7ก.พ.63-รศ.หริรักษ์ สูตะบุตร อดีตรองอธิการบดีฝ่ายบริหารบุคคล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว Harirak Sutabutr มีเนื้อหาดังนี้
เห็นข่าวเรื่องที่พรรคอนาคตใหม่ยื่นญัตติต่อสภาผู้แทนราษฎรขอตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อศึกษาหาวิธีป้องกันและต่อต้านการทำรัฐประหาร และเมื่อได้ฟังการอภิปรายบางช่วงของทั้งฝ่ายสนับสนุนและฝ่ายคัดค้านแล้ว มีความรู้สึกว่าหากตั้งกรรมาธิการชุดนี้ขึ้น เกรงว่าจะเป็นการสิ้นเปลืองงบประมาณโดยเปล่าประโยชน์เสียมากกว่า เพราะโจทย์ที่ตั้งผิดตั้งแต่แรก

เจ้าของญัตติคือ อ.ปิยบุตร แสงกนกกุล อภิปรายเสมือนหนึ่งว่าประชาชนไม่เห็นว่าการทำรัฐประหารเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง เห็นเป็นเรื่องปกติธรรมดา จึงต้องการสร้างความคิดใหม่ให้ประชาชน ข้าราชการ ทหาร ไม่ยอมรับและออกมาต่อต้านการทำรัฐประหาร ความเห็นแบบนี้เป็นการดูถูกประชาชนมากไปหรือไม่ ผมกลับเห็นด้วยกับคุณสาธิต วงศ์หนองเตย ที่อภิปรายว่า ในยุคนี้ การทำรัฐประหารจะเกิดขึ้นไม่ได้ หากนักการเมืองไม่สร้างเงื่อนไขที่เป็นข้ออ้างให้มีการทำรัฐประหาร

ผมเชื่อว่าในยุคนี้ ไม่มีทหารหน้าไหนหรอกครับที่จะกล้าทำรัฐประหาร หากไม่มีเงื่อนไขที่สุกงอม ไม่มีใครกล้ายึดอำนาจจากรัฐบาลที่ที่ดี ปราศจากการทุจริต และเป็นที่ยอมรับของประชาชน ดังนั้นจะป้องกันหรือต่อต้านการทำรัฐประหาร จึงไม่ใช่การสร้างความคิดใหม่ให้กับประชาชน แต่ต้องสร้างความคิดใหม่ให้กับนักการเมืองต่างหาก หากมีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญชุดนี้ขึ้น นอกจากจะเป็นที่น่าเสียดายงบประมาณแผ่นดินแล้ว คณะกรรมาธิการชุดนี้อาจถูกพรรคการเมืองที่มีความแค้นเคืองทหารใช้เป็นเครื่องมือเพื่อเอาคืนอีกด้วยก็ได้

สุดท้ายอยากให้ลองไปฟังการอภิปรายของคุณรังสิมันต์ โรม ที่อภิปรายโดยยกตัวอย่างกรณีประเทศเสปน และลองตั้งตำถามว่าคุณรังสิมันต์ใช้กรณีประเทศเสปนเป็นตัวอย่างในการต่อต้านรัฐประหาร ในปีค.ศ. 1981 ว่าต้องการสร้างนัยหรือ implication อะไรหรือไม่ น่าคิดนะครับ