4 มี.ค. 64 - ดร.สุวินัย ภรณวลัย ประธานยุทธศาสตร์วิชาการ สถาบันทิศทางไทย อดีตอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ดังนี้

จุดจบของการโอ้อวดตัวตนในยุค Dataism : เคสของแอมมี่กับลูกไม้ 

ขณะนี้โลกเข้าสู่ยุค Dataism อย่างชัดเจนแล้ว ใครไม่เข้าใจลักษณะเฉพาะของยุค  Dataism ที่แตกต่างจากยุค Capitalism (ยุคทุนนิยม) ค่อนข้างมาก  โดยเฉพาะในเรื่อง "ความบิดเบี้ยวในการรับรู้ผิดๆของตัวตน"  ... คนผู้นั้นมีโอกาสเข้ารกเข้าพง หมดอนาคต กลายเป็นสวะทางประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน

ขณะที่ในยุคทุนนิยม  ลักษณะพิเศษของมันคือการทำให้ทุกอย่างกลายเป็น "สินค้า"  ไม่ว่าเรือนร่าง ความรัก sex ฯลฯ ล้วนกลายเป็น "สินค้า"หมด  ... นี่คือการลดทอนความเป็นมนุษย์ (alienation)ของยุคทุนนิยม

แต่ในยุคอรุณรุ่งของข้อมูลนิยม ( rise of dataism) อย่างยุคปัจจุบัน  นอกจากกระบวนการทำให้ทุกอย่างกลายเป็นสินค้ายังคงดำรงอยู่อย่างเข้มข้นแล้ว

พัฒนาการของเทคโนโลยีสื่อสารโดยเฉพาสมาร์ทโฟนและแพลทฟอร์มโซเชียลมีเดียทุกชนิด  ยังทำให้ "การโอ้อวดตัวตน"(self expression) กลายเป็นทางลัดที่สุดในการโด่งดังชั่วข้ามคืนและสร้างความร่ำรวยอย่างรวดเร็ว โดยไม่ต้องผ่านเอเย่นต์หรือคนกลางใดๆเหมือนในยุคทุนนิยม

แต่กระบวนการ "โอ้อวดตัวตน"ของคนรุ่นใหม่ มันเป็นดาบสองคม

โดยเฉพาะเมื่อเป็นการเคลื่อนไหวทางการเมืองแบบสุดโต่ง  เพราะมันจะเกิดกระบวนการ "บิดเบี้ยวในการรับรู้ผิดๆของตัวตน" โดยไม่รู้ตัว  เพราะเจ้าตัวเริ่มพร่ามัวในการรับรู้ จนไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่าง "ความเป็นจริงในโลกโซเชียล" กับ "ความเป็นจริงในโลกจริง"  ... ที่เจ็บจริง และติดคุกจริงได้

เคสของลูกไม้ ญาณิศา คือตัวอย่างอันเป็นรูปธรรมล่าสุดเท่านั้นว่า

คนรุ่นใหม่จำนวนไม่น้อยไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่าง "ความเป็นจริงในโลกโซเชียล" กับ "ความเป็นจริงในโลกจริง" ...ที่เจ็บจริง และติดคุกจริงได้  ... เคสก่อนหน้าลูกไม้ ญาณิศา ก็คือ เคสของน้องมายด์ 

จะว่าไปแล้วยังมีเคสแบบนี้อีกเป็นจำนวนมาก  เพราะรับผลกระทบเชิงลบเต็มๆแบบไม่รู้ทันจากยุค Dataism นั่นเอง

ส่วนผู้ใหญ่ที่มีวุฒิภาวะทางอารมณ์และความคิด ย่อมรับมือกับเรื่องแบบนี้ได้ดีกว่าคนรุ่นใหม่ เพราะสามารถยืนอยู่กับความเป็นจริงในโลกจริงได้ อ่านต้นฉบับ