10 ก.พ. 64 - โตโต้ ปิยรัฐ จงเทพ หัวหน้ากลุ่มการ์ดวีโว่ แนวร่วมกลุ่มที่เรียกตัวเองว่า "ราษฎร" ได้โพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊ก ดังนี้

วันนี้อาจเป็นเขา วันหน้าอาจเป็นเรา ถ้าทุกคนยอมจำนน และหยุดนิ่งกับความอยุติธรรม

ปฏิวัติ สาหร่ายแย้ม  หรือ หมอลำแบงค์ คือหนึ่งในสี่ของผู้ต้องหา ตามคำกล่าวหาผิด ม.112 ที่ศาลไม่ให้ประกันตัวเขาเมื่อวานนี้ พร้อม แพนกวิ้น อานนท์ และ สมยศ 

แบงค์ เคยถูกตัดสินให้เข้าเรือนจำ เป็นเวลากว่า 2 ปีครึ่งที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพ ขณะที่เขายังเป็น นศ. ปีสุดท้ายที่ ม.ขอนแก่น  เพียงเพราะเขาเป็นหนึ่งในนักแสดงละครเวที เรื่อง เจ้าสาวหมาป่า 

ผมจำได้ว่าเขาถูกจับที่ ขอนแก่นเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2557  และถูกส่งตัวมาที่ สน.ชนะสงคราม เจ้าของพื้นที่  ตอนนั้นมีผมและเพื่อนสนิทของผมไม่กี่คนขอเข้าเยี่ยม แบงค์ และให้การช่วยเหลือเบื้องต้น 

สภาวะที่อยู่ภายใต้กฎอัยการศึก ของคณะรัฐประหาร คสช และคำสั่งเด็ดขาดให้จัดการพวกหมิ่นสถาบันในเวลานั้นค่อนข้างเข้มงวด  ผมจึงอาสาอยู่เป็นเพื่อนแบงค์ แม้แต่ตอนที่เขาจับแบงค์ยัดรถห้องขังเก่าๆโทรมๆ เหมือนคอกสุนัข

เขาถูกตัดสินจำคุก สองปีกว่า โดยไม่รอลงอาญา และนั้นเป็นผลให้เขาต้องหยุดการเรียน และเข้าไปยังเรือนจำตามคำตัดสินโทษ

วันที่เขาได้รับอิสรภาพ เขาตั้งใจจะไปเรียนต่อให้จบและจะเดินทางไปอยู่กับคุณแม่ของเขาที่ประเทศอังกฤษ แต่แล้วชะตาก็พาเขาหักเหอีกครั้ง 

หลังจากเขาเรียนจบไม่นาน และกำลังเตรียมทำเรื่องไปอังกฤษ ทางรัฐบาลอังกฤษไม่ยอมอนุมัติวีซ่าให้เขา เพียงเพราะตรวจสอบประวัติพบว่าเขาเคยต้องโทษคดีอาญา (ม.112) ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมเองก็ไม่เข้าใจ ทั้งๆที่แม่ของเขารอเขาอยู่ที่อังกฤษ และเธอก็มีสัญชาติอังกฤษ มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง

ไม่นานแม่ของแบงค์ ก็ป่วยด้วยโรคร้าย และจากแบงค์ไปในเวลาไม่กี่เดือน 

แบงค์ตกอยู่ในห้วงเหมือนโลกใบนี้แตกสลายไปต่อหน้าของเขา  เขาฝากน้องชายคนเดียวของเขาให้ผมช่วยดูแล ผมไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อไป ในช่วงนั้นผมติดตามข่าวของเขาห่างๆก็ทราบเพียงว่าเขาไม่เหมือนเดิมในเรื่องของการควบคุมอารมณ์ บางเวลาก็ร้องไห้ หรือนั่งนิ่งๆ และบางเวลาก็ด่าทุกคนที่เข้าหาหรือไม่ได้ดั่งใจ ..คนอื่นอาจจะไม่เข้าใจเขา แต่ผมเข้าใจเขานะ และอยากให้ทุกคนเข้าใจเขาด้วย

และแล้ววันนี้ แบงค์ ก็ต้องวนกลับมาพบเจอกับ ม.112 อีกครั้ง เขาเข้าเรือนจำล่าสุดพร้อมแกนนำคณะราษฎรเมื่อ ปลายปีที่ผ่านมา และต้องเข้าไปอีกครั้งในวันวาน สรุปแล้วเข้าต้องเข้าๆออกๆคุกถึง 3 ครั้ง และทุกครั้งที่ออกมาเขาจะสูญเสียของรักบางสิ่งบางอย่างไป 

หากผู้มีอำนาจเห็นว่านี้คือสิ่งที่ดีแล้ว ถูกต้องแล้ว ก็จงใช้บรรทัดฐานนี้กับทุกๆคน ใช้ให้เต็มที่ และอย่าลดละ ความตั้งใจนั้น ขอให้มีความสุขกับการกระทำเยี่ยงอมนุษย์ สักวันประชาชนจะพิพากษาพวกคุณทุกตัวตน แม้ตายก็จะขุดเอากระดูกมานั่งบันลังก์ศาลประชาชน