เพิ่งมาได้ยินได้ฟังประโยค.. สงกรานต์ 7 วันอันตราย...มาก็แค่ 20 ปีนี้แหละ!!!
    ตอนมนุษย์ป้าเป็นวัยรุ่น ไม่เคยมีหรอกนะ ไอ้นับถอยหลัง 7 วัน 6   วันหรือ 4 วันอันตราย แล้วก็ขึ้นตัวเลขว่า มีคนเจ็บ-คนตายไปเท่าไร หรือจดสถิติเปรียบเทียบว่า ปีนี้จะตายน้อยหรือมากกว่าปีที่แล้ว
    ??!!??? มันชอบกลทีเดียว เพราะมาถึงตอนนี้ ประโยคนี้กลายเป็นเรื่องปกติที่จะมาคู่กับเทศกาลวันสงกรานต์เลยทีเดียว   
    มันไม่ใช่คำอวยชัยให้พรเลย อาจจะรู้สึกเป็นการแช่งชักหักกระดูกด้วยซ้ำ ถึงแม้เหมือนความพยายามส่งเสียงเตือน หรือเป็นการเขียนเสือให้วัวกลัว ตลอดจนทำทั้งหมดด้วยความปรารถนาดีที่ไม่อยากให้เห็นการเสียชีวิตหรือบาดเจ็บก็ตาม 
    ไม่มีใครอยากกลับไปไม่ถึงบ้าน 
    ไม่มีใครอยากกลายเป็นคนพิการ 
    มีแต่คนอยากสนุกสนาน อยากฉลอง อยากเฮฮาปาร์ตี้ในเทศกาลปีใหม่ไทยนี้ 
    แต่ความอยากมักจะทำให้เกิดความคึกคะนอง และขาดสติไปชั่วครั้งคราวชั่วคราวได้ ฉะนั้น การเรียนรู้จากประสบการณ์ข่าวในอดีต ว่าด้วยประเด็นปัญหาที่สร้างความหายนะให้เกิดในเทศกาลสงกรานต์นั้น ถือเป็นเป็นสิ่งที่ไม่ควรมองข้ามนะคะ 
    อย่าคิดว่า ปล่อยไปตามดวง อะไรจะเกิดมันต้องเกิด 
    ลองคิดใหม่นะคะว่า เรามากำหนดเส้นทางเดินของเราในเทศกาลสงกรานต์ ทำอย่างไรที่จะสนุกสนานได้โดยไม่ทำให้ตัวเองและผู้อื่นเดือดร้อน นั่นง่ายๆ เลย ด้วยการเริ่มต้นที่ตัวเราเอง 
    เล่นน้ำสงกรานต์แบบพอเหมาะพอควร 
    ขับรถอย่าประมาท 
    การดื่มสุรากับการเล่นน้ำสงกรานต์ ว่ากันตามตรง เรียกว่าเพิ่มความครึกครื้นได้ดีทีเดียว แต่จากวันนี้ถามตัวเองหน่อยเป็นไรว่า ดื่มแล้วขับจะกลับถึงบ้านไหม หรือดื่มมากเกินไปสงกรานต์น้ำจะกลายเป็นสงกรานต์เลือดไหม 
    ...แน่นอน ก็รู้กันอยู่แล้วว่า แอลกอฮอล์ส่งผลต่อการสั่งงานในสมองได้ หากคิดว่าไม่เป็นไรดื่มนิดเดียว และมีคนคิดแบบนี้สัก 5 ล้านคนในเทศกาลสงกรานต์ หรืออีก 2 ล้านคนเป็นคนต่างจังหวัดที่จะขับรถออกจากเมืองหลวงกลับไปเยี่ยมบ้าน เขาก็จิบไป ขับไป หรือดื่มพอหอมปากหอมคอแบบเดียวกันหมด ...อะไรจะเกิดขึ้น??? หากเทียบกับการไม่ดื่มเลย จะทำให้มีสติสัมปชัญญะมากกว่าคนดื่มหรือเปล่า
    คำตอบก็รู้อยู่แก่ใจ แล้วทำไมจะไม่เปลี่ยนสงกรานต์อันตราย ให้เป็นสงกรานต์เบิกบานสดใสด้วยตัวของเราเองล่ะ พ่อหนุ่มเอ๊ย!!.
                                        "ป้าเอง"