สงครามอิหร่าน...ใครถูก-ใครผิด ใครดี-ใครชั่ว!!!

และทำให้ ผู้นำสูงสุด ของประเทศ หรือที่เรียกๆ กันว่า ประมุขทางจิตวิญญาณ ไม่ว่าตั้งแต่ผู้ก่อการปฏิวัติอย่าง อิหม่ามโคมัยนี มาจนถึง อิหม่ามคาเมเนอี ที่ถูกกองทัพอเมริกาและอิสราเอลลอบสังหารไปเมื่อไม่กี่วันมานี้ รวมทั้ง อิหม่ามคาเมเนอีผู้ลูก หรือ Mojtaba Khamenei จึงมีสถานะไม่ต่างไปจากผู้นำในระบอบปกครองที่อภิมหาปราชญ์ชาวกรีกอย่าง เพลโต ท่านเชื่อว่าเป็นระบอบปกครองที่ดีที่สุด ดีกว่าระบอบประชาธิปไตยที่มักต้องกลายเป็นอนาธิปไตยไปในท้ายที่สุด ถ้าหากปวงชนทั้งหลายขาดศีล-ขาดธรรมซะอย่าง คือมีสถานะไม่ต่างไปจาก กษัตริย์นักปรัชญา หรือ Philosopher King อะไรประมาณนั้น...

อันเนื่องมาจากโดยแนวโน้มของโลก ของมวลมนุษยชาติโดยทั่วไป มันน่าจะเป็นไปดังที่อภิมหานักวิทยาศาสตร์ด้านยีนและดีเอ็นเอแห่งมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด อย่าง Dr.Gerald Crabtree ท่านเคยสรุปไว้ในงานวิจัยชิ้นสำคัญเมื่อช่วงปี ค.ศ.2012 ชื่อว่า Our fragile intellect นั่นแหละว่า มีแต่จะ โง่ลง-โง่ลง หรือเกิดการลาดเอียงทางสติและปัญญา ตลอดไปจนความมั่นคงทางอารมณ์-ความรู้สึก จนต้องเรียกร้องให้บรรดาประเทศและสังคมต่างๆ นำเอา ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ ไปใช้ออกแบบ ดีไซน์ ระบอบการปกครองของตัวเอง แทนที่จะใช้ ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ หรือ ทฤษฎี ต่างๆ นานา และโดย ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ ที่ว่า ก็บ่งชี้ไปในจุดเดียว ทิศทางเดียว นั่นก็คือต้องเร่งหาทาง ฟื้นฟูศีลธรรมในหมู่มวลมนุษยชาติ เท่านั้น...ถึงจะเอาอยู่!!!

เพราะภายใต้สังคมแต่ละสังคมที่ต่างเต็มไปด้วย ความเสื่อม หรือความตกต่ำทางศีลธรรมมากบ้าง-น้อยบ้างไปตามสภาพ การนำเอา หลักธรรม หรือศีลธรรมในศาสนา มาใช้เป็นเครื่องมือ เป็นแนวทางปกครองของประเทศอิหร่านเขา จึงอาจถือได้ว่า...ออกจะเป็นอะไรที่ก้าวหน้า ก้าวไกล มิใช่น้อย ไม่ใช่ถอยหลังเข้าคลอง ลงคู-ลงคลองแต่อย่างใด แต่ก็อย่างว่า...ไม่ว่าระบอบปกครองใดๆ ก็เถอะ ถ้าหากถูกนำมาใช้กับสังคมที่ยัง ไม่พร้อม สำหรับระบอบปกครองนั้นๆ ย่อมต้องอาศัย ช่วงเวลา มิใช่น้อย ถึงพอจะหา จุดลงตัว ภายในสังคมนั้นๆ ได้อย่างราบรื่น ยั่งยืนและถาวร...

ไม่ว่าระบอบปกครองคอมมิวนิสต์ของรัสเซีย หรือสหภาพโซเวียต ที่พยายามปรับเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็น สังคมนิยม ไม่ใช่ ปัจเจกนิยม ที่ยึดเอาตัวกู-ของกูเป็นที่ตั้ง หรือเป็น ทุนนิยม แบบพวกประชาธิปไตยเสรีทั้งหลาย ไม่เพียงแต่ต้องใช้ช่วงเวลาไม่รู้จะกี่ต่อกี่สิบปีเท่านั้น ยังต้องเข่นฆ่า ปราบปราม ใครต่อใครภายในสังคมเดียวกันนับเป็นล้านๆ ถึงพอจะหา จุดลงตัว ขึ้นมาได้มั่ง แม้หลังจากนั้นต้องมีอัน ล่มสลาย ลงไปอีกจนได้ ขณะที่ระบอบคอมมิวนิสต์ของจีน แม้ต้องตายกันเป็นล้านๆ เช่นเดียวกับรัสเซียช่วงแรกๆ แต่ด้วยการ ผ่อนคลาย ให้ ทุนนิยม เข้ามามีบทบาท ภายใต้การควบคุม กำกับ ของ สังคมนิยม ในแต่ละช่วง แต่ละก้าว ทุนนิยมเผด็จการ หรือ สังคมนิยมที่มีลักษณะเฉพาะ ของจีน เลยพอที่จะหา จุดลงตัว ภายในประเทศ ภายในสังคมตัวเองขึ้นมาจนได้ หรือจนสามารถผงาดขึ้นเป็น มหาอำนาจคู่แข่ง คุณพ่ออเมริกาแบบหายใจรดต้นคอ ใกล้ๆจะ แซงหน้า อีกไม่นาน-ไม่ช้า...

ระบอบปกครองอิสลามของอิหร่านที่ดำเนินมาแล้วประมาณเกือบครึ่งศตวรรษ...เลยคงต้องมีอาการสวิงไป-สวิงมาให้เห็นอยู่บ้าง โดยเฉพาะช่วงแรกๆ แต่ความพยายามที่จะหา จุดลงตัว ในแต่ละช่วง แต่ละระยะ ก็พอจะก่อให้เกิดการ ผ่อนคลาย อะไรต่อมิอะไรมาตามลำดับ ไม่ถึงกับ สุดโต่ง ในทุกเรื่อง ทุกกรณี แถมยังสามารถดำรง รักษา จุดมุ่งหมายสำคัญๆ เอาไว้ได้ โดยเฉพาะเรื่องของศีลธรรม-คุณธรรม ที่สำคัญก็คือ...ไม่ว่าระบอบปกครองที่ว่าจะก้าวหน้า-ล้าหลัง ดีงาม-ชั่วร้าย ตามมาตรฐาน หรือตาม รสนิยม ของใครก็แล้วแต่ การปรับเปลี่ยนระบอบนั้นๆ ก็ควรที่จะเป็นเรื่องของผู้คนในสังคมที่จะต้องหา จุดลงตัว กันเอาเอง ไม่ใช่เรื่องของ นักประชาธิปไตย ที่สร้างชาติ สร้างประเทศ ขึ้นมาจาก อาชญากรรม ในแทบทุกย่างก้าว ปล้นอินเดียนแดง ปล้นเม็กซิกัน ฆ่าฟันกันเองในสงครามกลางเมือง ชนิดตายกันเป็นล้านๆ ก่อนกลายเป็นมหาอำนาจอเมริกาในทุกวันนี้ หรือพันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์อย่างอิสราเอล ที่ไม่เพียงปล้นชาวปาเลสไตน์จนแทบไม่เหลือที่อยู่ ที่กิน ไปแล้วในทุกวันนี้ แต่ยังเตรียมปล้นใครต่อใครตั้งแต่ ลุ่มแม่น้ำไนล์ไปยันลุ่มแม่น้ำยูเฟรติส เพื่อหวังจะสถาปนาสิ่งที่เรียกว่า The Greater Israel ให้เป็นจริง-เป็นจังขึ้นมาให้จงได้ ดังนั้น...สำหรับสงครามอเมริกา-อิสราเอลที่กำลังกระทำต่ออิหร่านในทุกวันนี้ แม้จะสรุปว่าใครถูก-ใครผิด ใครดี-ใครชั่ว ไปตาม รสนิยม ของใคร-ของมันก็ตามที แต่ยังไงๆ...คงหนีไม่พ้นต้องอาศัย ศีลธรรม นั่นแหละเป็นมาตรฐาน เป็นเครื่องวัดตัดสินความถูก-ความผิด ความดี-ความชั่ว ของแต่ละฝ่าย อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้เลย.