'เสธ.เบิร์ด' อธิบายชัด 2 ผู้พันกัมพูชาเอี่ยววางกับระเบิดหน้าแนวคูเลต ล้ำดินแดนไทย

"เสธ.เบิร์ด" เปิดชื่อ 2 ผู้พันกัมพูชา เอี่ยววางทุ่นระเบิดหน้าแนวคูเลต ล้ำดินแดนไทย ท้าทหารเขมรมาเดินเก็บกู้พร้อมกันไหม แต่ความรับผิดชอบคงไม่มี เพราะฮุนเซนคงให้ปฏิเสธไปตามนิสัย จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน อย่ารับผิด

23 กรกฎาคม 2568 - พล.ต.วันชนะ สวัสดี ผู้อำนวยการสำนักงานประสานภารกิจด้านความมั่นคงกับกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร กรมยุทธการทหาร กองบัญชาการกองทัพไทย (ผอ.สน.ปร.มน) โพสต์ข้อความลงในเฟซบุ๊กส่วนตัว "Wanchana Sawasdee" เปิดชื่อนายทหารกัมพูชาที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์วางทุ่นระเบิด ว่า ที่แนวต้นพญาสัตบรรณ กัมพูชายอมรับ ว่าล้ำแนวไทยจริง จึงยอมกลบคูเลตและถอยออกจากแนว ไม่ล้ำแล้วถอยทำไมกลบแนวคูเลตทำไม นิสัยเขมรๆ แบบฮุนเซน ถ้าจับไม่ได้คาหนังคาเขา ไม่มีวันยอมรับ ขนาดวันแรก นายแฮง รัตนา ผอ.สนง.ปฏิบัติการทุระเบิดแห่งชาติกัมพูชา ออกมาแถลงข่าวว่าทุนระเบิดอยู่ในแผ่นดินไทย แต่ในวันถัดมาแถลงการณ์ของกระทรวงการต่างประเทศกัมพูชาก็กลับคำบอกว่าทุนระเบิดอยู่ในพื้นที่กัมพูชา เอายังไงแน่ คุยกันก่อนดีไหม แต่ที่ยืนยันชัดเจนว่า จุดที่ระเบิดนั้นอยู่ในฝั่งไทยคือ

1 กัมพูชายอมกลบแนวคูเลตที่ตัวเองขุดขึ้นและถอย ย้ำนะครับ ยอมถอยออกจากพื้นที่แนวพญาสัตบรรณ (ยืนยันชัดว่า ถ้ามั่นใจจริงว่าไม่ล้ำ แล้วถอยทำไม่)

2 การวางระเบิดเพื่อป้องกัน ขศ. เข้ามาแนววางกำลัง หลักการทางทหาร ก็ต้องวางหน้าแนววางกำลัง หรือหน้าแนว คูเลต ไม่มีใครวางหลังแนวตัวเองแน่นอน ก็ตรงตามจุดโดนระเบิด คือ อยู่หน้าแนวคูเลต เมื่อมองจากฝั่งกัมพูชา ขนาด คูเลตยังล้ำแดน ฉะนั้นหน้าแนวคูเลต ก็ยิ่งล้ำเข้ามาอีก

ใครจะรับผิดชอบหล่ะ หน่วยในพื้นที่ ที่เผชิญหน้ากันอยู่ หรือหน่วยวางระเบิด ชื่อหน่วยและ ผู้นำในพื้นที่ก็รู้กันอยู่แล้วเพราะไปมาหาสู่กันมานาน พูดได้ว่ารู้จักกัน หน่วยที่วางกำลังเผชิญหน้าอยู่คือ พัน สสน.392 สน. มี พ.ต.ชุน โซะพอล เป็น ผบ.พัน

ส่วน หน่วยที่มาวางกับระเบิด คือ หน่วย ช. พล.สสน.3 มี พ.ท.ลำ โซะเคน ผบ.พัน 2 หน่วยนี้มาเดินเก็บกู้พร้อมกันไหม? แต่ถามหาความรับผิดชอบคงไม่มี เพราะฮุนเซนคงให้ปฏิเสธ ไป ตามนิสัยจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน อย่ารับผิด

แต่ที่แน่นอนคือ อยู่ในดินแดนไทย เพราะ เขมรยอมถอย เนื่องจากรู้ดีว่าล้ำแดนจริง จำนนต่อหลักฐานแผนที่ 1 : 200,000 ที่ทำมาเป็นเพียงการนำเสนอให้รู้ว่า แม้แผนที่หยาบมาก ก็ยังอยู่ในแผ่นดินไทย