10 ก.พ.63- อัษฎางค์ ยมนาค นักประวัติศาสตร์ ออกบทความผ่านเฟซบุ๊กว่า “มีแต่คนเล่นว่าว ไปวันๆ” ชาติจะพัฒนาได้ยังไง สงสัยจริง?

............................................................................
ในนานาอารยประเทศที่พัฒนาแล้ว พัฒนาทั้งจิตใจ สังคม เศรษฐกิจ เทคโนโลยี และการเมือง

เวลามีการแข่งขันในทางธุรกิจ เวลามีการต่อสู้กันในทางการเมือง เขาสู้กันเอาเป็นเอาตาย

แต่เมื่อรู้ผลแพ้ชนะ เขาจะยอมรับว่าตัวเองเป็นผู้แพ้ หรือผู้ชนะ และจะยุติการต่อสู้ในเกมส์นั้น แล้วค่อยไปต่อสู้กันใหม่ในเกมส์ต่อไป

แต่เมืองไทย ไม่เป็นแบบนั้น ยังคงดึงดันจะเอาชนะให้ได้ ด้วยวิธีต่างๆ สารพัด ทั้งๆ ที่แพ้ไปแล้ว

............................................................................
ที่สำคัญ ในระหว่างการสู้รบ ทางการค้าหรือทางการเมือง แล้ว...

แล้วเกิดเหตุการณ์ร้ายไม่คาดฝัน เช่น ภัยธรรมชาติ โรคระบาด หรือการก่อการร้าย

พวกเขาทั้งหมด ไม่ว่าจะอยู่ฝ่ายใด จะ”หยุดรบ” หยุดการเคลื่อนไหวที่กำลังต่อสู้กันในทันทีทันใด

แล้วหันมาจับมือ เพื่อร่วมกันฝ่าวิกฤตของชาติ ไปด้วยกัน

............................................................................
แต่เมืองไทย ยังคงมีบางคนบางกลุ่ม ทำตัวเป็นหมาบ้า ที่เห่าไม่หยุด

จะกัดก็ไม่กัด เพราะมันไม่กล้ากัด กล้าเห่าอย่างเดียยว

ไม่เคยทำอะไรสร้างสรรค์ ไม่เคยช่วยสังคม ไม่เคยช่วยชาติ ไม่เคยช่วยใคร

“เคยแต่ช่วยตัวเอง”
ชักว่าว ไปวันๆ

............................................................................
สังคมและประเทศชาติ จะพัฒนาไปได้ยังไง ถ้ายังมีคนที่เอียงหูฟังคนแบบนี้เห่าไปเลิก

คนในองค์กรเป็นแบบนี้ ย่อมเป็นกระจกที่สะท้อนไปถึงต้นองค์กรที่พวกเขาสังกัด ว่าเหมือนกันทั้งคนในกระจกและนอกกระจก

เวลามีใครทำผิด สังคมไทยถึงชอบด่าไปถึงพ่อแม่ไง ว่า “พ่อแม่ไม่สั่งสอน” หรือไม่ พ่อแม่ก็สั่งสอนมาแบบผิดๆ

พ่อแม่ในที่นี้ อาจหมายถึงพ่อแม่จริงๆ หรือองค์กรต้นสังกัดที่เป็นเหมือนพ่อแม่ที่ต้องคอย อบรมสั่งสอน ดูแลความประพฤติ

เพราะไม่อย่างนั้น สังคมย่อมเพ่งเล็งไปถึงพ่อแม่ หรือต้นสังกัด แน่นอน.