โกรธ-เกลียดกันเพราะใคร?

เราพิมพ์ตกไป 1 ตัว เราไม่ได้คิดโยงอะไรกับการเมืองเลย แต่คุณกระทำการละเมิดสิทธิ์ โดยลากโพสต์เราเข้ามาให้คนในกลุ่มคุณ ด่าทอ, ต่อว่า, หมิ่นประมาท และน้อง ให้เสื่อมเสียชื่อเสียง

เรามีสิทธิ์ฟ้องหมิ่นประมาทคุณ และเราแคปหน้าจอไว้หมดทุกคอมเมนต์แล้ว คุณทำกับเราแบบนี้หลายครั้งแล้ว และเราไม่เคยตอบโต้คุณเลย แต่ครั้งนี้เราจะไม่ปล่อยผ่านแล้ว"

จากนั้นก็มีความคิดเห็นหนึ่ง.. “แหมคุณพี่ดาราคะ กี่ครั้งแล้วอ่ะคะที่คุณพี่ด่านะ ด่าหยาบคายด้วย ก็ไม่เห็นมีข้อความอะไรที่จะทำให้พี่ถึงขั้นต้องฟ้องนี่คะ

คุณพี่พิมพ์ตกหล่น คุณพี่คะคุณพี่นี่ระดับแม่พระเอกนะคะ ความผิดคุณพี่ไหมอ่ะ? ที่ทำให้คนเขาเข้าใจผิดได้

คราวที่แล้วเนื้อแพงลูกคุณพี่ยังเอามาเล่นเนื้อหมูเนื้อไก่แพงมากิน protein จากพืช คุณพี่โดนซะก็ยังรีบลบ ตัวเองแซ่ะคนอื่นได้แต่เขาแซ่ะตัวเองไม่ได้

พรรคที่พี่ชอบอ่ะเขาจะแก้ กม.หมิ่นประมาทนะคะ ทีนี้คงด่ากันไปมามันส์เลย..คดีคงรกโรงพัก รกศาล..น่าดู”

เลยอ๋อ..ก็ถึงบางอ้อ มันอย่างงี้นี้เอง คุณหมูจะอ้าง “พิมพ์ตกหล่น” ก็อ้างได้ เช่นกันกับคนที่มองว่าคุณหมูเจตนาจะโยงการเมืองกับพรรคที่ตัวเองชอบ เขาก็มีสิทธิ์

ในเมื่อเขารู้ว่าคุณหมูและลูกชายมีใจรัก-ชอบพรรคการเมืองนั้นอยู่ พูดให้ชัดก็คือพรรคก้าวไกล แล้วดันพิมพ์ตกหล่นถึงสองหน-สองที..

จะให้เขาไม่คิด-ไม่มองได้อย่างไร ซึ่งคุณหมูก็น่าจะเข้าใจและโทษตัวเอง.. “ไม่น่าสะเพร่าเลยตรู” ดีกว่าจะไปต่อล้อต่อเถียง และถึงขั้นขู่..

“เรามีสิทธิ์ฟ้องหมิ่นประมาทคุณ...เราจะไม่ปล่อยผ่าน” เช่นนี้!

อย่าคิดว่าลูกชายดังเป็นซุป'ตาร์ มีคนรักเท่าผืนเสื่อ แล้วไม่แคร์-ไม่สน และจะให้คนชังเท่าผืนหนังไปเพื่ออะไร ผมกำลังหมายถึงเมื่อพลั้งเผลอ-ผิดพลาดอะไรไป..

ก็ควรที่จะได้ “ขอโทษ” ยอมรับและแก้ไขด้วยความสุภาพ-นุ่มนวล เพราะนี่ไม่ใช่โลกละคร-หนัง ที่ด่ามา-กูด่าตอบ..

อย่างน้อยก็เพื่อรักษา-ถนอมบุตรชายให้เป็นขวัญใจ มีชื่อเสียง มีอนาคตอีกยาวนานบนถนนบันเทิง!

การเมืองน่ะอย่าอินให้มาก เพราะยามชีวิตเราลำบากพวกนักการเมืองก็ไม่ได้มานับญาติ ช่วยเหลือใดๆ ทุกวันนี้ลองตั้งสติกันให้ดี..

ที่เราโกรธ-เกลียด ด่าทอ-ทะเลาะกันอยู่ในโซเชียลนี้เพราะอะไร-เพราะใคร และเคยเห็น-ได้ยินนักการเมืองคนไหนบ้างที่ออกมาคอยห้าม คอยปราม คอยเตือน

ด้วยความห่วงใยในความขัดแย้ง-แตกสามัคคีของคนในชาติ จะมีก็แต่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่ได้พูด-ได้ย้ำ..

“....ขอให้ทุกคนสำนึกตระหนักว่า ความสมัครสมานสามัคคีของเรานั้นเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ที่จะต้องรักษาไว้ให้ยั่งยืนอยู่ตลอดไป

หากเรามีความประมาท เราแตกสามัคคีกันเมื่อใด เราก็จะเป็นอันตรายย่อยยับลงเมื่อนั้น ไม่มีใครอื่นที่ไหนจะช่วยเราได้นอกจากตัวเราเอง..”

เราจะยอมย่อยยับเพราะพวกมัน (นักการเมือง) หรือ?.

สันต์ สะตอแมน