10 เม.ย.61-   เปลว สีเงิน ชี้ทางออกกับการจัดการกรณีบ้านพักตุลาการดอยสุเทพ ที่ทุกฝ่ายเสียหายน้อยที่สุด 
       ......ภาคประชาสังคมยืนกราน "ต้องรื้อถอนบ้านพักตุลาการ" นั้นออกไป
      ฟังง่าย-ทำง่าย ใช้ ม.๔๔ รื้อทิ้งเลย!
      แต่ฝากให้คิด...นิดเดียว
      ที่สร้าง ก็เงินภาษี หมดไปพันกว่าล้าน
      ถ้ารื้อ ก็ต้องใช้เงินภาษี จะหมดค่ารื้ออีกเป็นร้อยล้าน
      รื้อแล้ว "ปลูกป่า".....
      ทั้งปลูก-ปรับที่-ดูแล กว่าจะโตเป็นป่านับสิบปี ใช้เงินภาษีอีกเป็นพันล้าน
      รวม..."ถ้ารื้อแล้วปลูกป่า" จะเป็น ๑,๐๐๐+๑๐๐+๑,๐๐๐
      แต่ถ้าไม่รื้อ ไม่ให้สร้างเพิ่ม.....
      การปลูกป่า-ดูแล-ฟื้นสู่สภาพป่ามีบ้านซุก เป็นสิบปีเหมือนกัน แบบนี้ ได้ทั้งสภาพป่าคืน ได้ทั้งบ้านแถม
      บ้านนั้น จะใช้ทางใด สุดแต่หารือกัน ยังไงก็มีประโยชน์กว่ารื้อทิ้ง!
      แบบนี้ เซฟเงินได้เป็นพันล้าน!
      ถ้ารื้อสถานเดียว นอกจากที่เสีย+เสีย ยังต้องไปเสียซ้ำ-เสียซ้อน ตั้งงบหาที่ใหม่ ก่อสร้างใหม่อีก
      คิดเสียว่า กรณีนี้เป็น "ต้นแบบ" ปัญหา ต่อไป ไม่ว่าป่าไหน เขาไหน ทั้งชาวบ้าน ทั้งหน่วยราชการ
      อย่าทำกันอย่างนี้อีก!
      คนเชียงใหม่ สุขุมนุ่มลึกในการไตร่ตรองด้วยเหตุและผลอยู่แล้ว
      เมื่อศาลบอก "ยังไงก็ได้ ไม่ขัดข้อง"
      ชนชาวพิทักษ์ดอยสุเทพอันศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย น่าจะผ่อนคลาย ใจเปิด พร้อมหารือในทางออกตาม ๓ หลักการ
      พูดกันตรงๆ ผมเห็นภาพชาวบ้านขึ้นไปบวชต้นไม้บริเวณที่สร้างบ้านพักข้าราชการตุลาการแล้ว
      ก็ไม่อยากให้ข้าราชการตุลาการขึ้นไปอยู่ นอกจาก "อยู่ไม่เป็นสุข" เพราะเสียงแช่งด่าแล้ว
      ที่เห็นวิวสูงๆ ว่าดอยสุเทพเขียวพรืดนั้น สภาพผืนป่าหน้าแล้งจริงๆ มีใบไม้-ต้นไม้แห้ง แซมจำนวนมาก
      เสี่ยง "ไฟป่า" เห็นแล้ว...ขนลุก!
      นอกจากไฟแล้ว ที่ลาดเชิงดอยตั้ง ๓๐-๔๐ องศาอย่างนั้น หน้าฝน ตกซ้ำๆ ซักสัปดาห์
      "น้ำป่าหลาก" พรวดเดียว จะเหมือนขวานถากเลยท่าน!
      ถือซะว่า องค์ครูบาศรีวิชัย และองค์อินทร์ผู้เฝ้ารักษาดอยสุเทพ หวังดี ไม่อยากให้ต้องพบวิบัติภัย  จึงมีเหตุให้ "เป็นไปเช่นนั้น"