ครู...บนดอยสูง


เพิ่มเพื่อน    

 

      ขึ้นชื่อว่า "ครู" ถือเป็นบุคคลผู้ควรแก่เคารพ ด้วยเป็นเสมือนพ่อแม่ "คนที่สอง" ของเด็กๆ ที่จะช่วยปั้นช่วยแต่งให้อนาคตของเขาสดใส เดินไปบนทางที่คาดหวังและเป็นที่ปรารถนา

      ส่วนครูคนไหนควรค่าแก่การบูชา หรือกล่าวขานถึงขั้นเป็น "ไอดอล" ของเด็กๆ หรือไม่อย่างไรนั้น ก็ถือเป็นเรื่องของรายละเอียด ที่ขึ้นอยู่กับปัจจัยแวดล้อมต่างๆ

      ครูที่เสียสละขึ้นไปอยู่บนดอยสูง หรือดั้นด้นไปสอนเด็กในถิ่นทุรกันดารห่างไกลจากชุมชนเมือง ต้องยอมรับว่าเป็นครูที่น่ายกย่อง ไม่ว่าจะสอนเก่งหรือสอนงั้นๆ ก็ตาม เพราะแค่ไปอยู่กับเด็กๆ ไกลปืนเที่ยงแล้วสอนให้พวกเขาอ่านเขียนออกได้ ต้องยกนิ้วว่าเป็นภารกิจที่ไม่ทำด้วยใจ ก็คงจะอยู่ยากค่ะ

      ล่าสุดไปรู้ไปเห็นและสัมผัสด้วยตัวเอง พร้อมคณะ "โรงครัวธรรมศาสตร์อาสา " บนดอยสูงที่บ้านละมุ้งคี ต.แม่ละมุ้ง อ.อุ้มผาง จ.ตาก ห่างจากตัวอำเภอแม่สอดไป 6 ชั่วโมงในการเดินทางด้วยรถยนต์ ปุเลงๆ คดเคี้ยวเลี้ยวลดไต่ไปบนดอยประมาณ 2,438 โค้งเท่านั้นเอง

      มนุษย์ลุงมนุษย์ป้ากว่า 20 ชีวิต ลงจากรถ มีอาการแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับสุขภาพของแต่ละคน แต่ถามว่า ..มาอีกไหม?? ทุกคนโบกมือและว่า ..ขอคิดดูก่อนนะจ๊ะ!!

      แล้วลองมโนกันสิคะว่า "ครูนกยูง" ครูคนเดียวที่ดูแลเด็ก 34 ชีวิตบนดอยปู๊น นางจะสุดยอดขนาดไหน ด้วยระบบการสื่อสารบนนั้นไม่เสถียร และสาธารณูปโภคอย่างไฟฟ้าก็ดับๆ เปิดๆ เรียกว่าเวลาจะติดต่อกับใครที นางต้องขี่มอเตอร์ไซค์ลงจากดอยไปมาไม่ต่ำกว่า 2 ชั่วโมง

      มนุษย์ลุงมนุษย์ป้ากว่า 20 ชีวิต ระดมกันไปที่บ้านแม่ละมุ้งคี เพื่อที่จะไปช่วยหาไฟฟ้าที่เสถียรให้กับคุณครูและเด็กๆ ที่โน่น หลังจากที่ "บอกบุญ" กับกัลยาณมิตรในกรุงเทพมหานครด้วยการริเริ่มโครงการโซลาเซลล์เพื่อการศึกษาของโรงเรียนบ้านแม่ละมุ้งคี  

      คงต้องอนุโมทนา "สาธุ" กับทุกท่านที่ช่วยปันน้ำใจกันคนละเล็กคนละน้อยจนกระทั่งได้งบประมาณ 3 แสนบาท ตามเป้าหมายที่จำเป็นต้องใช้เพื่อให้โครงการนี้สำเร็จ เพื่อแสงสว่างทางปัญญากับเด็กๆ บนดอยสูง

      ครูนกยูงเล่าว่า เด็กที่นั่นส่วนใหญ่เป็นเด็กชนเผ่าค่ะ พูดและฟังภาษาไทยยังไม่ค่อยได้ หากมีไฟฟ้าใช้อย่างเสถียร ครูก็จะสามารถทำสื่อการสอนผ่านการกระจายเสียง ให้เด็กได้ฟังภาษาไทยที่ถูกต้อง โดยไม่รู้สึกเหมือนอยู่ในห้องเรียน และพ่อแม่ของเด็กๆ ก็ได้เรียนรู้ภาษาไทย แผ่นดินที่พวกเขามาอาศัยร่มโพธิ์ร่มไทรโดยปริยายด้วย

      ครูผู้เสียสละ ทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อเด็กๆ โดยไม่เคยต้องไปอวดอ้างใครว่า ให้โอกาส ให้ประชาธิปไตย แต่พวกเขาลงมือทำกันค่ะ 

      มุมเล็กๆ ในผืนแผ่นดินไทย ยังมีความดีงามมากมาย ขอให้รู้จักเลือกเสพ เราจะได้ไม่รู้สึกซึมเศร้า เมื่อเจอใครบางคนอวดอ้างสร้างภาพหาโอกาสแบบฉาบฉวย ..นะคะ.

                                                              "ป้าเอง"


นี่แหละที่ว่า........ "คนทำดี...ฟ้าดินป้อง คุ้มครองเอย" มันเป็นอย่างนี้ พวก "ความหวังใหม่-ธนาธร" กำลังได้ที ฉวยโอกาส ยกเหตุที่เกิด "เทอร์มินอล 21" โคราช ไล่กระทืบกองทัพ

จะเอาให้ 'เผาศาล' กันใช่มั้ย?
จำเลย 'สารภาพ' แต่ดิ้นโชว์
"ออมสิน" ในปริศนา "เสี่ยสั่ง"
เรือสำราญ 'อย่าเป็นม้าอารี'
อย่าหลง 'รบอยู่กับคลื่น'
'โคราช' สะท้อน 'บทบาท สส.'