ไม่ได้จะด่าใคร?

ยิ่งในสภาพเป็นอยู่ปัจจุบัน ที่อุตสาหกรรมหนังไทยซบเซา ลมหายใจรวยรินด้วยแล้ว..ค่าตัวพระเอก-นางเอกแค่ซื้อคอนโดฯ แถวลาดพร้าว-บางกะปิได้ก็ชื่นใจแล้วมั้ง?

เออ..แล้วนี่ก็เป็นอีกกระแส ผมหมายถึงกรณีที่คุณมะเดี่ยว ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ผู้กำกับที่กำลังถ่ายทำหนังเรื่องใหม่ให้กับค่ายสหมงคลฟิล์มฯ อยู่ในขณะนี้

โดยวานซืน เขาได้มีการโพสต์เฟซบุ๊ก.. “กูเบื่อสังคมที่นิยมชมชื่นกับความอู้ฟู่ร่ำรวยของดาราและอินฟลูฯ อะ

เวลาเห็นคนทำงานในวงการนี้ดิ้นรนกับค่าตัวที่ยากจะสร้างตัว และน้อยนิดเมื่อเทียบกับความเหนื่อย โดยเฉพาะกับความลำบากที่ต้องดีลกับผู้โด่งดังทั้งหลายเหล่านั้น

ไม่ต้องถึงขั้นเอาค่าตัวมาแจกจ่ายใครหรอกจ้า รู้ว่าบุญวาสนามันแข่งกันบ่ได้ แต่เห็นใจคนทำงานกันหน่อยก็ดี

- มาทำงานให้ตรงเวลา-ทำการบ้านอ่านบทมาให้เป๊ะ-ดูแลตัวเองให้ดูดีทั้งสุขภาพกายและจิต-ทีมงานไม่ใช่คนใช้ ไม่ใช่ลูกจ้างของคุณ บริษัทเขาจ้างมาทำหน้าที่ของเขา ให้เกียรติกันด้วย

- ช่างหน้าช่างผมสไตลิสต์ อยากได้ดังใจจ้างมาเอง อย่าเบียดบังเงินกอง จริงอยู่ว่ามีโปรดักชันที่จ่ายได้ แต่บางที่เขาก็ไม่ไหว

บางทีต้องตัดจากงบ Set งบ กล้องไฟ งบสวัสดิภาพของคนอื่นๆ เรื่องแบบนี้รู้ไว้บ้างก็ดี

- ผู้จัดการทั้งหลายความเยอะความเขี้ยว เบาได้เบา หลายครั้งที่รีดเค้นความเป๊ะจากกอง แต่ขอความอะลุ่มอล่วยให้ตัวเอง บางทีให้ดาราเล่นบทน่ารัก เขารู้กันหมดแล้วว่าศีลเสมอกัน เลยอยู่กันได้

- นายทุน ช่อง ลูกค้าใดๆ หันมาใส่ใจทีมงานบ้าง อย่าไปมองแต่จะต้องเอาดาราดัง อินฟลูฯ ล้านวิวมาขาย ลงกับบท กับโปรดักชัน

และอย่าไปคิดแทนคนดูว่าเค้าบ้าดาราหรือคนดัง บางทีเขาก็อยากเห็นงานดีๆ ที่ลงทุนกับสติปัญญาเหมือนกันนะ ฯลฯ ที่อยากจะแนะนำผู้อยู่เบื้องบนๆ

ที่ว่ามานี่ไม่ได้เจาะจงใคร มาจากประสบการณ์ของเราเองกับผู้อยู่เบื้องหลังล้วนๆ ประเด็นที่ยกมาข้างต้นนี่แทบจะเป็นประสบการณ์ร่วมของคนกองทุกคนแหละ ไม่ได้จะด่าใคร

วันนึงกูเลิกจากวงการนี้จะเขียนเล่าให้ฟัง เก็บเป็นตำนานไว้ชั่วลูกหลาน เป็นกำลังใจให้ทีมงานผู้ขยันขันแข็งทุกคนนะครับ

หวังว่าวงการนี้จะทำให้เราและคนรุ่นหลังมีความสำคัญขึ้นมาในสายตาผู้มีตังค์ทั้งหลายบ้าง อยากให้เขาภูมิใจกันบ้างว่าได้ลงทุนกับสวัสดิภาพชีวิตคนทำงานอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยและเท่าเทียมกัน

ขอให้วันนั้นมาถึงเร็วๆ รักทุกคน”

ครับ..ก็เป็นความในใจที่น่าจะตรงใจของใครหลายๆ คน โดยเฉพาะบรรดาผู้กำกับที่ต้องยอม (ทุกอย่าง) ให้กับ “นายทุน” เพื่อแลกกับการได้มีงานทำ!

และจากประสบการณ์ที่เคยได้คลุกคลีตีโมงกับกองถ่ายกับผู้อยู่เบื้องหลัง ผมเห็นใจและเข้าใจความรู้สึกนี้พอสมควร ไม่ถึงที่สุด คงไม่พรั่งพรูออกมาแบบนี้

แม้คุณมะเดี่ยวออกตัว.. “ไม่ได้จะด่าใคร” แต่ก็ย่อมรู้กันอยู่แก่ใจ..

อย่า (พยายาม) ปั้นมนุษย์ให้เป็นเทวดาเลยนะ!.

สันต์ สะตอแมน