1 เม.ย.64 - เฟซบุ๊ก น.ส.ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล หรือ รุ้ง ผู้ต้องขังคดี 112 โพสต์ข้อความว่า เมื่อคืนนอนพลิกตัวไปมา ปวดขานิดหน่อย ในหัวเราคิดถึงคนเดียวเลย คือ น้องผู้หญิง ม.1 ที่ส่งจดหมายและการ์ดเฮอร์ไมโอนี่มาให้ และได้อ่านในห้องพิจารณาคดี ที่ศาลอาญาเมื่อวันจันทร์ ขอเรียกน้องว่าน้องม่วง

ถึงน้องม่วง อยากให้น้องรู้ว่าจดหมายของน้องมันมีค่ามากๆสำหรับเรา เราอ่านแล้วนะ เราดีใจมากๆ ที่น้องส่งมาให้เรา มันเติมพลังให้เรามากๆ มากจริงๆ ทำให้เราคิดถึงน้อง ป.6 ที่เคยมาหาเราที่วันชุมนุมห้าแยกลาดพร้าว น้องมากอดเรา ร้องไห้ บอกไม่อยากให้พี่รุ้งเป็นอะไร ไม่อยากให้กลับเข้าคุกอีก เราเคยเกี่ยวก้อยสัญญา แต่เราทำตามสัญญาไม่ได้ เรารู้ว่าน้องพยายามมาเจอเราที่ศาลอาญาเมื่อวันที่ 15 มีนาคมที่ผ่านมา แต่ต้องคลาดกัน

ตอนที่เรารู้สึกชั่วครู่กับความเหนื่อย จดหมายน้องม่วงเป็นภาพที่ปรากฎขึ้นให้เรามีพลังใจ เราแพ้เด็กๆ ขอบคุณเด็กๆน้องๆจากหัวใจ

พี่รุ้ง ปนัสยา

ข้อความจากทัณฑสถานหญิงกลาง

31 มีนาคม 2564

(โพสต์โดยพี่สาวน้องรุ้ง)