ทนเป็นอีบ้า-ไอ้บ้าต่อไป

ตายวันตายพรุ่งได้เสมอ ไม่ใช่เวลาของเราที่จะต้องมาห่วงใย..ราชคฤห์ ก็มีอยู่ ทางไปก็มีอยู่ ป้ายบอกทางก็มีอยู่ คนบอกทางก็มีอยู่

แต่ไปไม่ถึง แล้วจะให้ตถาคตทำไงได้เล่า? คงปล่อยเป็นหน้าที่ของคนรุ่นต่อไป ไม่มีประเทศเสียบ้างจะได้รู้”

ครับ..ฟังคล้ายจะเหนื่อยล้า ท้อแท้ สิ้นหวังกับสภาพบ้านเมืองไทยในขณะนี้ ที่ไม่ว่าจะเอียงหู-หันหน้าไปทางไหนก็ได้ยินแต่เสียงพูด..

ไม่มียุคไหนที่ประเทศไทยจะ “เละเทะ” เท่ากับยุคสมัยรัฐบาลนี้!

สังคมก็เละ นักการเมืองก็เละ ทหารก็เละ ตำรวจก็เละ กระบวนการยุติธรรมก็เละ องค์กรอิสระก็เละ แพทย์-พยาบาลก็เละ พระสงฆ์องคเจ้าก็เละ

สื่อ-นักวิชาการก็เละ ทนายความ-อัยการ-ศาลก็เละ..เละๆๆ จนแทบไม่มีอะไรเหลือให้พอได้เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ..

จึงให้เข้าใจหากจะมีใครตัดพ้อ.. “ช่างแม่มมันเหอะ ประเทศไทยไม่ใช่ของกูคนเดียวนี่หว่า”!

แล้วยิ่งให้เห็นภาพบรรดาข้าราชการ ทหาร ตำรวจยืนตัวตรงตะเบ๊ะ วันทยหัตถ์นายทักษิณ ชินวัตร ผู้ที่มีคดี 112 เป็นชนักปักหลัง ในวันลงไป 3 จังหวัดชายแดนใต้ด้วยแล้ว

ก็ยิ่งให้รู้สึก..เอวัง! ข้าราชการ-ข้าของแผ่นดิน ทำไมถึงได้ทำตัวไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรีถึงเพียงนี้?

จิตสำนึกแยกไม่ออกเลยใช่ไหม? นายทักษิณเป็นใคร มีตำแหน่งแห่งหนอะไรถึงกับต้องพินอบพิเทาให้ความเคารพกันถึงเพียงนั้น?

ใช่..อดีตนายกรัฐมนตรี แต่ก็ใช่.. “อดีตนักโทษ” ที่สารภาพทุจริต-คอร์รัปชัน โกงชาติ-บ้านเมืองจริง มิใช่หรือ?

ไม่ละอายใจตัวเองบ้างเลยเหรอ ที่ต้องยืนทำความเคารพอดีตนักโทษที่โกงบ้านกินเมืองเยี่ยงนั้น นี่แค่ “บิดานายกฯ” ถ้านายทักษิณกลับมาเป็นนายกฯ เข้าวันไหน..

ไม่ต้องยืนกุมไข่-กุมหอยกันรึนั่น?

ทำไมมันต้องพิกลพิการทางจิตสำนึกกันเพียงนี้ กลัวหรือว่าต้องการตำแหน่ง-ยศถาบรรดาศักดิ์กันแน่?

หรือ..ที่แท้ ลึกๆ นิยมชมชอบคนโกงที่เอามาแบ่งปัน โดยไม่สนใจในเกียรติ ในศักดิ์ศรี ในชุดข้าของแผ่นดินที่สวมใส่?

เนี่ย..พูดแล้วก็พลอยให้ท้อแท้-สิ้นหวังไปด้วย ไอ้ครั้นจะเอาตามใครคนนั้นว่า.. “ช่างแม่มมันเหอะ ประเทศไทยไม่ใช่ของกูคนเดียวนี่หว่า”!

ก็..ให้รู้สึกละอายใจตัวเอง หากจะทำเป็นธุระไม่ใช่กับบ้านเมืองที่บรรพบุรุษได้เสียสละเลือดเนื้อก่อร่างสร้างมา..ท้อ (บ้าง) แต่จะไม่ยอมให้คนโกงย่ำยีประเทศด้วยแรงอาฆาตเด็ดขาด

เชื่อ.. “พระสยามเทวาธิราช” มีจริง ตอนนี้ท่านอาจกำลังสงบนิ่ง มองสถานการณ์รอบด้านด้วยพิเคราะห์-พิจารณาถ้วนถี่..

ก่อนที่จะตัดสินใจ เพื่อประเทศไทย-คนไทยได้กลับมาเย็นทั่วหล้า-ผาสุกในไม่ช้านี้!

ตอนนี้ ก็ต้องทนเป็นอีบ้า-ไอ้บ้านั่งบ่นด่า (มัน) ไปพลางๆ ก็แล้วกัน และมันก็มีเรื่องให้ด่า-ให้บ่นได้ทุกวันเหมือนกัน!

อ้อ..แต่วันนี้ขอบ่น (ไม่ด่า) คุณอัจฉริยะ เรืองรัตนพงศ์ สักหน่อย เพราะเห็นแกไม่ได้แค่จับปลาสองมือ แต่ยังจะใช้เท้าจับอีกต่างหาก ก็เกรงว่าในที่สุดจะไม่ได้อะไรสักอย่าง

ผมว่าเอางานที่กำลังเป็นที่จับตาของสังคมอย่าง “คดีแตงโม” ให้สะเด็ดน้ำเสียก่อนจะดีกว่าไหม ส่วนเรื่องของ “บิ๊กโจ๊ก” นั้น อย่าให้คนเขานินทาเลย.. “เอ่ยปากก็เห็นลิ้นไก่”!

อีกอย่างที่เปิดใจ “ที่ผ่านมา ผมเป็นเครื่องมือของตำรวจไซเบอร์ และถูกหลอกมาตลอด” ก็ไม่ได้ดูเท่หรือทำให้โก้เก๋อะไร มีแต่ผู้คนเขาสมเพช-เวทนา

เป็นถึง “ประธานชมรมช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรม” อะไรวะ..

กลับเป็นลูกมือ-ลูกตีนให้ตำรวจหลอกอยู่ตั้งนาน!.

สันต์ สะตอแมน