ในแวดวงการพัฒนาสังคมไทย เรามักติดอยู่กับภาพจำของ “งานอาสาสมัคร” ในฐานะกิจกรรมเชิงจริยธรรมหรือการบำเพ็ญประโยชน์ชั่วคราว ทว่าหากพิจารณาผ่านแว่นตาของนักเศรษฐศาสตร์และนักนโยบายสาธารณะ