
พักนี้ไม่ค่อยได้พบเจอ พูดคุยกับผู้คนในวงการเพลงลูกทุ่งสักเท่าไร
จะเห็นความเคลื่อนไหวแต่ละท่านอยู่บ้างก็ตามหน้าเฟซ ทำให้พอได้ทราบข่าวคราว ว่าใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่?
อย่างคุณจำรักษ์ เอื้ออารีนุสรณ์ ผู้บริหารด้านลิขสิทธิ์บริษัท อาร์เอ็มเอส สตูดิโอ แอนด์ มัลติมีเดีย จำกัด ที่ผมเคยไปขอความอนุเคราะห์เรื่องเพลงอยู่บางคราวเมื่อก่อนนี้
ก็..หลายปีแล้วที่ไม่ได้ไปมาหาสู่กันไม่ทราบว่าสุขภาพร่างกายท่านจะเป็นอย่างไรบ้าง ได้อ่านแต่ข้อความที่โพสต์ซึ่งก็มีแต่เรื่องที่เป็นงานเป็นการ ไม่ได้อวดเรื่องส่วนตัวให้ได้เห็น
ล่าสุด..ก็ได้โพสต์ถึงการปฏิรูประบบการบริหารงานลิข สิทธิ์เพลงของบริษัท ที่เน้นความถูกต้อง-ราคาไม่แพง ให้ผู้ใช้มีส่วนร่วม
ซึ่งก็อยากให้อ่านกัน โดยเฉพาะนักร้อง เจ้าของรายการประกวดร้องเพลงต่างๆ เพื่อจะได้รู้ได้เข้าใจ ขออนุญาตตามนี้..
“นักร้องเอาเพลงไปร้องตามงานมีปัญหาหนัก เนื่องด้วยเจ้าของสิทธิ์หรือผู้ที่ได้รับมอบอำนาจไปไล่ตามเก็บ บางงานผู้ใช้เขาก็ไม่รู้
ซึ่งทางอาร์เอ็มเอสฯ มีเพลงอยู่หลายหมื่นเพลงที่ตลาดยังต้องการใช้กันอยู่ เช่นของอาภาพร มยุรา ฟ้าสีทอง ยิ่งยง เอกชัย หลง วงอมตะหลายแนวหลายสไตล์ ฯลฯ ให้เลือกได้
ทั้งหมดนี้สามารถที่จะไปร้องแสดงสดได้ตามร้านอาหารทั่ว ไป โดยที่จะคิดค่าลิขสิทธิ์กับนักร้องต่อคนชุด 62 เพลง 25,000 บาทต่อคนต่อปี
จะได้รับสิทธิพิเศษสามารถลงช่องทาง YouTube Facebook TikTok ให้หารายได้อีกช่องหนึ่ง สามารถเผยแพร่ได้ระยะเวลาต่อปี (เฉลี่ยต่อเพลง 400 บาท/ต่อปีเท่านั้น)
หลายคนถามว่าจะคุ้มตรงไหนที่เราเก็บถูก ผมไม่ได้มองเรื่องคุ้มไม่คุ้ม แต่ผมต้องการรณรงค์ให้ผู้ใช้ ใช้สิทธิ์ในเพลงที่ไม่แพง และถูกต้องตาม กม. เป็นหลักใหญ่ของเรา
ส่วนผู้ประกอบการร้านอาหาร เราก็จะขยายฐานไปที่ชุมชน ตำบล อำเภอ หมู่บ้าน ทั้งของเวทีต่างๆ จะเป็นวงใหญ่ วงเล็ก เราคิดราคาให้พิเศษ เพื่อให้ผู้ใช้อยู่ได้ เราอยู่ได้มากน้อยคุยกันได้
ส่วนนักร้องที่จะนำเพลงไปคัฟเวอร์ ก็มาขออนุญาตสิทธิ์ที่เราได้ หรือจะมาเป็นตัวแทนเราก็เปิดกว้าง
ส่วนการจับกุมผู้ละเมิดลิขสิทธิ์ ทางอาร์เอ็มเอสฯ ไม่มีนโยบายที่จะไปไล่จับ เพียงแต่จะใช้การประชาสัมพันธ์ให้ผู้ใช้ ใช้อย่างถูกต้อง หรือใครมีความสามารถมาคุยกัน เราเปิดกว้างพร้อมสนับสนุน
ปัญหาที่ผ่านมาทั้งผู้ประกอบการและเจ้าของสิทธิ์ไม่ได้ให้ความจริงใจต่อกัน เจ้าของสิทธิ์ก็อยากได้เงินก็มอบอำนาจให้คนอื่นไปจับ มันเป็นรอยร้าวเล็กๆ มาตั้งแต่ปี 2541
บริษัทที่มีเพลง 1-2 เพลงก็ออกมาไล่จับกัน ซึ่งผมมองว่ามันไม่มีความมาตรฐานและความเป็นธรรมแก่ผู้ประกอบการที่เป็นคาราโอเกะ มีดีไฟล์ซึ่งใช้กันมากในวงดนตรี เราก็ไม่ได้ตามเก็บ
เราช่วยผู้ประกอบการ ครูเพลงและสนับสนุนนักร้องใหม่ ฉะนั้นถ้าท่านอยากจะนำเพลงเราไปใช้ติดต่อมาได้เลย 500 บาทต่อเพลงต่อปี หรือชุด 62 เพลง 25,000 บาทต่อคนต่อปี
จะได้รับสิทธิพิเศษสามารถลงช่องทาง YouTube Facebook TikTok เป็นการหารายได้อีกช่องหนึ่ง สามารถเผยแพร่ได้ระยะเวลาต่อปี (เฉลี่ยต่อเพลง 400 บาท/ต่อปีเท่านั้น)
สามารถเลือกเพลงดังเก่าๆ มาร้องได้ หรือยุค Y2K ถึงปัจจุบัน ที่สำคัญต้องทำให้ผู้ใช้ไม่ละเมิดก่อน ผู้ใช้รู้ว่าใครเป็นเจ้าของ แล้วขอให้ถูกต้องก็จะตัดปัญหาทั้งหมดเลย
เพลงไหนที่ท่านไม่รู้สอบถามมาที่เรา เราตรวจสอบให้ได้ แนะนำได้”
ครับ..เวลานี้ดูเหมือนการ “คัฟเวอร์เพลง” จะเป็นที่นิยมกันมากในหมู่นักร้องอาชีพ-นักดนตรีสมัครเล่น และก็ได้มีการฟ้องร้องเป็นข่าวคราวอยู่ตลอด
การที่คุณจำรักษ์นำเรื่องลิขสิทธิ์มาโพสต์-อธิบายนี้ จึงควรจะได้ใส่ใจ-สนใจ และผมก็เห็นว่าเป็นเรื่องที่แฟร์ ทำทุกอย่างให้ถูกต้องตามครรลองเสีย ก็จะได้สบายใจ
รายการประกวดร้องเพลงก็อย่าเขี้ยวให้มากนัก เมื่อตัวเองร่ำรวยกับธุรกิจที่ทำก็ควรเจียดจ่าย-แบ่งปันเพื่อจะได้พึ่งพากันไป..
พวกคัฟเวอร์ก็หยุดมักง่ายเสียที!.
สันต์ สะตอแมน
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
ฐานันดร4ตายแล้ว?
“จริงๆ สิ่งที่พวกเราทำได้คือการประท้วงด้วยการไม่เข้าใช้บริการปั๊ม PT และร้านกาแฟพันธุ์ไทย อย่างน้อยๆ ถ้าประชาชนไม่ทำอะไร ประชาชนก็น่าจะส่งสัญญาณได้ว่าผลประโยชน์ทับซ้อนแบบนี้ไม่โอเค..”
กระบอกเสียง..อาสา!
“#อินฟลูฯ คือ ผู้มีอิทธิพล คำถามคือมีอิทธิพลกับใคร ถ้าเป็นดาราแล้วมีอิทธิพลกับคนดู อันนี้เข้าใจได้ แล้วถ้าเป็นครูแล้วมีอิทธิพลกับเด็กนักเรียน แบบนี้เป็นอินฟลูฯ ไหม
สังคมของวาทกรรม
ไม่รู้จะทำได้กันสักกี่มื้อ? ผมหมายถึงการหิ้วปิ่นโตก็ดี การจัดอาหารแบบบุฟเฟต์ก็ดี การซื้อ (ข้าว) กินเองก็ดีของบรรดาท่าน สส.ผู้ทรงเกียรติที่รัฐสภานั่นแหละ
จะเลือกทำไม?
“ขณะนี้รู้สึกเหมือนว่าประเทศเราได้กลับไปสู่ยุคมืด แม้กระทั่ง สส.ที่เป็นตัวแทนของประชาชนยังไม่มีความปลอดภัยในชีวิต ต่อจากนี้จะมีใครอยากจะมาเป็น สส.
ไม่รู้จะห่วงไปทำไม?
“ถึงเวลาหรือยัง.. ที่เราจะปลดล็อกสนุกเกอร์ออกจาก พ.ร.บ.การพนันให้กลายเป็นกีฬาที่ทุกคนสามารถฝึกฝนเป็นอาชีพหรือเล่นเพื่อการบันเทิงได้”
ชุดไทยพระราชนิยม
ต้องบอกว่า..สะอาดตา-สบายใจที่ได้เห็น.. ผมหมายถึง “ป้ายโฆษณาบิลบอร์ด” และจอดิจิทัลที่มีสาวงามสวม “ชุดไทย” เป็นนางแบบของกระทรวงวัฒนธรรมที่ตั้งเด่นตระหง่านอยู่ทั่วกรุงเทพฯ ในขณะนี้น่ะ!

