอจมลงไปถึงไหล่ ลึกและล้ำกว่ามากนัก!

๒๑ มกรา 'มีใครจะลาบวช?'
ดิ้นกันไปเมื่อรู้ว่า 'ใกล้เมรุ'
ปิยบุตร "ยังเป็นคนอยู่หรือ?"
ประชาธิปัตย์ 'ก่อนศตวรรษ'?
ยำใหญ่ “ใส่ไข่” นายกฯประยุทธ์
'ผีบุญ' แนวทางศึกษา 'ทอน'