ในการทำงานนอกเหนือจากการดำเนินการเพื่อให้ตัวงานมีผลสัมฤทธิ์แล้ว สิ่งสำคัญที่จะขาดไม่ได้นั้นคือการตรงต่อเวลา ซึ่งถือว่าเป็นระเบียบขั้นพื้นฐานที่ควรพึงมี ยิ่งบุคคลที่มีภาระหน้าที่สำคัญระดับประเทศแล้ว ยิ่งต้องตระหนักในเรื่องนี้ แต่จริงๆ แล้วก็เคยมีคนใหญ่คนโตระดับประเทศที่ไม่ตรงเวลา 
    ยกตัวอย่างกรณี พล.ต.ท.สุรเชษฐ์ หักพาล หรือโจ๊ก หวานเจี๊ยบ ที่ครั้งที่เคยนัดแถลงข่าว โดยมีเวลานัดที่ชัดเจน แต่เจ้าตัวถึงที่แถลงจริงๆ ใช้เวลาอย่างต่ำ 2 ชม. ซึ่งเคยมีกรณีที่ไปทานข้าวข้างนอก แล้วปล่อยให้ผู้สื่อข่าวรอแถลงข่าวก็มี 
    หรือกรณี รมว.สาธารณสุข เสี่ยหนู อนุทิน ชาญวีรกูล ที่แต่ก่อนก็เคยมาสายอยู่บ่อยครั้งในการแถลงข่าว แต่อันนี้เข้าใจได้ เพราะอาจจะติดภารกิจ หรือพี่ศรีสุวรรณ จรรยา นักร้องเรียนชื่อดัง ที่แต่ก่อนเมื่อมีเวลานัดยื่นหนังสือต่อหน่วยงานใด ผู้สื่อข่าวก็ต้องเผื่อเวลาเอาไว้ครึ่ง ชม. โดยเป็นที่รู้กัน แต่ภายหลังเจ้าตัวได้ปรับปรุงตัวให้มาตรงต่อเวลา
     อย่างไรก็ตาม ในครั้งนี้เราจะมาพูดถึงควันหลงในงานถ่ายรูปคณะรัฐมนตรีลุงตู่ 2/2 เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา โดยวันนั้นผู้ที่มาเป็นคนแรกๆ คือระดับเสนาธิการของรัฐบาลบิ๊กป้อม พล.อ.ประวิตร  วงษ์สุวรรณ และไม่นานนัก เบอร์หนึ่งของรัฐบาลนั้นคือนายกฯ ก็ตามมา
    ในอีกไม่กี่นาทีต่อมา ซึ่งในช่วงนั้นก็ไม่สามารถถ่ายรูปได้ทันทีเนื่องจากคนยังไม่ครบ โดยตัวแทนเพื่อนในพรรคต่างๆ ทั้งประชาธิปัตย์ ภูมิใจไทย และพลังประชารัฐ ต่างรีบตามตัว เพราะซีเนียร์แต่ละคนมากันครบแล้ว เมื่อมาไม่ครบสักทีลุงตู่ก็เดินไปมาท่าทางเหมือนครูฝ่ายปกครองจับนักเรียนมาสาย ซึ่งไม่นานหลังจากนั้น หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ ก็มาถึง ลงจากรถเดินมานั่งที่ของตัวเองด้วยความขวยเขิน 
    เมื่อนั่งแล้วทำมือประสานกันไว้ที่ตัก เท้าชิด ยิ้มอ่อนๆ ทำตัวเล็กๆ แต่ถึงแม้จะมาทีหลัง แต่ยอมรับเลยว่าเป็นคนที่เนี้ยบพอสมควร
    หน้าไม่มัน ผมเผ้าเรียบร้อย เสื้อไม่มีตึงไม่มีรอยยับ และที่สำคัญไม่ใช่คนที่มาช้าที่สุด เพราะพรรคที่มาช้าคือพรรคพลังประชารัฐ สันติ พร้อมพัฒน์ 
วอชเชอร์