'นักเขียนซีไรต์' ชำแหละพปชร. ลูกพี่หน้าโง่ทั้งหลายเป็นวัวชนของบริวาร​ เพราะความกระสันในอำนาจโดยแท้

ความเป็นญาติ​ ความเป็นมิตร​ ความเป็นพี่น้อง​ แม้เคยเชือดคอเอาเลือดใส่กะละมังปนกัน​ แล้วดื่มเลือดสาบานว่าจะร่วมเป็นร่วมตาย​ “มีสุขร่วมเสพ​ มีทุกข์ร่วมต้าน” เลือดนั้นก็กลายเป็น “เกาเหลาน้ำตก” ตามร้านก๋วยเตี๋ยวทั่วไป

8 ก.พ.2565 – วิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนรางวัลซีไรต์ โพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊กถึงความขัดแย้งในพรรคพลังประชารัฐว่าว่า “เกาเหลาน้ำตก”

ยิ่งมีอำนาจตีนยิ่งลอย​ หูยิ่งเบา​ บริวารยิ่งมาก​ คนที่มีอำนาจรองก็อยากมีอำนาจมากขึ้น-สูงขึ้น​ จึงใช้บริวารจัดการให้

บางคนมีอำนาจรอง….แต่มีอิทธิพลสูงก็พอใจแล้ว​ แต่บริวารไม่พอใจ​ เพราะลูกพี่ยิ่งมีอำนาจมา​กเท่าไหร่​ พวกตนก็จะยิ่งมีอำนาจและผลประโยชน์มากขึ้นด้วย​ จึงต้องใช้ยุทธการเป่าหูลูกพี่!

พวกเขาโจมตีคนมีอำนาจเหนือ​ ตัดแข้งตัดขา บั่นทอนเครดิต​ และเชิดชูลูกพี่ของตน​ว่าเก่งกล้าสามารถกว่า​ ต่อรองอำนาจและผลประโยชน์กับคนที่มีอำนาจเหนือ พอได้โอกาสก็ดันลูกพี่ชน!

อ้างว่าสู้เพื่อความเป็นธรรม-ความชอบธรรมให้ลูกพี่!

หูของลูกพี่เมื่อได้ยินสัจธรรมเรื่องความยุติธรรม-ความชอบธรรมบ่อยเข้าก็เห็นจริงจังตาม!​ เพราะยิ่งแก่ก็ยิ่งหลง​ใหลไปตามลมปากได้ง่าย

ส่วนคนที่มีอำนาจเหนือก็มีบริวารเช่นกัน​ มีหรือพวกบริวารจะยอมให้ลูกพี่ของตนมีอำนาจน้อยลง​ เพราะพวกตนก็จะมีอำนาจและผลประโยชน์น้อยลงด้วย จึงต้องดันลูกพี่สู้!

ความเป็นญาติ​ ความเป็นมิตร​ ความเป็นพี่น้อง​ แม้เคยเชือดคอเอาเลือดใส่กะละมังปนกัน​ แล้วดื่มเลือดสาบานว่าจะร่วมเป็นร่วมตาย​ “มีสุขร่วมเสพ​ มีทุกข์ร่วมต้าน” เลือดนั้นก็กลายเป็น “เกาเหลาน้ำตก” ตามร้านก๋วยเตี๋ยวทั่วไป

ผมเคยเห็นบรรดาลูกพี่ที่ประกาศว่าพร้อมจะสู้ด้วยกัน​ ตายด้วยกัน​ แต่สุดท้ายก็กลับกลายเป็น​ “มึงตาย​กูยินดี กูจะได้มีอำนาจแทน” ส่วนมากก็เกิดจากบริวารที่หวังดีต่อลูกพี่ทั้งนั้น​!

พวกลูกพี่หน้าโง่ทั้งหลายจึงเป็นวัวชนของบริวาร​ เพราะความกระสันในอำนาจโดยแท้.