23 ต.ค.63- รศ.หริรักษ์ สูตะบุตร อดีตรองอธิการบดีฝ่ายบริหารบุคคล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว Harirak Sutabutr ระบุว่า เมื่อผมเห็นข่าวว่า มีอาจารย์ 1,118 คน เข้าชื่อจี้ให้นายกรัฐมนตรีลาออก และยื่นข้อเรียกร้อง 3 ข้อต่อรัฐบาล หากรัฐบาลไม่ตอบสนอง จะนัดหยุดสอนทั่วประเทศ ผมคิดอยู่นานว่าผมควรจะแสดงความเห็นต่อการเคลื่อนไหวของอาจารย์กลุ่มนี้ หรือไม่

วันนี้ได้ข่าวอีกว่า มีอาจารย์อีกท่านหนึ่ง ประกาศจะหยุดไปสอนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง จนกว่ามหาวิทยาลัยจะเลิกรับใช้อำนาจนิยม หรืออำนาจเผด็จการ เพียงเพราะมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ออกแถลงการณ์แสดงความเสียใจที่มีการชุมนุมของนักศึกษา และมีนักศึกษาบางคนไปฉีกพระบรมฉายาลักษณ์ และระบุว่าเป็นเรื่องไม่สมควร และไม่ควรจะเกิดขึ้น

การแสดงออกของอาจารย์ท่านนี้ ย่อมมีนัยยะประการใดประการหนึ่งใน 2 ประการ ประการแรก ไม่เห็นด้วยว่าการฉีกรูปพระบรมฉายาลักษณ์ เป็นการไม่สมควร ประการที่ 2 อาจารย์ท่านนี้ไม่ทราบเลยว่ามีการกระทำดังกล่าว นึกว่ามีแต่การชุมนุมอย่างเดียว

เห็น 2 กรณีนี้แล้วจึงอดที่จะแสดงความเห็นไม่ได้

ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า รายชื่อ 1,118 รายชื่อนั้นไม่ใช่อาจารย์ทั้งหมด มีทั้งอาจารย์ นักวิชาการอิสระ เจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัย ฯลฯ

หน้าที่ของอาจารย์มหาวิทยาลัยก็คือ หน้าที่การสอน ทำวิจัย เขียนตำราและบทความทางวิชาการ แต่หน้าที่หลักที่จะไม่ทำไม่ได้ก็คือหน้าที่สอน

เป็นเรื่องไม่สมควรอย่างยิ่ง หากอาจารย์จะเอาเรื่องการเมืองนอกมหาวิทยาลัยมาปะปนกับหน้าที่และความรับผิดชอบหลักของตัวเองภายในมหาวิทยาลัย

การจะออกไปยุ่งเกี่ยวกับกิจกรรมทางการเมืองนอกมหาวิทยาลัย อาจารย์จะต้องทำหน้าที่ของตัวเองในมหาวิทยาลัยให้สมบูรณ์ก่อน

สำหรับอาชีพอาจารย์ สิ่งสุดท้ายที่จะนำมาเป็นเครื่องต่อรองเรื่องใดก็ตาม คือการประกาศหยุดสอน เพราะนั่นเป็นการกระทำที่ขัดกับหลักจรรยาบรรณของอาจารย์โดยตรง

หากจะประท้วงรัฐบาลด้วยการหยุดสอนจริงๆ มีอยู่ 2 วิธีที่จะทำให้การหยุดสอนมีความชอบธรรมได้

หนึ่งคือ ประกาศหยุดรับเงินเดือนไปด้วยพร้อมกัน หรือ

สองคือ เปลี่ยนอาชีพไปทำอย่างอื่นไปเลย

เช่นนี้ จะไม่มีใครว่าอะไรท่านได้อย่างแน่นอน.