ดร.สามสี แพร่บทความ 'นักการเมือง VS รัฐบุรุษ'

ถ้าเงินและสัญชาตญาณความเป็นเดรัจฉาน มันครอบงำจิตใจของนักการเมือง (ทั้งเก่าทั้งใหม่) มากขึ้นๆ ทุกๆ วัน ในขณะที่ #คุณธรรมและผลประโยชน์ของชาติและประชาชนถูกลดความสำคัญลงไปทุกวันทุกวัน ปากกับใจของนักการเมืองไม่เคยตรงกันมากขึ้นๆ ทุกวันๆ มีความเป็นคนหน้าด้านไม่มีหิริโอตตัปปะ มากขึ้นทุกวันๆ แล้วเราจะ #มีประชาธิปไตยไว้เพื่อประโยชน์อันใด

10 ธ.ค.2564 - ดร. ไตรรงค์ สุวรรณคีรี อดีตรองนายกรัฐมนตรี เผยแพร่บทความเรื่อง #นักการเมือง VS #รัฐบุรุษ ในเฟซบุ๊ก โดยมีเนื้อหาดังนี้

ระหว่างการหาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐฯ ครั้งที่ 56 ในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) (ผมอยู่ในสหรัฐฯ เพื่อสังเกตการณ์) เป็นการแข่งขันกันระหว่าง จอห์น #แม็คเคน จากพรรครีพับลิกัน Republican และบารัค #โอบาม่า จากพรรคเดโมแครต (Democrats) ฝ่าย Republicans งัดกลยุทธ์สกปรกทุกอย่างมาต่อสู้ สมาชิกพรรคบางคนถึงกับเขียนป้ายชูต้อนรับ แม็คเคน (#Mccain) เพื่อประณามใส่ร้ายโอบาม่า (#Obama) ด้วยข้อความอันเป็นเท็จต่างๆ นานา เช่น “โอบาม่าเป็นนิโกรที่ไม่ใช่คนอเมริกัน”, “โอบาม่าไม่ได้เกิดในสหรัฐฯ” (ซึ่งข้อเท็จจริงเขาเกิดที่ฮาวายหลังจากฮาวายถูกผนวกเป็นรัฐที่ 50 ได้ 2 ปีแล้ว), “โอบาม่ามีพ่อเป็นนิโกรจากประเทศเคนย่าไม่มีวันรักชาติสหรัฐฯ จริงๆ” เป็นต้น แต่แทนที่แม็คเคนจะเป็นปลื้มเออออห่อหมกที่สมาชิกพรรคฯ ช่วยกันใส่ร้ายทำลายภาพพจน์ของโอบาม่า แม็คเคนกลับปราศรัยตำหนิคนที่เขียนป้ายหาเสียงสกปรกเช่นนั้น (เหมือนในเมืองไทยเมื่อ 2 - 3 เดือนที่ผ่านมา เราเคยเห็นป้ายจากกลุ่มการเมืองกลุ่มหนึ่งมีป้ายเขียนว่า “ไพร่เป็นผู้สร้างประวัติศาสตร์มิใช่มหาราชองศ์ใดๆ”) แม็คเคนยืนยันหนักแน่นว่าคู่แข่งของเขาคือโอบาม่านั้นเป็นคนอเมริกัน 100% เป็นคนดีมีความรักชาติไม่แพ้นักรักชาติคนอื่นๆ เลย การที่คนอเมริกันจะตัดสินใจเลือกใครจึงควรใช้เหตุผลอย่างอื่นไม่ใช่ใช้เหตุผลแบบใส่ร้ายป้ายสี บิดเบือน กล่าวหากันในเรื่องที่ไม่เป็นความจริง เขารับไม่ได้กับการกระทำเช่นนั้นเพราะไม่เป็นประโยชน์ใดๆ ต่ออนาคตของระบอบประชาธิปไตยและประเทศชาติ

เมื่อการเลือกตั้งผ่านไป (เลือกกันวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551) แม็คเคนพ่ายแพ้ต่อโอบาม่า สิ่งแรกที่แม็คเคนทำก็คือการยกหูโทรศัพท์ถึงโอบาม่าเพื่อแสดงความยินดีและปวารณาตนเองว่าจะช่วยโอบาม่าในทุกๆ เรื่อง เพื่อให้โอบาม่าสามารถบริหารประเทศให้มีความสำเร็จในทุกๆ ด้าน (ซึ่งนายทรัมป์ (Trump) ไม่เคยมีความประพฤติเช่นนี้เลย)

นี่คือความเป็น #รัฐบุรุษ ของแม็คเคนที่คนอเมริกันยังพูดถึง ยังให้ความเคารพนับถือ พูดถึงแต่ในทางที่ดีเกี่ยวกับตัวเขาจนถึงปัจจุบัน แม้ว่าเขาจะตายไปนานแล้ว (ตายเมื่อ 25 สิงหาคม 2561) #ผมเองก็นับถือเขามาก แม้จะไม่เคยพบกัน และแม้ผมก็ไม่ค่อยชอบพฤติกรรมและนโยบายของนักการเมืองจากพรรค Republican ในหลายๆ คน และในหลายๆ เรื่อง ก็ตาม

จอห์น แม็คเคน (John Mccain) เป็นวุฒิสมาชิกจากรัฐแอริโซนา (Arizona) ติดต่อกันถึง 6 สมัย เป็นเวลาถึง 30 ปี เป็นวุฒิสมาชิกที่ทุกคนในวุฒิสภาให้ความเคารพ แม้ครั้งสุดท้ายเมื่อเขาฟื้นไข้จากการผ่าตัดออกจากโรงพยาบาลเดินเข้าห้องประชุมของวุฒิสภา สมาชิกวุฒิสภาทุกคนจากทุกพรรค (2 พรรค) ต่างลุกขึ้นยืนปรบมือแสดงความเคารพโดยพร้อมเพรียงกัน (ฝรั่งเรียกว่า Standing Ovation)

ทำไม? ก็เพราะความเป็นรัฐบุรุษของเขา เขามิได้เป็นแค่นักการเมืองที่ #เล่นการเมืองเพื่อการเมือง เขามิใช่นักการเมืองที่ #เห็นประโยชน์ของตนเอง และพรรคพวกลิ่วล้ออยู่เหนือผลประโยชน์ของประชาชนและอนาคตของประเทศชาติเป็นคนที่ #ซื่อสัตย์ทั้งต่อตนเองและต่อประเทศชาติ ทั้งในที่ลับและในที่แจ้ง แถมยังมีประวัติเป็นวีรบุรุษได้เหรียญกล้าหาญจากการรบในเวียดนามที่เขาเคยถูกยิงบาดเจ็บเกือบตายและถูกจับไปเป็นเชลยได้รับความบอบช้ำสาหัสจากการถูกทรมาน (คนที่มีประวัติดีและความประพฤติดีเสมอต้นเสมอปลายเช่นนี้จะหายากมากในรัฐสภาของสหรัฐ)

เมื่อใดมีปัญหาขัดแย้งเพราะมีการเล่นการเมืองกันมากเกินไปในวุฒิสภา เช่นบางครั้ง แม้ร่างกฎหมายนั้นจะดีเป็นประโยชน์ต่อประชาชนแต่ถ้าเป็นร่างกฎหมายที่เสนอโดยพรรคเดโมแครต Democrats พวก Republicans วุฒิสมาชิก ก็จะพยายามคว่ำบาตร เพราะกลัวว่าพรรค Democrats จะได้คะแนนเสียงตรงกันข้ามถ้าเป็นร่างกฎหมายเสนอโดยพรรค Republicans วุฒิสมาชิกของพรรค Democrats ก็จะพยายามขัดขวางเช่นเดียวกัน ระหว่างที่มีความขัดแย้งรุนแรงนั้น เมื่อใดที่แม็คเคนลุกขึ้นพูดในวุฒิสภา เขาจะเน้นและสอนทุกคนว่า #อย่าเล่นการเมืองกันมากจนลืมคิดถึงประชาชนและอนาคตของประเทศชาติ ถ้าร่างกฎหมายนั้นสามารถทำประโยชน์ให้แก่ประชาชนและประเทศชาติได้ดีกว่าเดิม ควรที่ทุกคนจะให้การสนับสนุน อย่าเล่นการเมืองกันแค่เพื่อ #ความสะใจบนความเสียหายของประเทศ ร่างกฎหมายที่มีความขัดแย้งกันดังกล่าวก็จะสามารถผ่านความเห็นชอบของวุฒิสภาได้โดยดี (เพราะทุกคนได้สติ หยุดเล่นการเมืองตามกิเลสเพียงเพื่อเอาชนะคะคานกันตามที่แม็คเคนได้ประณามไว้)

แม้แต่กฎหมายชื่อ Obama Care Act ที่เสนอโดยพรรคDemocrats ก็สามารถผ่านความเห็นชอบของวุฒิสภาฯ ทั้งๆ ที่เสียงส่วนใหญ่ในวุฒิสภาในขณะนั้นเป็นของพรรค Republicans ก็เพราะการลุกขึ้นพูดเตือนสติสมาชิกวุฒิสภาให้เห็นแก่ประโยชน์ของชาติดังกล่าวแล้วในวรรคก่อน (ของ John Mccain)

เราลองหันมา #สำรวจพฤติกรรมของนักการเมือง ระดับหัวแถวในพรรคการเมืองต่างๆ ในประเทศไทย (ซึ่งแต่ละพรรคจะมีอยู่หลายคน) เราจะพบว่าเราจะหาคนที่มีความเป็นรัฐบุรุษอย่างแม็คเคนได้ยากมากถ้าต้องมีการแข่งขันกันทั้งระหว่างพรรคต่างๆ ในระดับชาติ หรือการแข่งขันกันระหว่างกลุ่มต่างๆ ภายในพรรคเพื่อตำแหน่งในพรรคจะต้องมีการพูดจาปราศรัยใส่ร้ายกันและกันทั้งในที่ลับและในที่แจ้งการโกหกพกลมเพื่อให้คู่แข่งได้รับความเสียหายทั้งเกียรติยศและชื่อเสียงกลายเป็นเรื่องธรรมดาในปัจจุบัน และเมื่อได้รับชัยชนะแล้วก็ยังไม่เคยหยุดตามล้างตามผลาญโดยวิธีสกปรกดังกล่าวต่อฝ่ายที่พ่ายแพ้หรือพวกที่ผู้ชนะคิดว่ามันไม่ใช่พวกของตน

ใครก็ตามที่เคยดูวัวชนและควายชนกัน เมื่อคู่ต่อสู้ยอมแพ้โดยการวิ่งหนี ฝ่ายตัวที่ชนะก็จะตามไล่แทงและทำร้ายก้นของตัวที่วิ่งหนีให้บาดเจ็บให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ นั่นคือ #สัญชาตญาณของความเป็นสัตว์เดรัจฉาน ที่ไม่เคยมีจิตสำนึกความเป็น #นักประชาธิปไตยที่ต้องให้อภัยและปกป้องผู้ที่พ่ายแพ้ให้มีที่ยืน และพฤติกรรมความเป็นเดรัจฉานเช่นนั้น ก็กำลังเกิดขึ้นและทวีความรุนแรงมากขึ้นในการเมืองของประเทศไทย เฉกเช่นเดียวกันกับที่เคยเกิดขึ้นในอดีต เมื่อมีสงครามระหว่างชนเผ่า (ที่ยังป่าเถื่อน) และสงครามระหว่างประเทศในสมัยโบราณ (ที่คนยังไม่เป็นอารยะ) ผู้ชนะสงครามก็จะต้องพยายามทำลายผู้ที่พ่ายแพ้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (ตัวอย่างที่ดีก็คือการเผากรุงศรีอยุธยาหลังจากพม่าชนะสงครามในปี พ.ศ. 2310 เป็นต้น)

แต่การเมืองในปัจจุบัน (เฉพาะของไทย) เขาไม่ได้ใช้วิธีเผาบ้านที่อยู่อาศัยของผู้ที่พ่ายแพ้ แต่เขาใช้วิธีเกาะกลุ่มกันเฉพาะพวกที่ชนะแล้วสุมหัวกันกลั่นแกล้งทั้งในที่ลับและในที่แจ้งเพื่อให้กลุ่มที่พ่ายแพ้และแม้แต่บุคคลที่สงสัยว่าเห็นอกเห็นใจกลุ่มที่พ่ายแพ้ให้ยืนยากหรือพยายามไม่ให้มีที่ยืนทั้งในระดับพรรคและในการเมืองระดับประเทศ คนทีถูกกลั่นแกล้ง เมื่อหมดความอดทนจนไม่อยากจะอยู่ร่วมได้ เพราะถ้าอยู่ต่อไปอาจจะต้องติดคุกในคดีทำร้ายร่างกายหรือในคดีฆ่าคนในพรรคเดียวกัน (มีคนพูดกับผมเช่นนั้นจริงๆ) เราจึงได้ยินข่าวบ่อยๆ เรื่องการย้ายพรรค การแตกพรรคไปตั้งพรรคใหม่ ยังไม่แตกตอนนี้ แต่ใกล้เลือกตั้งเมื่อใดจะมีการแตกแน่ๆ และการประกาศเลิกเล่นการเมืองของอีกหลายๆ คนทั้งที่เคยเป็นนักการเมืองและเคยคิดจะเป็นนักการเมือง

การเป็นนักการเมืองที่เล่นการเมืองเพื่อการเมือง เล่นการเมืองเพื่อแสวงหาอำนาจ ลาภ ยศ สรรเสริญ ให้กับตนเอง ญาติโกโหติกา และพรรคพวกลิ่วล้อ โดยการใช้อ้างผลประโยชน์ของส่วนรวมมาบังหน้า เช่น อ้างผลประโยชน์ว่าทำเพื่อพรรค ทำเพื่อชาติ ทำเพื่อประชาชน แล้วใช้สัญชาตญาณของสัตว์เดรัจฉานกลั่นแกล้งและทำร้ายคู่แข่ง (ที่มิใช่ศัตรู) ให้เจ็บปวดหาที่ยืนแทบจะไม่ได้ เหล่านี้คือ #สาเหตุหลักของความอ่อนแอลงของพรรคการเมืองต่างๆ และมีผลทำให้ #ระบบประชาธิปไตยของชาติพลอยอ่อนแอและขาดคุณธรรมมากขึ้นทุกวัน คนดีที่มีความสามารถและคุณธรรมเริ่มถอยห่างจากการเมืองไทยมากขึ้น คนไม่ดีที่ไม่มีคุณธรรมแต่มีความสามารถในการทำชั่วก็จะเข้ามาแทนที่มากขึ้นๆ ทุกๆ วัน สถาบันหลักๆ ของประเทศรวมทั้งสถาบันความยุติธรรมก็จะถูกบ่อนทำลายโดยนักการเมืองที่ไม่ดีมากขึ้นทุกวัน เมื่อนักการเมืองดีที่มีคุณธรรมเหลือน้อยลง #พลังการต่อต้านเพื่อปกป้องสิ่งที่ดีของประเทศก็จะมีน้อยลงๆ อนาคตของชาติจะเป็นอย่างไรไม่มีใครทำนายได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะมองไม่เห็นภาพลางๆ ของมันเลย ถ้าทำจิตให้สงบเป็นกลางๆ ก็พอจะมองเห็นได้มั้ง?

#สรุป ถ้าเงินและสัญชาตญาณความเป็นเดรัจฉาน มันครอบงำจิตใจของนักการเมือง (ทั้งเก่าทั้งใหม่) มากขึ้นๆ ทุกๆ วัน ในขณะที่ #คุณธรรมและผลประโยชน์ของชาติและประชาชนถูกลดความสำคัญลงไปทุกวันทุกวัน ปากกับใจของนักการเมืองไม่เคยตรงกันมากขึ้นๆ ทุกวันๆ มีความเป็นคนหน้าด้านไม่มีหิริโอตตัปปะ มากขึ้นทุกวันๆ แล้วเราจะ #มีประชาธิปไตยไว้เพื่อประโยชน์อันใด และมีไว้เพื่อประโยชน์ของผู้ใด จงคิดกันเอง ตอบกันเอง ไม่ต้องบอกผมก็ได้นะครับ …เพราะผมมีข้อสรุปอยู่ในใจของตัวเองอยู่แล้วครับ