สังคมแห่งความชิงชัง?

พอแพทยสภามีมติลงโทษแพทย์เท่านั้น ก็เอามาตีโพยตีพายกันใหญ่ว่า คุณทักษิณไม่ได้ป่วยจริง จะต้องกลับไปติดคุก จะต้องหนี จะต้องยุบสภา สารพัดที่จะกล่าวหากันร้อยแปด

ทั้งที่ข้อกฎหมายเรื่องอำนาจราชทัณฑ์ ไม่มีข้อใดเลยที่กำหนดว่า จะต้องเป็นผู้ป่วยวิกฤตเท่านั้นจึงจะเอาไปรักษาตัวข้างนอกได้

มีแต่กำหนดไว้ว่า กรณีที่จะต้องบำบัดรักษาเฉพาะด้านเฉพาะทางเท่านั้น เขาไม่ต้องการให้มีผู้ต้องขังรายใด ป่วยถึงขั้นวิกฤต หากเริ่มป่วยก็ให้รักษาในเรือนจำ

แต่หากต้องการรักษาเฉพาะทางเฉพาะด้านที่ในเรือนจำรักษาไม่ได้ ก็ให้ไปรักษาที่อื่น ไม่ได้เกี่ยวกับว่าจะต้องป่วยวิกฤตหรือไม่

อย่างกรณีของคุณทักษิณ ไม่ต้องดูหรอกว่าป่วยถึงขั้นวิกฤต ดูแต่เพียงว่าต้องการรักษาตัวเฉพาะด้านเฉพาะทางที่เรือนจำรักษาไม่ได้ก็เพียงพอแล้ว

แพทยสภาก็ว่าเรื่องของแพทย์ไป ราชทัณฑ์เขาก็ว่าเรื่องของราชทัณฑ์ไป ไม่เกี่ยวกัน

ส่วนพวกสังคมแห่งความชิงชัง ก็ใส่สีตีไข่ โยงกันไปโยงกันมา โดยไม่ได้ดูจากข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย เอาอารมณ์และความรู้สึกเป็นที่ตั้ง

สังคมแห่งความชิงชังนี้โคตรจะแปลกประหลาด ทีข้าราชการผู้ใหญ่ที่เกษียณมาแล้วเยอะแยะมากมาย ยังเห็นมีคนมียศมีตำแหน่งรับใช้กันอยู่เต็มบ้านจนแก่จนตายก็ไม่เห็นมีใครว่าอะไร 

แต่แค่คุณทักษิณ อดีตนายกฯ อายุ 75 ปี ป่วยมารักษาตัวอยู่ที่ชั้น 14 จะเอากันเป็นกันตายถึงขั้นวิกฤต”

นี่..เป็นอะไรมากรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ที่รู้นายวันชัยต่างหากที่ไม่ได้ดูจากข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย เอาอารมณ์และความรู้สึก มากล่าวหาผู้คนในสังคมว่าเป็น “สังคมแห่งความชิงชัง”!

นายวันชัยรู้แจ้ง-เห็นกับตารึไงว่านายทักษิณอายุ 75 ปีนอนป่วยรักษาตัวอยู่ที่ชั้น 14 เคยได้รับเกียรติ-รับเชิญให้ขึ้นไปเยี่ยมบนวิมานแห่งนั้นสักครั้งไหม?

พล.ต.อ.เสรีพิศุทธิ์ เตมียเวช นู่นที่ได้รับเกียรติ-รับเชิญให้ไปพบ นายวันชัยไม่เคยดู-เคยอ่านที่อดีต ผบ.ตร.ให้สัมภาษณ์รึไง? งั้นกลืนยาสักเม็ดแล้วตั้งใจอ่านซะ..

“ในครั้งแรกหลังจากนัดหมายกับบุคคลที่ประสานเรื่องการขึ้นไปเยี่ยมก็ได้รับคำแนะนำว่าให้ไปจอดรถที่ชั้นใต้ดินแล้วรอให้บุคคลดังกล่าวมารับ

จากนั้นก็ถูกพาเข้า-ออก ลัดเลาะไปตามลิฟต์ต่างๆ จนถึงชั้น 13 จากนั้นเดินขึ้นบันไดหนีไฟไปชั้น 14 ซึ่งเวลานั้นตนก็ไม่เห็นใคร

ที่บอกว่ากรมราชทัณฑ์จัดเจ้าหน้าที่มาเฝ้านั้นตนไม่เห็นสักคนหนึ่ง หรือที่บอกว่าป่วยตนก็ไม่เห็นแพทย์ บรรยากาศบนชั้น 14 จะมี 2 ฟาก ตนก็ถูกเชิญให้ไปนั่งในฟากที่เป็นพื้นที่รับแขก

สักพักนายทักษิณก็เดินมาหาจากอีกฟากหนึ่ง โดยวันที่พบกันนั้นนายทักษิณสวมเสื้อเชิ้ต กางเกงขาสั้นและรองเท้าแตะ

ส่วนการพูดคุยกันซึ่งใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงนั้นก็เป็นเรื่องบ้านเมืองและเรื่องการเมือง แต่ก็ไม่เห็นว่านายทักษิณดูมีอาการเจ็บป่วย..”

คำถาม..ถ้าสังคมใส่สีตีไข่ แล้วนายวันชัยล่ะ..

กำลังเลียไข่อยู่ใช่ป่ะ?.

สันต์ สะตอแมน