ทักษิณ..ตัวปัญหา?

ทำตัวให้น่ารำคาญหนักข้อขึ้นทุกวัน

ก็..นายทักษิณ ชินวัตร ผู้มีคดีมาตรา 112 เป็นชนักปักหลังนั่นแหละ วานซืนเห็นไปคุยต่อหน้าคนเสื้อแดงที่ จ.พิษณุโลกบางช่วงบางตอน..

“อยากบอกพี่น้องเสื้อแดงทุกคนว่า ไม่ว่าผมจะถูกใส่ร้ายป้ายสีในอดีตอย่างไรก็แล้วแต่ ผมให้อภัย เพราะถือว่าผมคือผม ผู้ซึ่งรักประชาธิปไตย

รักความเป็นธรรม อยากเห็นคนไทยทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างสันติ..

ผมกลับมาได้เพราะพระเมตตา เพราะฉะนั้นให้รู้เลยว่าชีวิตผมต้องถวายพระเจ้าอยู่หัว เพราะท่านมีพระเมตตาให้ผม ให้ผมได้กลับมาสู่ผืนแผ่นดินไทย ได้กลับมาอยู่กับครอบครัว

อยู่กับพี่น้องที่ไม่เคยลืม ผมจะกลับมาทำงานให้กับบ้านเมือง อยากเห็นบ้านเมืองในยุคพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 10 เป็นยุคศิวิไลซ์เหมือนคำทำนาย...

ปัญหาหนี้สินครัวเรือนเยอะเหลือเกิน ทำอย่างไรจะให้หนี้คนไทยลดลงได้ ผมได้คิดดังๆ ย้ำว่าแค่คิดดังๆ นะ ยังไม่ได้ทำ

คิดว่าต่อไปเราจะซื้อหนี้ทั้งหมดของประชาชนออกจากระบบธนาคารดีไหม แล้วให้ประชาชนค่อยๆ ผ่อน แล้วไม่ต้องชำระเต็มจำนวน มีโอกาสเริ่มต้นชีวิตใหม่

ยกออกจากเครดิตบูโรให้หมด ให้เป็นคนบริสุทธิ์ผุดผ่องทำมาหากินใหม่ สิ่งเหล่านี้ไม่ต้องใช้เงินรัฐบาล เพราะผมสามารถให้เอกชนลงทุน..

ที่ผ่านมาใครจะว่าผมอย่างไรผมปล่อยวางหมดแล้ว โลภ โกรธ หลง ปล่อยวางไปนานแล้ว อยากบอกให้พี่น้องคนเสื้อแดงทั้งหลายกลับบ้านไปบอกคนที่บ้าน

เรื่องปัญหาของประเทศผมรับไว้ แล้วรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่กระบวนการการแก้ปัญหาต้องใช้เวลา และยากกว่าเดิม เพราะทหารวางระบบไว้เลอะพอสมควร แย่พอสมควร

ปฏิวัติทีก็ถอยไปที ยอมรับว่ายาก แต่ไม่เหนือกว่าความพยายาม เราต้องสู้ เราต้องทำให้ได้”

เนี่ย..ตกลงนายทักษิณไม่ได้ให้ความเคารพในกระบวนการยุติธรรม ไม่ยอมรับผิดในการกระทำ ไม่มีความสำนึกในความผิด แต่กลับได้รับพระราชทานอภัยลดโทษใช่ไหม?

แล้วยังกล้า-หน้าด้านบอกตัวเอง “รักความเป็นธรรม” ทำให้กระบวนการยุติธรรมพังน่ะไม่ว่า..มันน่ารำคาญที่สุด!

และที่สุดของที่สุด..นายทักษิณกำลังจะบอกกับคนไทยทั้งประเทศใช่ไหม ว่าที่ได้กลับเข้ามาประเทศไทยและไม่ต้องติดคุกสักวันเดียว ด้วยเพราะ “พระเมตตา” ของในหลวงรัชกาลที่ 10

นายทักษิณไม่ต้องคุยหรอกกระมัง.. “ชีวิตต้องถวายพระเจ้าอยู่หัว เพราะท่านมีพระเมตตาให้ผม” เพราะคนไทยที่รักชาติ-รักสถาบันต่างก็ได้ “ถวายชีวิต” ให้กับพระเจ้าแผ่นดินอยู่แล้ว..

ด้วยพระองค์ท่านทรงมีพระเมตตากับคนไทยทุกหมู่เหล่า ไม่ได้มีพระเมตตาเฉพาะเจาะจงใคร-ผู้หนึ่งผู้ใดเป็นพิเศษ!

ส่วนที่ถาม “เรา (รัฐบาล) จะซื้อหนี้ทั้งหมดของประชาชนออกจากระบบธนาคารดีไหม” นั้น

ดี..ถ้าไม่เพ้อเจ้อ และยิ่งดีถ้าจะเอาเงิน (บริสุทธิ์) ของตระกูลชินวัตรที่เก็บออมมาด้วยน้ำพักน้ำแรงทั้งหมดมาช่วยล้างหนี้ อย่าไปหลอก (แดก) เอกชนรายอื่นมาช่วยล่ะ..น่ารำคาญ!

ส่วนที่นายทักษิณว่า.. “ผมปล่อยวางหมดแล้ว โลภ โกรธ หลง ปล่อยวางไปนานแล้ว” ไม่เพียงพูดให้น่าคลื่นเหียน แต่ใคร่ขออนุญาตท่านผู้อ่าน..ถุย!

คนอย่างนายทักษิณน่ะรึจะ “ปล่อยวาง” ก็ไม่เพราะปล่อยวางไม่ได้ดอกรึ ถึงได้ สทร. ทำตัวเป็นผู้มากบารมี-อยู่เหนือกฎหมายให้เป็นที่น่ารำคาญยิ่ง!

อย่างนี้ต้องบอกว่า..ยัง “กระหาย-ไขว่คว้า” ในอำนาจ บารมี เงินตราน่ะไม่ว่า และแหมๆ พูดมาได้.. “เรื่องปัญหาของประเทศผมรับไว้”

ถ้านายทักษิณไม่อยากให้ประเทศมีปัญหา ก็แค่นายทักษิณเลิกข้องแวะกับการเมือง นั่งเลี้ยงหลานๆ อยู่กับบ้านอย่างตาแก่คนหนึ่ง แค่นั้น บ้านเมืองก็สงบ!

พูดแล้วก็ให้นึกย้อน..20 กว่าปีที่ผ่านมา ถ้าศาลรัฐธรรมนูญตรงไป-ตรงมา ตัดสินให้นายทักษิณมีความผิดเสียแต่ครั้งนั้น..

ประเทศไทยก็จะไม่มีปัญหา-ประชาชนไม่แตกแยกมาจวบจนวันนี้!.

 

สันต์ สะตอแมน

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

โชค(ไม่)ดีตั้งแต่ต้นปี!

เริ่มต้นศักราชใหม่.. ตั้งใจว่าจะไม่เขียนในเรื่องที่ไม่ดี-ไม่เป็นมงคล เพื่อให้ทั้งจิตใจตัวเองและท่านผู้อ่านไม่ขุ่นมัวเสียแต่วันแรกของปี 2569

ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่

ก่อนที่ปฏิทินจะพลิกหน้ารับปีใหม่-พรุ่งนี้ (1 มกราคม พ.ศ.2569) ผมใคร่ขอกล่าวคำอำนวยพรให้ท่านผู้อ่าน “ไทยโพสต์” ในทุกแพลตฟอร์ม อย่าเจ็บ อย่าจน ขอให้สุขภาพแข็งแรงและมีความสุขสมหวังกับทุกๆ สิ่งครับ!

ใครจะขึ้นยกมือ

อีกไม่กี่วันก็จะปี พ.ศ.2569 แล้ว.. แต่..วานซืน คุณตั้ม-ชรัมภ์ เทพชัย ก็มาจากลาโลกไปซะก่อน โดยผมได้ทราบข่าว (เศร้า) จากคุณธานินทร์ อินทรเทพ นายกสมาคมนักร้องแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ฯ ว่า..

ฝากถึง ‘อาจารย์เชน’

“สรรพลี้หวน” (อ่านว่า สับ-พะ-ลี้-หวน).. ใครที่เป็นคนปักษ์ใต้ ก็น่าจะพอได้ยิน-ได้รู้มาบ้างหมายถึงอะไร หรือหากสงสัยด้วยไม่คุ้นตา-คุ้นหูมาก่อน ก็ลองอ่านจากที่วิกิพีเดียบันทึกไว้ก็ได้..

ใครต้องการ?

ธาตุไฟแตกอาการเป็นอย่างไร? ดูได้จากคุณอนุดิษฐ์ นาครทรรพ ประธานยุทธศาสตร์พรรคกล้าธรรม ที่โพสต์เมื่อวานนี้.. “การเมืองที่ดี ต้องพาประเทศไปข้างหน้า ไม่ใช่พากลับไปซ้ำรอยเดิม