
ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา คอลัมน์ ‘เปิดซองออนไลน์’ ห่างหายจากการเปิดจดหมายของท่านผู้อ่านไปหน่อย
วันนี้กลับมาเปิดซองกันตามปกติครับ
จดหมายที่ส่งเข้ามามีอยู่หลายฉบับ บางเรื่องต้องใช้เวลาติดตามข้อมูลเพิ่มเติม ก็ขอเก็บไว้ก่อน
วันนี้หยิบมาคุยกันสักสามฉบับ มีทั้งเรื่องจริงจัง เรื่องหมาๆ แมวๆ และเรื่องที่อ่านแล้วไม่รู้จะขำหรือจะตอบว่าอย่างไรดี
มาเปิดซองแรกกันเลยครับ
คุณอีชั้น แอลเอ ส่งอีเมลมาโดยตั้งหัวเรื่องว่า ‘ตามหาคนหาย’
เห็นหัวเรื่องตอนแรก ผมนึกว่าใครหายไปไหนอีก พอเปิดอ่านถึงรู้ว่ากำลังตามหาความคืบหน้าเรื่องแก้มลิงบึงคู้บอน
เจ้าของซองเขียนมาถึงผมอย่างนี้ครับ
.....................
เรียนคุณเสมอต้น
ตอนนี้มีแต่ข่าวคุณบุ๋ม ปนัดดา ข่าวกำนันมะโน AI แต่ไม่มีข่าวความคืบหน้าการทวงแก้มลิงบึงคู้บอนและแก้มลิงอื่นๆ เลย สำหรับบึงคู้บอนเลยวันที่ 9 พฤศจิกายน มาหลายวันแล้ว ไม่ทราบว่ากฎหมายผังเมืองใหม่ของ กทม. เป็นผลไหม แล้วที่นายกให้ ..จำไม่ได้.. ไปศึกษาว่าสามารถจะแก้ไขได้หรือไม่ ผลออกมาเป็นอย่างไร
ในหลวงรัชกาลที่ 9 สายพระเนตรยาวไกล ทรงแนะทางและวิธีแล้ว แต่ กทม. ผู้ว่านั่นแหละไม่สนใจ น้ำท่วมคราวนี้จึงเป็นหายนะที่ป้องกันได้ ถ้าไม่หาทางแก้ไขที่ได้ผลถาวร น้ำท่วมคราวต่อๆ ไปจะเป็นอภิมหาหายนะ
ช่วยบอกหน่อยเถิดว่า จะต้องกดปุ่มไหน จี้จุดไหน ยางอาย, จิตสำนึก และจิตใต้สำนึกของชัชชาติถึงจะทำงาน ทำงานเต็มที่ด้วย ถ้าทำไม่ได้ก็ลาออกไป หรือจะโดนปลดก็แล้วแต่สะดวก ดูผลงานมาห้าปีไม่มีอะไรให้น่าชื่นชมน่ายินดีเลย
ขอบคุณคุณเสมอต้นที่รับฟัง
อีชั้น แอลเอ
.....................
คุณอีชั้น แอลเอ ครับ อ่านจดหมายแล้วรู้เลยว่าคุณกำลังตามหาใคร!
เรื่องข่าวคุณบุ๋ม ปนัดดา ข่าวกำนันมะโน หรือเรื่อง AI ที่กำลังมาแรง ก็เป็นธรรมชาติของข่าวครับ เรื่องไหนคนสนใจ สื่อก็ต้องติดตาม แต่ผมเห็นด้วยว่าเรื่องใหญ่ๆ อย่างการป้องกันน้ำท่วม ไม่ควรเงียบหายไปด้วย
ส่วนแก้มลิงบึงคู้บอน ผมลองตามดูข้อมูลมาบ้างแล้ว เรื่องนี้ยังเถียงกันไม่จบ ฝ่ายที่เรียกร้องก็อยากให้รักษาพื้นที่รับน้ำตามแนวพระราชดำริไว้ ขณะที่ กทม. มีเหตุผลเรื่องงบประมาณและแนวทางระบายน้ำอื่น
วันที่ 9 พฤศจิกายนที่คุณถาม เป็นวันครบกำหนดยื่นคำร้องเกี่ยวกับร่างผังเมือง ไม่ใช่วันที่เรื่องจะได้ข้อยุติ ส่วนที่นายกรัฐมนตรีให้กรมโยธาธิการและผังเมืองไปศึกษานั้น ผมยังไม่เห็นผลสรุปชัดเจนเหมือนกันครับ
แต่ผมว่าประเด็นสำคัญอยู่ตรงนี้แหละ คุณชัชชาติต้องทำให้คนกรุงเทพฯ มั่นใจว่าเรื่องนี้ไม่ได้ถูกปล่อยให้เงียบไปพร้อมกับข่าว
เรื่องป้องกันน้ำท่วมนี่จะรอให้ฝนตกหนักแล้วค่อยมาคิดกันไม่ได้ครับ และผมว่าการที่ประชาชนยังคอยทวงถามความคืบหน้าอยู่เรื่อยๆ ก็เป็นเรื่องดี อย่างน้อยคนที่มีหน้าที่รับผิดชอบจะได้รู้ว่ายังมีคนจับตาดูอยู่
ส่วนที่คุณถามว่าจะกดปุ่มไหนให้จิตสำนึกของผู้ว่าฯ ทำงาน ผมก็ตอบไม่ถูกเหมือนกันครับ
เพราะถ้าผมรู้ว่าปุ่มนั้นอยู่ตรงไหน ป่านนี้คงมีคนไปต่อคิวกดกันยาวแล้ว!
มาถึงจดหมายอีกฉบับครับ
คุณ ‘คนติดไทยโพสต์’ เขียนมาหลังอ่านคอลัมน์ ‘เรื่องหมาๆ แมวๆ’ ที่ผมลงไปก่อนหน้านี้ ซึ่งเป็นเรื่องของคุณปุญญิศา
คราวนี้เจ้าตัวขอเล่าประสบการณ์เลี้ยงหมาแมวของตัวเองบ้าง
.....................
สวัสดี คุณเสมอต้น
ยกเรื่องของคุณปุญญิศา มาในวันนี้มันใช่นะครับ พวกทาสหมา/แมว ก็ไปในทางเดียวกันแน่นอน แต่ประเภทอื่นๆ เราก็เห็นและมากมาย ที่ไม่ได้เป็นอย่างที่อ่าน แต่มีอย่างคุณปุญญิศา นี่ต้องชมว่ายอดเยี่ยมแล้วครับ
การมีพวกเขา เช่นผมก็มีทั้งสอง แมวเยอะกว่า55 สมัยนี้กับ ณ เวลานี้มันค่อนข้างจะ ไม่เหมือนเมื่อก่อน เช่น อาหาร/ยา/ขนม/ของเล่น และของใช้พวกนี้ก็บอกว่า แล้วแต่ไม่เหมือนกันทุกบ้านแน่ๆ แต่ค่าใช้จ่ายมันเพิ่มขึ้นมาแบบน่าคิดเลยนะ อาหาร/ยา นี่ไม่รวมพวกค่ารักษาทั่วไปนะ
เรียกว่าเป็นแบบไม่ใช่ดีดนิ้วเป๊าะ มาได้เลย เจอค่ายา “หยด” รักษาสารพัด แถมมีแบบให้เลือกอีก เอาเข้าไปนั่น ก็แบบว่าจะเลือกแบบไหน เลี้ยงไข้/หลอดเดียวจบ 555 คิดว่าหมู….แต่ไม่ใช่นะ แบบว่ามากกว่า 9 ตัว ผมนี่เจอมาแล้ว ยาหยดไม่ต้องบอกยี่ห้อนะครับ55 ของเขาดีจริงครับ เห็นผลทันตา ไม่มะโหนก มะโน55
ไหนจะอาหาร ก็ใช่ย่อยจนบริษัทผลิต สมัยนี้เข้าดูสิครับ ห้างที่ขายของพวกหมา/แมว นี่มันใหญ่กว่า สุกี้อีกด้วย55
พอดีว่าเรื่องภาระพวกเด็กๆ เอาเป็นว่า ช่วยด้านจิตใจได้บ้างครับ เราจะมีความสุข ก็เห็นพวกเขาสุขภาพดี แข็งแรง(ไม่ทะเลาะกัน) อันนี้ก็โอเคแล้ว มันก็ไม่ได้เพียงแป๊บเดียว บางตัวผมล่อไป 15 ปี ยังชิลๆ เลยครับ
พอเขาจะจากไป ทีนี้แหละมันเศร้าสุดนะครับ เหมือนญาติคนนึงเชียว ช่วง 6 ปีที่แล้ว ไปเผากันเลยเพราะสะดวก และหลังจากนี้เราจะไม่เอาแล้ว หมดแล้วหมดกัน(55 พูดเหมือนรถเร่)
มีพวกเขาแล้วมันก็ทำให้มีเรื่องได้คิด ได้ทำเสมอ คนเลี้ยงจะรู้แหละ ต้องทำให้พวกเขา เขาทำไม่เป็น ทำรกเก่งอย่างเดียว แหม…ใช้ไปซื้อน้ำปลาได้ก็จะดีไม่น้อย555……ก็มีประมาณนี้ เล่าสู่กันครับ ไหนๆ ก็มีเรื่องให้อ่านแล้ว …….ไม่ค่อยจะเอาไปเปรียบกับเรื่องการเมืองเท่าไร ไม่เป็นไรนะครับ.
สวัสดี
คนติดไทยโพสต์
.....................
คุณคนติดไทยโพสต์ครับ
อ่านจดหมายของคุณแล้ว ผมว่าคนที่เลี้ยงหมาแมวคงมีเรื่องเล่าสู่กันฟังได้ไม่รู้จบจริงๆ
ตอนที่คุณปุญญิศาเขียนมา ผมก็ได้เห็นมุมหนึ่งของคนรักสัตว์ พอคุณเขียนมาอีก ก็ได้เห็นอีกมุมหนึ่ง โดยเฉพาะเรื่องความผูกพันที่อยู่ด้วยกันเป็นสิบๆ ปี
ผมเองไม่ได้เลี้ยงหมาแมว แต่ก็เคยเห็นคนใกล้ตัวที่เลี้ยง พอรักกันแล้วก็ไม่ต่างจากสมาชิกคนหนึ่งในบ้าน จะเจ็บจะป่วยก็เป็นห่วง พอถึงวันที่ต้องจากกันก็เสียใจ
เรื่องนี้ทำให้ผมนึกได้ว่า บางครั้งสิ่งที่ทำให้คนเรามีความสุข ก็เป็นสิ่งเดียวกับที่ทำให้เราต้องเหนื่อย ต้องกังวล และต้องเสียเงินเสียทองอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน
แต่คนที่รักเขาก็คงยอม เพราะสิ่งที่ได้กลับมาไม่ใช่เรื่องเงินทอง
ส่วนที่คุณบอกว่าถ้าใช้หมาแมวไปซื้อน้ำปลาได้ก็คงดี ผมอ่านแล้วยิ้มเลยครับ
ผมว่าแค่เรียกแล้วเดินมาหา ไม่ทำเป็นหูทวนลม เจ้าของก็คงดีใจแล้ว!
ขอบคุณที่เขียนมาเล่าสู่กันฟังครับ
ส่วนจดหมายฉบับสุดท้ายมาจากคุณนิรมล คงประยูร
คุณนิรมลเป็นหนึ่งในผู้อ่านรุ่นแรกๆ ที่เขียนจดหมายมาหาผม ทุกวันนี้ก็ยังส่งอีเมลถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกันอยู่ เช่นเดียวกับผู้อ่านอีกหลายท่านที่แม้ไม่ได้เอาจดหมายมาลงคอลัมน์ แต่ก็คุยกันอยู่เสมอ จนถือว่าเป็นเพื่อนกันไปแล้ว
คราวนี้คุณนิรมลเขียนมาอวยพรวันเกิดย้อนหลัง หลังอ่านคอลัมน์วันที่ 13 พฤศจิกายน
อุตส่าห์ส่งคำอวยพรมาให้ทั้งที ผมก็อ่านด้วยความชื่นใจ แต่พอถึงบรรทัดสุดท้ายเท่านั้นแหละครับ…
.....................
สวัสดีคุณเสมอต้นค่ะ,
ขออวยพรย้อนหลังวันเกิด อ่านเจอในคอลัมน์วันนี้
(13 พฤศจิกายน 2569)
ขอให้คุณเสมอต้นมีความสุข
สุขภาพแข็งแรง มีพลัง และแรงใจ เขียนบทความให้ FC ได้อ่านไปตราบนานแสนนานนะคะ
คนอ่านกับคนเขียน ไม่รู้ใครจะไปก่อนใคร🤣🤣
นิรมล คงประยูร
.....................
คุณนิรมลครับ ขอบคุณมากสำหรับคำอวยพรวันเกิด
ตอนแรกอ่านแล้วก็ชื่นใจดีอยู่หรอกครับ ทั้งขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรง มีพลัง มีแรงใจเขียนหนังสือไปนานๆ
แต่พอมาถึงประโยคที่ว่า ‘คนอ่านกับคนเขียน ไม่รู้ใครจะไปก่อนใคร’
อ่านแล้วอดหัวเราะไม่ได้ครับ คุณนิรมลนี่ก็ช่างอวยพรเสียจริง
นี่กำลังอวยพรวันเกิด หรือเตือนให้ผมรีบไปทำพินัยกรรมกันแน่ครับ!
แต่ผมชอบมุกนี้นะครับ เพราะเป็นเรื่องจริงเสียด้วย
คนเราไม่มีใครรู้หรอกว่าจะมีเวลาเหลืออีกเท่าไร ผมว่าระหว่างที่ยังได้อ่าน ได้เขียน ได้พูดคุยถามไถ่กันอย่างนี้ ก็ถือว่าเป็นความสุขอย่างหนึ่งแล้ว
เอาเป็นว่าคุณนิรมลรักษาสุขภาพให้แข็งแรง อ่านหนังสือไปนานๆ ส่วนผมก็จะพยายามเขียนหนังสือให้คุณอ่านไปนานๆ เหมือนกัน
ส่วนเรื่องใครจะไปก่อนใครนั้น อย่าเพิ่งแข่งกันเลยครับ
เพราะการแข่งขันรายการนี้ ต่อให้ชนะก็ไม่ได้อยู่รับถ้วยรางวัล!
ขอบคุณทั้งสามท่านที่เขียนจดหมายมาคุยกันครับ.
— เสมอต้น
17 พฤศจิกายน 2569
📌เขียนถึงเสมอต้น: มีเรื่องอะไรอยากเล่า หรืออยากส่งมาคุยกัน เขียนมาได้ที่ [email protected] หรือ Inbox เพจ “เปิดซองออนไลน์” ไม่ต้องเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรครับ เรื่องใกล้ตัว หรือเรื่องที่ค้างอยู่ในใจ เขียนมาเถอะ วันไหนซองมาถึง เราค่อยเปิดอ่านไปด้วยกัน.
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เขมร “เจ็บนี้อีกนาน”
เขมรนี่.... ถ้าใครบอกว่า “เป็นทาสที่ไม่ยอมรับการปลดปล่อยจากฝรั่งเศส”
ชะตา ‘ไอซ์-รักชนก’
“ประชุม ASEAN Summit” ที่ “มะนิลา-ฟิลิปปินส์” เมื่อวาน (๑๕ พ.ย.๖๙) ดูคล้ายจะกร่อย
พลิกวิกฤต! ‘หอยเชอรี่สีทอง’ จากศัตรูพืชสู่สัตว์เศรษฐกิจ | ห้องข่าวไทยโพสต์สุดสัปดาห์
ห้องข่าวไทยโพสต์สุดสัปดาห์ : วันอาทิตย์ที่ 15 พฤศจิกายน 2569
20 พ.ย.เดดไลน์ 'เรือฟริเกต'
ฝุ่นควันในแวดวง “สีกากี” ยังคงตลบอบอวล แม้ตามไทม์ไลน์การแต่งตั้งตำรวจระดับรองผู้บังคับการ (รอง ผบก.) ลงมาถึงสารวัตร (สว.) วาระประจำปี 2569 ที่ บิ๊กน้อย-พล.ต.ท.ชัยต์พจน สูวรรณรักษ์
เงินหมด ยกระดับ! | ห้องข่าวไทยโพสต์สุดสัปดาห์
ห้องข่าวไทยโพสต์สุดสัปดาห์ : วันเสาร์ที่ 14 พฤศจิกายน 2569
🔴LIVE 'จตุพร' พลิกไพ่ ตุลาการภิวัฒน์ หยุด! รัฐประหาร? | อิสรภาพแห่งความคิด กับ..สำราญ รอดเพชร
อิสรภาพแห่งความคิด กับ..สำราญ รอดเพชร : วันเสาร์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

