อ.อัจฉราวดี รัวเป็นชุด! จวกฝ่ายค้านไร้หมัดน็อก เหวี่ยงแห 18 รมต. ทำสภากลายเป็นสนามเด็กเล่น

อ.อัจฉราวดี ซัดเดือดฝ่ายค้านอภิปรายไม่ไว้วางใจแบบเหวี่ยงแห 18 รัฐมนตรี ไร้หลักฐานหมัดน็อก จวกยับทำการเมืองเป็นสนามเด็กเล่นหวังแค่เพิ่มแสง พร้อมป้อง "อนุทิน" ทำงานจริงจัง ฟังเสียงประชาชนมากที่สุด สวนกลับปมวาทกรรม "เนรคุณแผ่นดิน" ให้เอากระจกส่องตัวเอง

10 ตุลาคม 2569 - อ.อัจฉราวดี วงศ์สกล วิปัสสนาจารย์ชื่อดัง ผู้ก่อตั้งมูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต ในฐานะโหวตเตอร์และผู้รณรงค์ให้เลือกพรรคภูมิใจไทย โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กว่า เข้าใจว่าอยากแฉเพราะไม่มีหลักฐานที่เป็นหมัดน็อกคว่ำรัฐบาลได้ การซักฟอกความไม่ชอบมาพากลและการกระทำส่อทุจริตโดยฝ่ายค้าน เป็นกลไกที่ดี ทำให้รัฐบาลไม่ลุแก่อำนาจ สิ่งใดที่ทำผิดพลาดจะได้แก้ไข ช่วยระงับยับยั้งสิ่งที่เป็นโทษ รัฐบาลก็ได้โอกาสแถลงผลงานไปในตัว

แต่การซักฟอกแบบเหวี่ยงแหด้วยประเด็นคลุมเครือเป็นนามธรรมจัด เช่น ไม่มีภาวะผู้นำ โดยไม่เจาะจงไปว่าทุจริตเรื่องอะไร แล้วหากไม่มีหลักฐานเชิงประจักษ์อะไรมาถล่ม ก็เป็นสิ่งที่น่าเสียดายจนอาจทำให้เวทีซักฟอกขาดความน่าเชื่อถือ กลายเป็นสนามเด็กเล่นหรือสัปปายะสถานที่มีไว้เพิ่มแสงให้คนที่ได้โอกาสอภิปราย

เหวี่ยงแหไปตั้ง 18 คน ได้รับกันไปคนละนิดคนละหน่อย เพื่ออะไร ทำไมไม่เลือกตั้งข้อกล่าวหา รมว.ลำดับท้ายๆ ผ่านสื่อหรือทางโซเชียล ถึงใจกว่า ซัดกันให้ตาบวมเลยยังได้ ไปเปิดช่องแบบนั้น รมว.ที่ไม่ค่อยมีคนรู้จักทีนี้ก็เลยได้แสงกันหมด

คิดถึงสมัยอดีตนายกสมัคร สุนทรเวช ช่วงนั้นเป็นยุคที่การซักฟอกไม่ไว้วางใจ เป็นยุคที่ขลังและมันส์สุด จนประชาชนนั่งติดหน้าจอ นึกว่าเป็นพรรคทันสมัย มีเครื่องมือโซเชียลดันไม่ใช้ กลับเหวี่ยงแหไปตั้ง 18 รัฐมนตรี ขนาดรายการแนวแฉเขายังไม่ทำ

ประเด็นรวมๆ ที่บอกว่า ไร้วุฒิภาวะ ไม่รู้สึกนึกผิดชอบชั่วดี อันนี้อยากเอากระจกบานใหญ่มาส่อง สส.พรรคประชาชนในฐานะหัวหน้าพรรคฝ่ายค้าน ที่กำลังทำการบ้านการเมืองให้เป็นสนามเด็กเล่น เน้นเร้าใจแต่ไร้หลักฐานมัดแน่นหนา ช่างร่างคำแถลงออกมาได้อย่างไม่อายตัวเอง

เรื่องอื่นใดที่กล่าวหาก็จะรอฟังเช่นกันเพราะบางเรื่องก็คลางแคลงใจ ในฐานะที่รณรงค์ให้เลือกพรรคภูมิใจไทย ขอถามว่า ทำไมตอนพรรคส้มที่ยามนั้นใช้ชื่อว่า “ก้าวไกล” ได้คะแนนเสียงสูงสุดจึงไม่ใช่คำว่า “ระบอบก้าวไกล” กับตัวเอง ในเมื่อหลักคิดก้าวหน้าขนาดจะล้มล้างการปกครองซะขนาดนั้น

พอพรรคภูมิใจไทยได้เสียงอันดับหนึ่งเซอร์ไพรซ์ทั้งแผ่นดิน แล้วเร่งก้มหน้าก้มตาสร้างผลงานจนกำลังได้ใจประชาชน พรรคประชาชนกลัวว่าโอกาสของตัวเองจะกู่ไม่กลับหรือไม่ เลยรีบเข็นคำว่า “ระบอบ” มาใช้ ต้องการสร้างภาพให้พรรคสีน้ำเงิน เป็นปิศาจตัวใหม่ของการเมืองไทยหรือเปล่า

พฤติกรรมใดๆ ที่กล่าวหานั้น ตราบใดที่ยังไม่มีหลักฐานชัดเจน ไม่ได้เย้ยหยันกฎหมาย มันก็ยังอยู่ในขั้นการกล่าวหา อันนี้ต่างกับสมัยยุคทักษิณ ชินวัตร ที่เปลี่ยนวันที่ 31 ธันวาคม 2547 ให้เป็นวันราชการเพื่อให้คุณหญิงพจมานเสียภาษีที่ดินรัชดาได้ในอัตราที่ต่ำ ทำได้ขนาดนั้นประชาชนเขาไม่เล่นด้วย เพราะมันเหยียบหัวใจกันเกินไป

คนสมัยนี้ฉลาด เราอยู่ในยุค AI ที่ขุดหาความจริงกันง่าย สุดท้ายเสียงของประชาชนที่ไม่ใช่ IO จะตัดสิน อย่าเอาคำสำเร็จรูปเช่น "ระบอบ" มาปะหน้าสร้างปิศาจหลอกคน มันตกยุค

ขอแสดงความคิดเห็นตามที่ได้ประจักษ์ ผ่านข้อกล่าวหาเฉพาะของนายกอนุทินในท่อนที่ว่า “นายอนุทิน มีพฤติการณ์จงใจละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ในการจัดการกับขบวนการทุนเทา....ปล่อยให้บริวารและพวกพ้องฉวยโอกาส แสวงหาผลประโยชน์จากความเดือดร้อนของประชาชน

..หาได้สนใจใยดีต่อความทุกข์ร้อนของประชาชน... เสแสร้งแกล้งรักชาติ เพื่อประโยชน์ทางการเมือง แต่กลับมีพฤติกรรมเนรคุณแผ่นดิน สมรู้ร่วมคิดรู้เห็นเป็นใจให้มีกระบวนการทุจริตการสอบเข้า บรรจุ และแต่งตั้งข้าราชการ รวมทั้งตัดตอนการตรวจสอบ แทรกแซงการแต่งตั้งโยกย้ายทำให้ระบบราชการสยบยอมต่ออำนาจทางการเมือง”

ข้อที่ 1 .รัฐบาลชุดนี้ลุยปราบนอมินีและทุนเทามากที่สุด จริงจังและรวดเร็วที่สุดเป็นประวัติการณ์ อย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

ข้อที่ 2. การสอบบรรจุแต่งตั้งข้าราชการที่มีการทุจริต เกิดมาก่อนที่พรรคสีน้ำเงินจะเป็นรัฐบาล

ข้อที่ 3.เรื่องการแทรกแซงทางการเมือง อยากให้ฝ่ายค้านจับให้ได้จริงๆ จะได้ช่วยกันทำให้การบริหารบ้านเมืองสะอาดขึ้น

ข้อที่ 4. นายกอนุทินเป็นนายกที่ฟังเสียงเรียกร้องของประชาชนมากที่สุดเท่าที่เคยประสบมา อะไรที่ทำให้ได้จะทำทันที อะไรที่ถูกทักท้วงแรงและเห็นว่าเป็นโทษ จะระงับไว้ก่อน แล้วหาทางศึกษาเพื่อหาแนวทางที่ดีที่สุด เช่น การออกกฎเรื่องดาต้าเซนเตอร์ใหม่ และที่เพิ่งเกิดขึ้นมาหมาดๆ คือการสั่งให้กรมโยธาหาทางจัดการเรื่องแก้มลิงรอบกทม. คนที่ร่างท่อนนี้มานี่ ง่วงนอนมาแล้วหลับหูหลับตาเขียนหรือเปล่า

ข้อที่ 5 ข้อสุดท้าย คำว่า “เนรคุณ” เป็นข้อกล่าวหาที่รุนแรงทั้งทางโลกและทางธรรม มีไว้ใช้กับเฉพาะผู้ที่ไม่สำนึกในพระคุณของผู้มีพระคุณ แล้วยังคิดหักหลัง ทิ่มแทง ทำร้าย ทำลายท่าน คิดจะขับไล่ไสส่งท่านออกจากบ้านที่บรรพบุรุษของท่านสร้างมา นั่นแหละคือความเลวระดับ “เนรคุณ” ความเลวอื่นใดที่กล่าวหากัน

หากผิดเรื่องการทุจริตและประพฤติมิชอบนั้นก็เลว แต่ไม่ถึงขั้นที่จะเอาคำว่า "เนรคุณ" มาใช้ได้ กรรมมีหลายระดับ เช่นเดียวกับความเลวมีหลายเลเวล อย่าใช้ภาษาผิดๆ ถูกๆ หรือเน้นวาทกรรมเพื่อความสะใจ เพราะกี่ประโยค กี่คำพูดมันก็ย้อนศรเข้าตัวเอง แล้วหากอยากรู้ว่าใครเนรคุณแผ่นดิน ผู้ก่อตั้งพรรคส้มและพลพรรคผู้ภักดีในแบรนด์ จงเอากระจกมาส่องดูตัวเอง