ผู้ร่วมก่อตั้งอนาคตใหม่อธิบายชัดๆ ถึง 'ปิยบุตร' ที่รู้จัก

จ.เจตน์ผู้ร่วมก่อตั้งอนาคตใหม่เปิดความรู้สึกเกี่ยวกับ 'ปิยบุตร' ยัน 13 ปีต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย เลยคำว่ามือพายไปไกลแล้ว ระบุเมื่อเมื่อทิศทางเริ่มเป๋ จึงออกมาพูดดังๆ ในที่สาธารณะดีกว่าปิดห้องคุยกัน

22 ก.พ.2566 - นายภูวกร ศรีเนียน หรือ จ.เจตน์ หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคอนาคตใหม่ (อนค.) และอดีตผู้สมัคร ส.ส.เขต 1 จ.พะเยา โพสต์เฟซบุ๊กถึงกรณีความขัดแย้งระหว่างนายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ส.ส.บัญชีรายชื่อ และหัวหน้าพรรคก้าวไกล กับนายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้าในหัวข้อ “อ.ปิยบุตร ที่ผมรู้จัก” ระบุว่า “มือไม่พาย เอาเท้าราน้ำ“ ช่วงปี 53 หลัง ทหารสลายการชุมนุมเสื้อแดง กระแสสังคมคนกรุงที่มีความรู้ ทันสมัยส่วนใหญ่เหยียบย่ำซ้ำเติมผู้ชุมนุม มีกลุ่มอาจารย์จำนวนหนึ่งออกมายืนยันความถูกต้อง ออกมายืนยัน สิ่งที่ควรจะเป็นไปอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง หนึ่งในนั้น มีอาจารย์กฎหมายชื่อ ปิยบุตร นี่คือครั้งแรกในชีวิตที่ผมรู้จักเค้า

“มือไม่พาย เอาเท้าราน้ำ“ ช่วงก่อนน้ำท่วมปี 54 กลุ่ม อาจารย์เหล่านั้นใช้ชื่อว่านิติราษฎร์ออกมาพูดดังๆ ในสังคมล้างพิษรัฐประหาร 49 จนเป็นความหวังของคนในสังคม ที่แสวงหาหลักการประชาธิปไตยอย่างจริงจัง
เป็นการจุดคบเพลิงความคิด ที่มีพลัง แน่นอนหนึ่งในนั้นมีอาจารย์ป๊อกรวมอยู่ด้วย

“มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ “ กฎหมาย มาตรา 112 เริ่มถูกพูดถึงในยุคที่วัยรุ่นยังไม่ตื่นตัวทางการเมือง ความเสี่ยงต่างๆ ในการอธิบายเรื่องนี้ต่อสังคม แน่นอนมีน้อยคนที่ จะกล้าหาญหนึ่งในนั่น มีอาจารย์ป๊อกรวมอยู่ด้วย

“มือไม่พาย เอาเท้าราน้ำ“ ช่วงก่อตั้งอนาคตใหม่ต้นปี 61 หลายคนต้องตัดสินใจ เปลี่ยนชะตาชีวิตตัวเอง ในวันที่ไม่มีใครรู้ว่า การตั้งพรรคการเมืองแนวใหม่จะประสบผลอย่างไร แต่มีอาจารย์กฎหมายท่านหนึ่ง ต้องเลือกเสียเส้นทางวิชาการที่เดินมายาวนานเพื่อเป็นกำลังสำคัญในการสร้างสิ่งนี้ นั่นคือ อาจารย์ป๊อก

ผมกับอาจารย์ปิยบุตรเจอกัน ไม่บ่อยคุยกันนานๆ ไม่มาก (เจอคุณพ่อบ้างที่อิมพีเรียล ) แต่รู้สึกเชื่อมั่นและนับถือเสมอมา ผมู้สึกว่าสิ่งที่ อ.ป๊อกแสดงออกและทำมา 13 ปีสำหรับการต่อสู้ด้านประชาธิปไตย เลยคำว่า “มือพาย“ ไปไกลมากเรียกว่า “ลากจูง“ ยังไม่พอเลย

ถ้าวันหนึ่ง ขบวนที่ อ.ป๊อกเคยเป็นกลุ่มนำลากจูงให้คนจำนวนไม่น้อยได้นั่งโดยสารได้อะไรมากมายจากการนั่งบนนั้น เริ่มมีทิศทางไปที่น่ากังวล อดีตมือลากจูงย่อมเป็นห่วง ย่อมรู้สึกหวั่นใจ การออกมาพูดดังๆ ในที่สาธารณะอย่างมีหลักการ เพื่อให้สังคมได้คิดไปพร้อมๆกัน ย่อมดีกว่า ปิดห้องคุยกันแค่ไม่กี่คน

ใครไม่เข้าใจ แต่ผมเข้าใจ อ.ปิยบุตรเสมอ ด้วยความนับถือ